เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 2940 บทกวี รำลึกสมเด็จพระสังฆราชาธิคุณ ของ ราตรี ประดับดาว
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30952

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
 เมื่อ 28 ต.ค. 13, 20:55



ปลาบปลื้มใจในสมเด็จพระสังฆราช
ปุณโยภาสครบร้อยพระชันษา
วันที่สามตุลาคมที่ผ่านมา
นับเป็นหนึ่งบุญญาพระนวมินทร์

เพราะพระองค์คือพระอภิบาล
หนึ่งในปรากฏการณ์รัตนโกสินทร์
สองประมุขสุขประศาสน์ราชธานินทร์
สองพระปิ่นคุณธรรมความงามดี

หนึ่งพระองค์ทรงธรรมนำพุทธจักร
ทั้งเทศไทยใจจงรักเป็นสักขี
พุทธศาสนิกชนบนปฐพี
ยกย่องเป็นปูชนียประมุข

แปดสิบหกปีทองครองบรรพชิต
คือลิขิตแห่งพระธรรมเพื่อนำสุข
นำปวงชนปลูกปัญญาหนีป่าทุกข์
ละเข็ญขุกจากมืดมิดอวิชชา

สี่สิบหกปีนำพระธรรมทูต
พร้อมพระสูตรเผยแผ่พุทธศาสนา
สร้างวัดไทยสองร้อยแห่งทั่วโลกา
สมฉายาพระ”ผู้เจริญดี”*

ด้วยเกียรติคุณ ”วิปัสสนาธุระ”
จึ่งเป็น “พระญาณสังวร” สมศักดิ์ศรี
ทรงแตกฉานหลายภาษาบรรดามี
พร้อมพาทีพระลิขิตวิจิตรจำนรรจ์

พระนิพนธ์มากมายหลายบรรณบรรพ
หลากตำรับร้อยแก้วร้อยกรองสรรพ์
พระมรดกจักดำรงไว้วงวรรณ
เป็นอนันต์อำนรรฆค่าคงคุณธรรม

แล้ววันที่ไม่ปรารถนาก็มาถึง
โลกตะลึงเกินข่าวลือที่ร้อยร่ำ
เป็นความจริงยิ่งกว่าร้อยทุกถ้อยคำ
น้ำเนตรพรำเพราะเคว้งคว้างกลางดวงใจ

หลายหลากพระบารมีที่โปรดโลก
นำวิโมกขวิถีที่แจ่มใส
เป็นวิมุตติมรรคาปุณยาลัย
ชนซึ้งในพระเมตตาพระบารมี

ทรงอุทิศพลีพระองค์ธำรงศาสน์
“พระอภิบาล”พระปิ่นราชจักรีศรี
เลิศพระจริยวัตรสังฆบดี
เสด็จที่พระนิพพานนิรันดร์เทอญ

(*พระฉายา”สุวฑฺฒโน”)

เกล้ากระหม่อม
ราตรี ประดับดาว ร้อยกรอง




บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10816



ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 16 ธ.ค. 15, 08:57

น้อมถวายอภิสัมมานสักการะแด่ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

แสงเพลิงสุดท้าย

คำร้อง : ฐิตวํโสภิกขุ วัดปทุมวนาราม
ทำนอง : เดชาณัฎฐ์ ธีรดุริยสฤษฏ์ และ รัชต์พงษ์ สมศรี
เรียบเรียง : เจษฎา สุขทรามร
ขับร้อง : ปาน ธนพร แวกประยูร



ดาวส่องคู่จันทร์ประกายวับวาววาม
ในรัตติกาลยังมีแสงงามกระจ่างวิถี
ค่ำคืนที่แสงแห่งไฟ ประกายสุดท้ายที่มี
แห่งทุกชีวีจุดแสงธรรมเคียงจันทร์ดวงงาม

ฟ้าเปิดประทานแสงทองของดวงใจ
ก่อนดับสลายสู่ควันไฟละลายคืนฟ้า
ชีวิตของคนหนึ่งคน ผ่านพ้นจนวันลับลา
กำเนิดขึ้นมาเพื่อโลกาจารึกสืบไป

แสงเพลิงสุดท้ายที่เผาผลาญสังขารสิ้นไป
แสงทองของใจเจริญส่องใสไม่มีราคี
แสงเพลิงสุดท้ายเจียระไนสุดยอดความดี
คือแสงชีวีที่สู่แสงแก้วแห่งพระธรรม

แสงจันทร์ส่องฟ้าถึงอำลาในแสงสุดท้าย
แสงธรรมฝากไว้สว่างในใจไม่เปลี่ยนแปรผัน
แสงนวลปัญญาก่อกำเนิดค่านับอนันต์
คือแสงแห่งธรรมเคียงคู่โลกาไม่มีสิ้นสูญ

สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน
สู่ทางธรรมบันดาลในชาติสุดท้าย
ส่งฟ้าสู่ดินแดนที่หมดผองภัย
สถิตไว้ในแดนธรรมพระนฤพาน
สถิตไว้เพียงความดีชั่วนิจนิรันดร์
สถิตไว้ในรอยธรรม...พระญาณสังวร
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.025 วินาที กับ 19 คำสั่ง