Yesterday Once More...

[nathanielnong]

กลับมาฝอยเรื่อง British Invasion รุ่น 2 กันต่อ...

Billy Idol อีกหนึ่งศิลปินจากอังกฤษที่หล่อไม่เป็นรองใคร  ภาพนิ่งของเธอปรากฏอยู่ตามสิ่งพิมพ์มากมาย  ผมสนิทสนมกับรูปลักษณ์ของเธอมากกว่าเพลง  ซึ่งก็คุ้นชื่ออยู่บางเพลง





เพลงนี้เพราะใช่มั้ย  นั่นเป็นเพราะเป็นฉบับร้องใหม่  ต้นฉบับอยู่ในยุค 60s ของวงนี้







จากที่เห็นในตอนนั้น รูปลักษณ์การนำเสนอของ BI  ทำให้นึกถึงนักร้องอีกคน  จากอังกฤษเช่นกัน  คือ Alvin Stardust  ชื่อเสียงของเธออยู่ในยุค 70s  ยุคผมเลยละ  เธอเคยมี 2 เพลงเข้ามาเปิดในบ้านเรา

[nathanielnong]

Spandau Ballet เป็น British Invasion รุ่น 2  ที่น่าจะไปได้ไกลเหมือนเพื่อน ๆ  แต่ปรากฏว่าวงมีเพลงดังเพลงเดียว  ซึ่งไม่ดังมากเท่าไรบน billboard  อย่างไรก็ตาม  ในบ้านเรา  มันเป็นเพลงที่ผมว่าคุ้นหูนักฟังเพลงฝรั่งร่วมยุคมากที่สุดเพลงหนึ่ง





Bananarama วงหญิงล้วน



ต้นฉบับอยู่ในยุคปลาย 60s  จากวง Shocking Blue  ต้นฉบับนี้ดังในบ้านเราสุดโต่ง 

(ทั้ง 2 ฉบับติดอันดับ 1 ทั้งคู่)


ในความเป็นจริง วง Eurythmics เป็นที่นับหน้าถือตาในวงการเพลงฯ มาก  single ดังมีเยอะ  แต่ผมชอบอยู่เพลงเดียว  ก็มันเด่นเสียจนต้องลงทุนควักเงินซื้อแผ่นเสียงมาฟัง  ซึ่งปรากฏว่าถูกหูแค่เพลงเดียว (นับเป็นเรื่องปกติ)



มีต่อ...

[nathanielnong]

นักร้องสาว Annie Lennox  ครึ่งหนึ่งของวง Eurythmics  ภายหลังแยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวที่สร้างความดังต่อไป  2 เพลงนี้ผมว่าเป็นที่รู้จักในบ้านเรามากที่สุดนะ  ขนาดเข้าปลายยุคของผมแล้วยังจำได้





นักร้องหญิงที่ร้องคู่กับเธอคือ Aretha Franklin ได้รับสมญานามว่า Queen of soul  

ในด้านเพลง soul โดยเสียงของนักร้องหญิงไม่มีใครเกินหน้า AF  นั่นหมายความว่าเธอมี singles เข้าอันดับตารางเพลง soul เป็นว่าเล่น  บางเพลงก็ข้ามมาอาละวาดในอันดับเพลง pop  ความดังของเธอมากมายขนาดมีคนเอาประวัติไปสร้างหนัง



เนื่องจากช่วงเวลาของความรุ่งโรจน์ของเธอมาก่อนยุคผม (60s ครึ่งหลัง)  อย่างที่เคยบอกว่าในตอนนั้นโลกหมุนช้า  จนผมเริ่มบ้าเพลงฝรั่ง  วิทยุยังเปิดเพลงในยุค 60s  ให้ฟังมากมาย  แต่เท่าที่จำได้วิทยุเปิดเพลงของ AF น้อยมาก  ผมว่าความดังของเธอแผ่มาไม่ถึงบ้านเรา  ที่เคยได้ยินบ่อยที่สุดก็คือ signature song ของเธอเพลงนี้    



