|
|
| ช้าปี่
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมะเหลเถไถมะไหลถา
|
| สถิตย์ยังแท่นทองกะโปลา | | ศุขาปาลากะเปเล
|
| วันหนึ่งพระจึงมะหลึกตึก | | มะเหลไถไพรพรึกมะรึกเข
|
| แล้วจะไปเที่ยวชมมะลมเต | | มะโลโตโปเปมะลูตู
|
| ตริแล้วพระมะเหลจึงเป๋ปะ | | มะเลไตไคลคละมะหรูจู๋
|
| จรจรัลตันตัดพลัดพลู | | ไปสู่ปราสาทท้าวโปลา ฯ๖คำฯ
|
|
|
| เพลงช้า
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ ครั้นถึงจึงเข้าตะหลุดตุด | | ก้มเกล้าเค้าคุดกะหลาต๋า
|
| มะเหลไถกราบไหว้ทั้งสองรา | | จึงแจ้งกิจจามะเลาเตา
|
| ด้วยบัดนี้ตัวข้ามะเหลเถ | | ไม่สบายถ่ายเทกะเหงาเก๋า
|
| จะขอลาสองราหน้าเง้าเค้า | | เที่ยวมะไลไปเป่าพนาวัน ฯ๔คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | ท่านท้าวโปลากะปาหงัน
|
| กับนางตาลากะปาลัน | | ได้สดุบตรุบหันมะเลเท
|
| มะลอกทอกบอกว่าจะลาไป | | พนาปำทำไมจะไพล่เผล
|
| มะเลอเตอเป๋อเปื้อนเที่ยวเชือนแช | | จึงตรัสห้ามมะเหลเถมะเลทา
|
| เจ้าอย่าไปไชเชกะเปลู | | จงเอ็นดูพ่อเถิดมะไหลถา
|
| พระมะเหลไถเฝ้ามะเลาชา | | ก็จำให้ลูกยามะลาปอง ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | มะเหลไถทูลลามาหงองก๋อง
|
| จึงตรัสสั่งเสนากะจารอง | | ให้ผูกม้าปาป๋องกะงึงกึง ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ๏ บัดนั้น | | เสนารับสั่งกะงังกึ่ง
|
| ไม่นั่งนิ่งวิ่งไปมะลึงตึง | | มะลันตันครั้นถึงจึงบอกกัน
|
| ว่าบัดนี้มีรับสั่งมะเหลเถ | | ให้ผูกม้าปาเปกะหงันกั๋น
|
| จะเสด็จเตร็จเตร่มะเลตัน | | ว่าแล้วชวนกันมะแลงแตง ฯ๔คำฯ
|
|
|
| ยานี
|
|
|
| ๏ ผูกเบาะอานพานหน้ามะเหลาะเตาะ | | เข็มสลักปักเปาะกะแง๋งแก๋ง
|
| เตรียมทั้งพหลพลแปงแมง | | แล้วไปทูลแถลงมะแรงตา ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมเหลเถไถมะไหลถา
|
| ได้ฟังเสนาทะเลาปา | | เสด็จมาที่สรงมะลงโช ฯ๒คำฯ
|
|
|
| เสมอ
|
|
|
| โทน
|
|
|
| ๏ สระสรงทรงสุคนธ์ปนตลึก | | ลูบไล้ไป่ปีกกะโง๋โก๋
|
| สนับเพลาเชิงไชกะไรโจ | | ภูษาสีสะโรกะโปลัน
|
| เจียรบาดปักทองกะลองเต็ด | | ปั้นเหน่งเพชรสายสอดจรอดฉัน
|
| ฉลององค์อย่างน้อยกะปอยลัน | | มะลวงชวงปวงปันคั่นทองกร
|
| มงกุฎแก้วแวววาบมาราบรับ | | กรรเจียกจันปันกับมะหลอนฉอน
|
| ธำมรงค์จินดากะราชอน | | ตลุดฉุดอรชรมะลอนชัน
|
