เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 7590 แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ดร.แพรมน และ นายตะวัน
บุคคลทั่วไป
 เมื่อ 22 พ.ย. 01, 21:52

มารำลึกถึง แมรี่ป๊อปปิ้นส์กันเถอะค่ะ
คุณเทาชมพูคลังความรู้ของพวกเราสองพี่น้อง เล่าให้ฟังอีกเช่นเคยเจ้าคะ

แมรี่ ป๊อปปิ้นส์



   
ถ้าถามว่าแมรี่ ป็อปปิ้นส์เป็นใคร คำตอบมีอยู่ ๓ อย่างด้วยกัน อย่างแรกคือแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เป็นพี่เลี้ยงเด็กชายเด็กหญิงในครอบครัวชาวอังกฤษชั้นกลาง ชื่อครอบครัวแบงค์อาศัยอยู่ ณ ถนนต้นเชอรี่ หลังสวนสาธารณะใกล้โบสถ์เซนต์พอลในกรุงลอนดอน ในราวปีค.ศ.๑๙๓๔ อย่างที่สอง แมรี่ไม่ใช่คน แต่จะเป็นเทพธิดาบนสรวงสวรรค์ หรืออยู่ในหมู่ภูตพรายที่เรียกว่า “แฟรี่” นั้นไม่ปรากฏชัด รู้แต่ว่าแม่รี่นั้นมีอำนาจพิเศษอย่างไม่มีขอบเขต สามารถไปได้ทุกหนทุกแห่งแม้แต่ดินแดนในรูปภาพ สรวงสวรรค์ท่ามกลางหมู่ดาว และใต้ท้องทะเลลึก พูดได้กับสัตว์ทุกชนิด สามารถเหาะได้ และเนรมิตสิ่งต่างๆได้ ญาติของแมรี่มีตั้งแต่ตุ๊กตาดินน้ำมัน เต่าใต้ทะเล ดวงดาว และผู้คนประหลาดๆ
อย่างที่สาม แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ถือกำเนิดจากจินตนาการ ของนักประพันธ์สตรี ชาวอังกฤษนามพาเมล่า แอล ทราเวอส์ นิยายเรื่องนี้เป็นวรรณกรรมสำหรับเด็กที่ได้รับความนิยมสูงสุดเล่มหนึ่งของโลก แปลออกเป็นภาษาต่างๆเกือบทุกภาษาในยุโรป และตัวแมรี่ ป๊อปปิ้นส์เอง ได้รับการยกย่องว่าเป็นตัวละครในวรรณคดี ที่มีลักษณะเด่นที่สุดตัวหนึ่งในบรรดาวรรณคดีสำหรับเด็ก เทียบเคียงได้กับตัวละครในเรื่อง “อลิสในดินแดนมหัศจรรย์” ซึ่งมีลักษณะเด่นประหลาด ไม่ซ้ำกับนิยายเรื่องใด นับแต่หลุยส์ คาร์รอลเขียนไว้เป็นต้นมา
   
นิยายเรื่องนี้จัดอยู่ในประเภท “แฟนตาซี” คือเรื่องจากความคิดฝันของผู้แต่ง และเป็นเรื่องเกี่ยวกับความคิดฝันเกี่ยวกับโลกประหลาด ดินแดนประหลาดๆโดยตรง เก่าที่จินตนาการจากสมอง จะพึงวาดออกมาได้มีอยู่ ๔ เล่มด้วยกัน คือ “แมรี่ ป๊อปปิ้นส์” (ค.ศ.๑๙๓๔)  “แมรี่ ป๊อปปิ้นส์กลับมา” (ค.ศ.๑๙๓๕)  “แมรี่ ป๊อปปิ้นส์เปิดประตู” (ค.ศ.๑๙๔๓)  และ “แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ในสวนสาธารณะ”  (ค.ศ.๑๙๕๒) ทั้งสี่เรื่องใช้ฉากเดียวกัน และมีตัวละครยืนโรงชุดเดียวกัน ต่างออกไปก็มีแต่ผจญภัยในที่แปลกๆและพบคนแปลกๆแต่ละตอน เด็กชายหญิงที่เป็นตัวเอกในเรื่องคือ เจน และน้องชายชื่อ ไมเคิล รองลงไปคือ น้องชายหญิงฝาแฝดที่ยังเล็กมาก ชื่อ จอห์น และบาร์บารา กับน้องคนสุดท้องชื่อ แอนนาเบล ซึ่งยังเป็นทารกอยู่
   
