โคลงอักษรสามหมู่

จาก ตู้หนังสือเรือนไทย

ข้ามไปที่: นำทาง, สืบค้น

เนื้อหา

ข้อมูลเบื้องต้น

ผู้แต่ง: พระศรีมโหสถ

บทประพันธ์

๏ พลพฤนท์จนจ่นจ้นทวนทิว
เหินโห่โยธากริวกริ่วกริ้ว
พัวพ้องพ่องพองปลิวเปลววาบ
โอโอ่โอ้ฬารหลิ้วลี่ล้ำฦๅหาย ฯ
๏ เสนาสูสู่สู้ศรแผลง
ยิ่งค่ายทลายเมืองแยงแย่งแย้ง
รุกร้นร่นรนแรงฤทธิ์รีบ
ลวงล่วงล้วงวังแว้งรวบเร้าเอามา ฯ
๏ ขุนหารหันหั่นหั้นโอนเอา
ฮึงเฮยเวยชาวเราเร่าเร้า
จรีสั้นสั่นสันเบาลิวโลด
ลางล่างล้างเมืองเข้าทุ่มทู้กรูไป ฯ
๏ พรียพลรนร่นร้นพลเขา
ปีนป่ายทลายทลวงเผาเผ่าเผ้า
สท้านท่านทานเราดูยาก
ลอมล่อมล้อมฟางเข้าจ่อข้ายขจายลง ฯ
๏ อยามนต์พนพ่นพ้นฉมวยฉมำ
ยิงยืนปืนเปลวดำด่ำด้ำ
แยงย้อยย่อนยอนพลำเทรทรวด
เข้าเข่าเขาล้มขว้ำม่วยม้วยกวยแกว ฯ
๏ เมืองนะคอนค่อนค้อนคัดทวาร
ขุดเขื่อนเลือนลำตาลต่านต้าน
คึกค้นค่นคนหารหาทั่ว
ซอนซ่อนซ้อนซับบ้านแย่งยื้อฤๅหลอ ฯ
๏ ลวนลามลวงล่วงล้วงกินมัน
ขันแข่งแวงวาวกันกั่นกั้น
ปืนก้องก่องกองควันเพลิงพลุ่ง
รวมร่วมร้วมรุมฟั้นเฟื่องฟุ้งฟุงเมือง ฯ
๏ นายกองกูกู่กู้แพรไหม
เย็บล่วมนวมข่าบไถไถ่ไถ้
ยามเช้าเช่าเชาไทลแหลนโล่ห์
แทงแท่งแท้งเราให้เรื่องรู้พรูหนี ฯ
๏ ฤทธิราญรอนร่อนร้อนทุกเมือง
บุญแบ่งแจงจอมเลืองเลื่องเลื้อง
รู้เรื้องเรื่องเรืองเปลืองแปลนโลกย์
แม้นแม่นแมนมาเสื้องต่อตั้งพังหนี ฯ
๑๐
๏ ยูงยางเปลาเปล่าเปล้าเขียวขำ
เรียมรมลมชวยลำล่ำล้ำ
ใบก้านก่านกานอำพรเพริศ
คลุมคลุ่มคลุ้มง่าง้ำฉ่าชื้อฦๅเสีย ฯ
๑๑
๏ รังกาแกแก่แก้กินหลัง
แม่พ่อพอมายังยั่งยั้ง
แร้งรุ้งรุ่งรุงรังเร่ร่อน
รานร่านร้านแฟงตั้งฉาบช้ำยำยี ฯ
๑๒
๏ จิบจับเจาเจ่าเจ้ารังมา
จอกจาบจั่นจรรจาจ่าจ้า
เค้าค้อยค่อยคอยหาเห็นโทษ
ซอนซ่อนซ้อนสริ้วหน้านิ่งเร้าเอาขวัญ ฯ
๑๓
๏ นกน้อยยายย่ายย้ายหนีไฟ
สนสื่อฤๅปามไตไต่ไต้
ยุงเย้าเย่าเยาไกวหางร่อน
เฟือยเฟื่อยเฟื้อยเอนไม้โยกย้ายกรายตาย ฯ
๑๔
๏ เขาขันคูคู่คู้เคียงสอง
เยื้องย่างนางยูงทองท่องท้อง
ทิวทุ้งทุ้งทุงมองมัจฉราศ
เทาเท่าเท้ายางหย้องเลียบลิ้มริมธาร ฯ
๑๕
๏ มุจลินท์ลิ่นลิ้นเลียชล
ไส้ใส่ใสเสียงกลจั่นแจ้ว
ขุ้มไข้ไข่ไขขนพองคลี่