| ดูเลือบเชือบเหลือบแลกะโปงโลง | | งามดังปังโปงกำงั๋นกั๋น
|
| กะงวยกวยฉวยพระแสงมะแรงตัน | | มอระตอก็รันขึ้นอาชา ฯ๘คำฯ
|
|
|
| เชิดฉิ่ง
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ พร้อมหมู่โยธาพะลาแหน | | พลาหับนับแสนแน่นหนา
|
| ได้ฤกษ์เลิกพหลมะลนทา | | ออกจากภารากะปาโล ฯ๒คำฯ
|
|
|
| กราว
|
|
|
| ชมดง
|
|
|
| ๏ พระชมเขาเนาเนินกะหรกกก | | รุกขชาติดาษดกมะโหลโต๋
|
| มะลาตันสาระพันกะลันโป | | กะลาปียี่โถมะโยตัน
|
| มะโยติงปริงปรางลางสาบ | | ลางสาดหาดหาบมะหลันปั๋น
|
| มะลันปีสีเสียดประเหยียดกัน | | ประยงคุ์แก้วแถวพันมะลันดา
|
| มาลีดวงพวงช่อมะลอชร | | มาลีชาดมาดซ้อมมะรอนฉา
|
| มะรินชิงจิงจ้อมะยอตา | | มะยมเต็มเข็มลามะกาโล
|
| มะกาลิงปิงปุ่มกะทุ่มท้อน | | กะทิงถินกลิ่นขจรมะลอนโหว
|
| มลิวันมันโมกกะโหลกโก | | กุหลาบแกมแนมโยทกาลี
|
| กาหลงชงโคมะโยแป๋ว | | มะโยปมนมแมวมะแลวฉี
|
| มะไลยฉาวสาวหยุดมะลุดลี | | มลิลาสารภีมะลีโช
|
| พระชมปักษากาลาชอน | | กะลาฉินบินว่อนกะล่อนโฉ
|
| กะลิงเฉียบเหยียบแต้วเค้าแมวโม | | เค้าเมงหมิ่นผินโผพะโวตา
|
| พะวาติบจิบจาบคาบไข่ | | ขาบเคียงเขาไฟไถลถา
|
| ถลาโถมโจมจับมารับกา | | รับกันจำพันจากะสาลม
|
| กะสาเล่นเบญจวันมะลันปี | | มะลันโปโนรีมะลีสม
|
| มะลาโสนโกญจากะทาทม | | กะทาเทืองเงื่องงมมะลมปา
|
| มะลาปิงคลิ้งโคลงอีโลงแล่น | | อีลุ้มลี้อีแอ่นกะแรนฉา
|
| กะเรียนฉาบคาบคั้นมะรันบา | | มาร่อนบินกินหว้ามะลาแชง
|
| มะลาชัดสัตวากระสาสูง | | กระแสเสียงเถียงยูงกะรูงแฉ่ง
|
| กะรอกฉวยกล้วยไม้ดูไวแวง | | ดุเหว่าหวานขานแข่งระแวงวัง
|
| ระเวงแว่วแจ้วเจื้อยระเรื่อยร้อง | | ระเรื่อยรี่มี่ก้องมะลองกั๋ง
|
| มะเลียบกิ่งทิ้งถ่อนมะลอนกัง | | มะเล่นกิ่งชิงรังมะลังโต
|
| มาโลดเต้นเม่นหมีชะนีบ่าง | | ชะนีแบดแรดช้างกะงางโก๋
|
| กะแหงนเกยเสยแทงทะโยงโย | | ทยานโยกโศกโสทะโลเป
|
| ทลายป่นกล่นเกลื่อนทะเลือนเท่า | | ถลาโถมถล่มเท้าทะเลาเส
|
| ถลันสำถลำสวบระยวบเย | | ระยำทับเทมะเลทอน
|
| มะไลโทโคถึกมรึกคี | | มรึกคาพาชีมะหลอนฉอน
|
| มาลบเชือเสือสิงห์มะหิงษ์จร | | มหาใจไกรสรมะลอนชา ฯ๒๘คำฯ
|
|
|
| เชิด
|
|
|
| สมิงทอง
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมะเหลเถไถมะไหลถา
|
| เพลิดเพลินฤทัยมะไลทา | | ลืมทุกข์ศุขามะลาจี
|
| ละเลิงจนสนธยาหัศดง | | หัสดับลับลงคิรีศรี