ผู้เขียนวาดภาพแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ไว้แตกต่างจากแบบฉบับนางฟ้าผู้ใจดีทั้งหมด ดูภายนอกแมรี่ คือหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง ผอม มือเท้าใหญ่ มีผมสีดำหวีเรียบ นัยน์ตาสีฟ้าเข้มมีแววเข้มงวด และจมูกเชิดรั้นขึ้นเหมือนตุ๊กตาดัชท์ ท่าทางของเธอต่อเด็กๆค่อนข้างดุและเจ้าระเบียบ กับคนอื่น ติดจะถือตัวและประชดประชัน จนดูเหมือนแมรี่ ป๊อปปิ้นส์อารมณ์เสียอยู่ตลอดเวลา แต่เจน และไมเคิลรู้ว่าหัวใจของแมรี่ ป๊อปปิ้นส์มีแต่ความรัก และเมตตาปรานี ทุกครั้งที่เด็กทั้งสองคิดฝันอยากได้อะไรพิสดาร ถึงแมรี่ทำเป็นดุหรือบ่นว่าต่างๆ แต่เธอบันดาลความฝันนั้นเป็นความจริงสำหรับเด็กทั้งสองทุกครั้ง
   
ไมเคิลพูดออกมาดังๆว่า “ผมอยากดื่มเหล้าปอร์ตสักแก้วจังฮะ ผมว่ามันคงอร่อย”
   
“หนูอยากเห็นทะเล” เจนพึมพำ ขณะมองลึกลงไปในหอยสังข์ที่เพื่อนบ้านของเธอให้มา พร้อมกับเหล้าปอร์ตสำหรับมิสเตอร์แบงค์
   
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ทำเสียงขึ้นจมูก  “เอาอีกแล้ว อยาก! อยาก ! อยาก! ตลอดวันมีแต่อยาก ไม่ใช่เหล้าก็ทะเล ไม่เคยเห็นอะไรพิลึกยังงี้”
   
คืนนั้นเอง เจนและไมเคิลได้ยินเสียงเรียกจากหอยสังข์ เมื่อไปตามเสียงเรียกก็พบตัวเองดำลึกลงไปในทะเล จึงลงไปคล้ายบินลิ่วลงไป น้ำแตกกระจายรอบตัว และคลื่นซัดละลอกอยู่เหนือศีรษะ ใต้น้ำมันเจนเห็นคลื่นไหวเป็นแสงสีต่างๆแพรวพราย ฟ้า ชมพู เงิน แดงเข้ม และเขียว ละลานตา
   
“ปะการัง” เจนอุทานอย่างแปลกใจ
   
ใต้พื้นทะเลปูด้วยสาหร่ายทะเลสีเขียวสดอ่อนนุ่ม แทรกด้วยเส้นทอง และดอกไม้ทะเลหลากสี ต้นปะการังแผ่กิ่งก้านสาขาแข่งกับเฟิร์นทะเลเป็นพุ่ม ก้อนหินสีแก่ปูลาดด้วยเปลือกหอยระยิบระยับที่มีไข่มุกอยู่ภายใน ทุกสิ่งทุกอย่างไหวพร่าๆไม่อยู่นิ่งด้วยกระแสน้ำซัดไปมา ปลาเล็กๆแหวกว่ายริกๆเหมือนผีเสื้อโบยบินอยู่ท่ามกลางดอกไม้ตามกิ่งก้านปะการังมีปลาเรืองแสงตัวน้อยๆห้อยอยู่คล้ายโคม ดนตรีกังวานก้องไปทั่วบริเวณจากฝูงนักดนตรีปลา แต่ละตัวเล่นดนตรีจากเปลือกหอยตามถนัด นางเงือกแสนสวยสวมสร้อยไข่มุกยาวหลายสาย พากันแหวกว่าย โบกสะบัดไปมา เข้ากับเสียงดนตรีเกล็ดและหางเป็นสีเขียวเข้มเลื่อมพราย
   
“เหล้าปอร์ตสำหรับไมเคิล” ปลาซัลมอนผู้ทำหน้าที่ปฏิคม สั่งเหล้าเสริฟให้ไมเคิล
   
ไมเคิลหวนนึกถึงความปรารถนาของเขาด้วยความอัศจรรย์ใจ
บันทึกการเข้า
ดร.แพรมน และ นายตะวัน
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 21 พ.ย. 01, 22:54

บางครั้งแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ก็บันดาลให้เด็กทั้งสองเข้าไปเที่ยวในดินแดนในรูปภาพหรือในยามค่ำคืน เด็กทั้งสองได้ยินเสียงเรียกจากถนนให้ไปเที่ยวในปาร์คหน้าบ้าน เมื่อทุกคนหลับหมดแล้ว ปาร์คนั้น่จะกลายเป็นดินแดนอีกแห่งหนึ่ง เป็นที่ชุมนุมของตัวละครในเทพนิยาย หรือไม่ก็ได้รับเชิญไปในงานละครสัตว์บนฟ้า ท่ามกลางหมู่เทพและสัตว์แห่งดวงดาวทั้งหลาย ทุกแห่งเด็กทั้งสองจะเห็นแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ปรากฏตัวขึ้นในงานอย่างแขกพิเศษ เต้นรำสนุกสนานหรือเล่นดนตรีอยู่ในงาน แต่เมื่อเจนและไมเคิลกลับบ้านเอ่ยถึงเรื่องนี้ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ไม่เคยรับรู้ว่าเป็นจริง
   
“คุณกลับมาจากปาร์คได้ยังไงฮะ” ไมเคิลถาม แปลกใจ
   
“ขลุ่ยของหนูอยู่ที่ไหนคะ และหีบเพลงชักของคุณล่ะคะ”
   
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์หันขวับมามองเป๋ง
   
“อะไรของฉันนะ” เธอถาม
   
“หีบเพลงชักไงคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณเล่นในปาร์คเมื่อคืน”
   
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ย่างสามขุมเข้ามาหาเจน
   
“พูดอีกทีซิ” เสียงของเธอน่ากลัว “ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่าว่า เธอบอกว่า ฉันอยู่ในสวนสาธารณะเมื่อคืนนี้ เล่นดนตรี ฉันน่ะรึ?”
   