ยุงยุ่งยุ้งย้ายแหว้วหวี่หวู้พรูตอม ฯ
๑๖
๏ บัวบึงตุมตุ่มตุ้มกลางตม
สูงส่งทงทานลมล่มล้ม
แมลงเม้าเม่าเมาฉมชมซราบ
รูรู้รู้ริมก้มพาดไม้ไซรรอ ฯ
๑๗
๏ ภูมรารองร่องร้องชมกัน
วิงวู่พรูมาปันปั่นปั้น
ลางร้างร่างรางผันเร่เริ่ม
รอยร่อยร้อยรังขั้นนิ่มไว้ในรวง ฯ
๑๘
๏ มือลิงแบแบ่แบ้เมียงชาย
โจนจู่ชูฉวยบายบ่ายบ้าย
กินไบไบ่ไบ้ขลายเป็นโภชน์
ซุมซุ่มซุ้มยามช้ายซ่อนซ้อนนอนใน ฯ
๑๙
๏ ลิงยียำย่ำย้ำดวงชราม
สุกห่ามตามกาลยามย่ามย้าม
เสือร้ายร่ายรายตามโคคล่ำ
คางค่างค้างโจนข้ามค่าไม้ไปมา ฯ
๒๐
๏ โคแดงแรงแร่งแร้งรุยราย
จับไผ่ไทรเทริงหวายหว่ายหว้าย
ควายเสี้ยวเสี่ยวเสียวปลายเขาโค่ง
หวงห่วงห้วงน้ำก้ายเกี่ยวเกี้ยวเครียมครึม ฯ
๒๑
๏ ไก่แกมหญองหญ่องหญ้องรายรุย
เอยนมี่ชนีครางหุยหุ่ยหุ้ย
พ่านฟ้องฟ่องฟองลุยชลเชี่ยว
หือหื่อหื้อผีหวุ้ยหว่ายร้องขะนองไพร ฯ
๒๒
๏ เอลาไลไล่ไล้เลียเหลียว
ส้าหินบินฉวยเหญียวเหญี่ยวเหญี้ยว
สารส้างส่างสางเทียวโทลท่อง
สุมสุ่มสุ้มไม้เอี้ยวราบร้าคากิน ฯ
๒๓
๏ เดิรดินดาลด่านด้านโดยทาง
เสือไล่ไซ้ซอนหางห่างห้าง
แฝงฟุ้งฟุ้งฟุงกวางวาวิ่ง
รนร่นร้นคนช้างซอกซุ้มรุมหา ฯ
๒๔
๏ ชายชวนสองส่องส้องแสวงกัน
เสื้อเสื่อเสือสราวทันคว่างคว้า
คุบค้นค่นคนสันคูคลาศ
ซอนซ่อนซ้อนแหล่นหล้าเหนื่อยเน้งเลงแลง ฯ
๒๕
๏ หางนางลาล่าล้าพเนจร
เอยนย่พจำบังออนอ่อนอ้อน
เดิรเคียวเคี่ยวเคี้ยวหอนหาเพื่อน
ฟันฟั่นฟั้นเนื้อก้อนคายเว้เร่กิน ฯ
๒๖
๏ เลงแลยางย่างย้างชุมชิง
ปลาเปลี่ยนเวียรไวดิงดิ่งดิ้ง
ซิ้วซ้องซ่องซองพริงพรูพราศ
บ้างบ่างบางน้ำกลิ้งโลดคว้าค่าคาย ฯ
๒๗
๏ ลงรอนำน่ำน้ำกงกัน
ยับย่อยลอยเป็นบันบั่นบั้น
รุนค้ำค่ำคำหยันไพเพิด
คลองคล่องคล้องไม้กั้นเกี่ยวค้อนฟอนฟู ฯ
๒๘
๏ กาน้ำดำด่ำด้ำชนางแฝง
หนองเหือดเดือดดินรแหงแห่งแห้ง
ไซ้สี้สี่สีแขวงพรูพราศ
สุ้มสุ่มสุมทุมแร้งร่อนรู้ดูไกล ฯ
๒๙
๏ คิดราคาค่าค้าปูปลา
คลุมคลื่นฝืนเรือชาช่าช้า
เสียกล้องกล่องกลองกาภานโภชน์
ยานย่านย้านยังช้าช่องน้ำลำทาง ฯ
             

(โคลงเพชรประดับ ๒๙ บท)

เชิงอรรถ

ที่มา

วรรณกรรมสมัยอยุธยา เล่ม ๒ สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร ๒๕๔๕

เครื่องมือส่วนตัว