|
| พระจึงมีสิงหนาทประภาษพี | | สั่งพวกเสนีมะลีทา
|
| ให้ยับยั้งพหลกะรนจง | | กะร้อมชอมล้อมวงมะรงฉา
|
| แล้วให้ช่วยกันมะรันทา | | มะเรทับพลับพลาพนาลี ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ บัดนั้น | | เสนารับสั่งมาลังปี๋
|
| มะลุกปุกคุกเข่ามะเลาตี | | มะรันทังดังมีมะลีทา
|
| เกณฑ์กันฟันแฝกมะแลกแจง | | คัดขุดลุดแชงมาแลงฉา
|
| กะรับชับสรรพเสร็จมะเร็จตา | | สำเร็จตามบัญชามะลาเท ฯ๔คำฯ
|
|
|
| เจรจา
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมเหลเถไถมะไหลเถ
|
| เสด็จขึ้นพลับพลามะลาเท | | มะไหลถอนนอนเอ้ทะเวกา ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ช้า
|
| ๏ ทะเวศกายคายคันรัญจวน | | ร้อนใจใคร่ครวญหวนหา
|
| หวนโหยโดยดิ้นในวิญญา | | วิญญากจากปรามะราโท
|
| มาแรมทางกลางป่าพนาดอน | | พนาแดนศิงขรมะยอนโฉ
|
| มาเย็นเฉื่อยเรื่อยร้างน้ำค้างโพร | | น้ำค้างพรมลมโวมะโรตอน
|
| มารื่นต่างนางในรำไพพัด | | รำเพยเพียงเคียงรัตน์ปัจฐรณ์
|
| ปธมที่ศรีใสจะไลชอน | | จนหลับชิดสนิทนอนมะลอนชา ฯ๘คำฯ
|
|
|
| ตระ
|
|
|
| ยานี
|
|
|
| ๏ มาจะกล่าวบทไป | | ถึงท้าวหัสไนยมะไหลถา
|
| สถิตย์ที่วิมานมะลานชา | | กายารุ่มร้อนมะลอนจี
|
| จึงเล็งทิพเนตรมะเลดป่า | | ในชมพูแผ่นหล้ามะลาถี
|
| เห็นพระมะเหลเถทะเวที | | มาแรมร้างค้างที่มะลีไช
|
| เพราะไม่มีคู่จรูสม | | เสวยรมย์ราชามะลาไส
|
| ผู้เดียวเปลี่ยวองค์มะลงไต | | จำเราจะให้มะไลทา
|
| อันลูกท้าวไทมะไลที | | เลิศล้ำนารีมะลีถา
|
| ชื่อนางตะแลงแกงมะแลงกา | | วาสนาควรคู่มะลูตอง
|
| อัมรินทร์จินตนาแล้วลาเชด | | เหาะระเห็จจากวิมานมะลานถอง
|
| มายังกรุงไกรมะไลทอง | | โดยจิตคิดปองมะรองแทง ฯ๑๐คำฯ
|
|
|
| เหาะ
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ ครั้นถึงซึ่งภารามะลาตั๋ง | | โกสีย์ลงยังมะลังแต๋ง
|
| เข้าไปในปรางค์มะรางแชง | | อุ้มองค์ตะแลงแกงตะแลงมา ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ๏ เหาะลิ่วปลิวฟ้ามาฉับพลัน | | ถึงพลับพลาสุวรรณมะลันถา
|
| วางองค์ลงใกล้มะไลชา | | อัมราพินิจมะลิดจู ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ชมโฉม
|
|
|
| ๏ งามดังสุริยันมะลันตอน | | เคียงดวงศศิธรมะลอนฉู
|
| จะดูไหนวิไลกะไรตู | | สมสองครองคู่จะลูเจ
|
| ดูโฉมตะแลงแกงแมลงกัด | | งามดังเพชรรัตน์มะลัดเถ