เพราะเหตุนี้ ในตอนนั้น ผมถึงแทบไม่รู้จักเธอ  เพลงดัง Respect ที่ได้ยินก็ไม่ได้ชอบ  ผมว่ามันห่าม ๆ
 
จนกระทั่งกาลเวลาอีกนานแสนนานต่อมาเมื่อผมได้รู้จักเพื่อนฝรั่งซึ่งบ้าเพลง soul ด้วย  เธอตกใจมากที่ผมไม่รู้จัก AF สักเท่าไร เธอก็เลยจับผมมานั่งฟังเพลงของเธอจากแผ่นเสียงรวมเพลงฮิต  เท่านั้นแหละผมก็ต้องมนตร์จังงัง  เพลง (ฮิต) ของเธอมีสีสันมาก  ถ้าเป็นเพลงเร็วจังหวะชวนขยับขาจริง ๆ  ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้น disco ยังไม่เกิดเสียด้วยซ้ำ  ขณะฟัง  ถ้ากำลังยืนอยู่  ตัวจะโยกตามจังหวะโดยไม่รู้ตัว  เฮ้ย... เกิดอะไรขึ้นกับตัวชั้นวะ...









เพลงช้าก็เพราะ  เพลงที่สองเป็นอีกหนึ่ง signature song ของเธอ  มึคนนำมาร้องใหม่เยอะมาก  แต่ผมว่าต้นฉบับกินขาด





ในปี 1980 มีหนังเพลงเรื่อง The Blue Brothers ออกฉาย  หนังเป็นที่กล่าวถึงกันท่วมท้น  แต่ไม่มาฉายที่บ้านเรา  AF มีบทในหนังเรื่องนี้ด้วย  เธอร้องเพลงนี้ที่เป็นหนึ่งในเพลงดังระดับแผ่นเสียงทองคำในปลายยุค 60s



หมายเหตุ ผมได้ดูหนังเรื่องนี้ทาง I/UBC ทีวี

[nathanielnong]

เพลงดังเพลงนี้ส่งออกมาเข้าอันดับ (เพลง pop) โดยสองเจ้าแม่เพลง soul คือ Dionne Warwick กับ Aretha Franklin  แค่ห่างกันไม่ถึงปี  โดยฉบับของ DW ออกมาก่อนแล้วก็ฮิตติดหูจนได้แผ่นเสียงทองคำ

ฉบับของ AF ตามออกมาห่างกันไม่เกิน 1 ปี  ซึ่งตามหลักแล้ว  ผู้ฟังไม่น่าสนใจเพราะมันเพิ่งฮิตไปหยก ๆ  แต่เผอิญฉบับที่  2 นี้ท่วงทำนองต่างกัน  ของ AF ออก soul มากกว่า  ส่วนของ DW ออกไปทาง pop  ผู้ฟังคงสรุปว่ามันเพราะทั้งคู่ (ก็จากลูกยุของเหล่าดีเจนั่นแหละ เอามาเปิดล่อ) ผลคือฉบับของ AF ก็สามารถคว้าแผ่นเสียงทองคำมาได้ด้วยเช่นกัน

ในบ้านเรา  วิทยุเปิดแต่ฉบับของ DW  ผมไม่เคยได้ยินฉบับของ AF ทางวิทยุ   พอมาได้ฟังฉบับของเธอ  ผมลืมฉบับของ DW ไปเลย





เข้ายุค 70s  AF ยังส่งเพลงเข้ามาดังในฝั่งเพลง pop  มีบางเพลงที่ผมได้ยินแบบ ‘สด ๆ’ แต่ไม่ติดใจ  มาฟังตอนแก่นี่  เพราะจริง ๆ







AF อยู่ในวงการเพลงนานยาวมาก  แสดงถึงความ ‘แน่’  เธอปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยได้อย่างเยี่ยมยอด  นี่คือผลงานเพลงดังของเธอในยุค 80s





เธอร้องเพลงให้กับหนังเรื่อง Jumpin’ Jack Flash  ฉายที่โรงแมคเคนนา

ผมว่าต้นฉบับเพราะกว่านะ  ฉบับของ AF  ‘โคตร’ จะ soul