|
| งามพระมเหลไถมะไลเท | | ดังสุวรรณอันเอละเลทา
|
| สมวงศ์ทรงศักดิ์จักรพรรดิ์ | | สมเชื้อเนื้อกษัตริย์มะลัดถา
|
| สมทรงคงครองกะรองปา | | เป็นมหาจรรโลงมะโรงกี
|
| แล้วท้าวหัสไนยมะไลถา | | ก็ออกจากพลับพลาพนาศรี
|
| สำแดงแผลงอิทธิ์ฤทธี | | ไปสู่ที่วิมานมะลานทา ฯ๘คำฯ
|
|
|
| เชิด
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมะเหลเถไถมะไหลถา
|
| ผวาตื่นฟื้นจากมะรากปา | | เห็นนางกัลยามะลาที ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ชมโฉม
|
|
|
| ๏ พระเพ่งพินิจมะลิดตัก | | ประไพพักตร์เพียงจันทร์มะลันถี
|
| อรชรอ้อนแอ้นมะแรนจี | | เลิศล้ำนารีมะลีทา
|
| ฤาหนึ่งนางในมะไลจึก | | พระไพรพฤกษ์พระไทรมะไลต๋า
|
| แกล้งจำแลงแปลงกายมะไลทา | | มาหลอกเล่นเห็นมามะลาตม
|
| ฤาหนึ่งยักษ์ขินีผีไพร | | มาคิดปองลองใจมะไลถม
|
| จึงทรงโฉมโสภามะลางม | | จำจะปลุกชวนชมขึ้นลมปู ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ คิดพลางทางอิงมะลิงออง | | ค่อยประคองปลุกนางมะลางฉู
|
| เจ้างามชื่นตื่นเถิดมะเลิศตู | | แล้วเล้าโลมโฉมตรูมะลูเตา ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | โฉมนางตะแลงแกงมะแลงเก๋า
|
| ลืมเนตรเห็นองค์มะลงเทา | | นงเยาว์เคืองขัดปัดกร
|
| เออไฉนไยทำกะลำกัก | | มาหาญหักไม่เกรงมะเลงฉอน
|
| ข้าอยู่ถึงภารากะลาตอน | | ไปลักพามาชอนมะลอนไชย ฯ๔คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมะไหลไถเถมะเหลไถ
|
| ได้ฟังพจนามะลาไท | | ภูวไนยจึงมีมะลีทา ฯ๒คำฯ
|
|
|
| โอ้โลม
|
|
|
| ๏ โฉมเฉลา | | พี่จะเล่าให้แจ้งมะแลงก๋า
|
| เดิมทีพี่จากมะรากกา | | มาเที่ยวเล่นป่ามะลาไช
|
| พอค่ำย่ำแสงมะแลงชอน | | พี่ดะหลุดหยุดนอนมะลอนไฉ
|
| เป็นกุศลดลจิตมะลิดไท | | เคียงได้เคียงคู่มะลูทอง
|
| ชรอยว่าเทวัญมะลันที | | อุ้มองค์มารศรีมาสมสอง
|
| จึงได้ประสบมะลบออง | | นวลน้องเจ้าอย่าเขินมะเลินใจ ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | โฉมนางตะแลงแกงมะแลงไก๋
|
| ได้ฟังถ้อยคำมะลำไท | | ทรามวัยจึงตอบมะลอบที
|
| ไปว่าเอาเทวัญมะลันตู | | เหมือนหนึ่งใครไม่รู้มะลูถี
|
| เมื่อครั้งไรใครพามะลาชี | | ภูมีเก็บเอามาเลาตา
|
| แล้วนางแค้นขัดมะลัดตอน | | เคืองค้อนภูวไนยมะไหลถา
|
| น้อยฤานั่นน่าเชื่อมะเรือปา | | มาเศกแสร้งแกล้งว่ากะลาเกา ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมะไหลไถเถมะเหลเถา
|
| เห็นนางกัลยามะลาเตา | | จึงตรัสโลมเล้ามะเลาปอน ฯ๒คำฯ
|
|
|
| ชาตรี
|
|
|
| ๏ ดูก่อนโฉมตรูมะลูถี | | เวทีมิเชื่อมะเหลือถอน
|
| อันพระอุณรุทมะลูดชอน | | เทวาก็พาจรมะลอนเกา
|
| ไปสมสร้อยอุษามะลาตึก | | โฉมยงจงนึกมะลึกเก๋า
|
| นี่บุญของพี่ยามะลาเตา | | จึงพาเจ้ามาสมมะลมเต
|
| ว่าพลางทางถดมะหลดติด | | อย่าอายเอียงเบี่ยงบิดมะลิดเป๋
|
| นางป้องปัดหัตถามะลาเท | | มะโลโตโปเปมะเลตุง
|
| สองภิรมย์ชมเชยมะเลยปม | | สำราญรมย์รื่นเริงมะเลิงตุ๋ง
|
| สัพยอกหยอกเย้ามะเลาชุง | | สมสวาดิ์มาดมุ่งมะลุงแชง ฯ๘คำฯ
|
|
|
| โลม
|
|
|
| ร่าย
|
|
|
| ๏ ครั้นรุ่งรางส่างแสงมแลงทอง | | สกุณาร่าร้องมะรองแฉ่ง
|
| พระตื่นจากไสยาศน์นลาตแทง | | ชวนองค์ตะแลงแกงมะแลงกง
|
| สระสรงภักตรามะลาเต็ด | | สรรพเสร็จออกจากมะลากก๋ง
|
| พร้อมหมู่ทหารมะลานปง | | ก้มเกล้าเค้าคงมะลงแตง
|
| พระจึงมีสิงหนาทมะลาดจู | | เหวยหมู่ทหารมะลานแฉง
|
| จงตรวจเตรียมโยธามะลาแกง | | ตามตำแหน่งของใครมะไลที ฯ๖คำฯ
|
|
|
| ๏ บัดนั้น | | เสนารับสั่งมะลังปี๋
|
| ต่างชะแง้แลดูมะลูจี | | พาทีเบี้ยวบุ้ยมะลุยตุง
|
| แล้วมาเร่งรัดจัดเจา | | พร้อมพรั่งดังเก่ามะเลาปุ๋ง
|
| คอยพระมะเหลไถมะไลทุง | | ต่างนายหมายมุ่งจะลูงทา ฯ๔คำฯ
|
|
|
| ๏ เมื่อนั้น | | พระมเหลไถมะไหลถา
|
| ชวนนางตะแลงแกงมะแลงกา | | ขึ้นทรงคชามะลากุย
|
| ออกจากพลับพลามะลาโท | | ทวยหาญขานโห่ตะลุ๋ยปุ๋ย
|
| ดัดดั้นบั่นบุกปุกปุย | | อีหลุกขลุกขลุยมะลุยปอย ฯ๔คำฯ
|
|
|
| เชิด
|
|
|
| ๏ มาจะกล่าวบทไป | | ถึงท้าวไทอสุรามะลาก๋อย
|
| มรายกาดชาดเชื้อสะเรือดอย | | สุราต้องกองกอยพะลอยไช
|
| เพราะลอบชมนางฟ้าสลาโสด | | ศุลีซ้ำทำโทษมะโดดไข
|
| มาตัวขาดอาจองทะลงใจ | | เที่ยวไล่จับสัตว์ไพรสะไรกุง
|
| สุรากินสิ้นซากมายากทุกข์ | | กำลังอยากบากบุกมะลุกปุ๋ง
|
| มาแลปะมะเหลไถสะไรชุง | | สุราชาติมาดมุ่งมะรุงแชง
|
| มราชักยักษ์ย่องมาลองดู | | มาลอบด้อมค้อมอยู่พะดูแถง
|
| พอได้ทีลีลามมะหามแทง | | มะฮึกทำสำแดงแทลงกี
|
| ถลากายหมายมั่นมะลันจ้อง | | มะเหลจับรับรองสะรองกี้
|
| สุราก๋อยถอยท่ามะลารี | | มะเหลรุกคลุกคลีประชีไช
|
| ประชิดชิงอาวุธยุทธนา | | ยักษ์ทนงทรงคทาตะลาไป๋
|
| ตลบป้องคล่องแคล่วมะแลวไท | | มะลวงทีหนีไล่มะไลทอง ฯ๑๒คำฯ
|
|
|
| เชิด
|
| | |
|