“ก็ใช่น่ะซีฮะ” ไมเคิลยืนยันอย่างองอาจ  “คุณอยู่นั่นกับพวกตุ๊กตา เจนและผม เราเต้นรำกับพวกตัวละครในเทพนิยาย”
   
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ จ้องราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง
   
“เต้นรำ? เทพนิยาย? ถ้าฉันได้ยินอีกคำเดียวละก็”
   
เธอไม่เคยยอมรับแม้แต่ครั้งเดียว เด็กทั้งสองเป็นต้องฉงนสนเท่ห์อยู่พักใหญ่ว่าเป็นเรื่องจริงหรือตัวเองฝันไป แต่แล้วก็จะเห็นหลักฐานที่เป็นพยานว่า สิ่งที่พบมานั้นเป็นความจริง
   
“ดูนั่นซี” เจนร้อง ฉวยรองเท้าออกมาจากใต้เตียง และรองเท้าของแมรี่ ในกล่องมาเทียบดู รองเท้าแตะของเธอและไมเคิลเปียกชื้นด้วยน้ำค้าง ส้นรองเท้าของแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ มีเศษใบหญ้าเปียกๆติดอยู่ เหมือนกับรองเท้าที่สวมเข้าไปในสวนสาธารณะเวลากลางคืน
   
ไมเคิลมองเจนแล้วหัวเราะ  “งั้นก็ไม่ใช่ความฝันน่ะซี”
   
บางครั้งแมรี่ ป๊อปปิ้นส์เล่าเทพนิยายให้เจนและไมเคิลฟัง แต่เทพนิยายนั้นไม่ใช่เรื่องอย่างเจ้าชายพบเจ้าหญิง หากแต่เป็นเทพนิยายสมัยใหม่ แฝงด้วยหลักจิตวิทยาของยุคปัจจุบัน เช่นเรื่อง “เด็กเลี้ยงห่านและคนเลี้ยงหมู” เป็นเรื่องที่คนที่ไม่ยอมรับสภาพความเป็นจริงของตัวเอง ซึ่งเป็นหลักธรรมดาของมนุษย์
   
พาเมล่า ทราเวอส์ ประสบผลสำเร็จทางด้านเขียนนิทานสมัยใหม่สำหรับเด็ก ได้เท่าๆกับการมองเทพนิยาย ด้วยสายตานักจิตวิทยา นอกจากนั้น ความประณีตในด้านสร้างฉากของเธอยังเป็นลักษณะเด่นของเรื่อง เรื่องของแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ มีสองฉากตลอดเวลา ฉากบ้าน ถนนเชอรี่เลน และสวนสาธารณะตรงข้ามบ้าน ที่เธอพาเด็กๆไปเกือบทุกวันเป็นฉากชีวิตจริง แต่เมื่อเจนและไมเคิลเลี้ยวมุมถนนหรือเข้าไปในบ้าน “ญาติ” ของแมรี่ ฉากนั้นคือฉากในนิยายโดยแท้จริง บ้านแปลกๆปรากฏอยู่ได้อย่างประหลาด ญาติของแมรี่ ล้วนแล้วแต่อยู่อย่างประหลาดพิสดารสามารถเหาะได้ หรือไม่ก็หายตัวได้ แล้วทุกอย่างจะหายวับไปได้ อย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเจนและไมเคิลกลับมาสู่ถนนหน้าบ้านตัว แต่เมื่อพาเมล่า ทราเวอส์บรรยายลมในฤดูใบไม้ร่วงที่พัดแรงอยู่เหนือสวนสาธารณะ ตลอดจนหมอกที่ปกคลุมอยู่ทั่วถนน ความละเอียดประณีตของการบรรยายใบไม้ที่ร่วงพรู หมุนคว้างตลอดจนลมที่พัดพาแมรี่ ลอยห่างไปจากเจนและไมเคิลนั้น ทำให้คนอ่านรู้สึกว่าชีวิตจริงนั้นไม่ได้มหัศจรรย์น้อยไปกว่าเทพนิยายเลย
   
วอลท์ ดิสนีย์ นำเรื่องนี้ไปสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยมีจูลี่ แอนดรูว์ แสดงนำเป็นตัวแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เธอได้รับตุ๊กตาทองจากบทบาทนี้ แต่นักอ่านรุ่นเยาว์ส่วนมากอาจพอใจวาดภาพแมรี่จากความคิดฝันของตนเองมากกว่า เรื่องนี้เป็นแต่เพียงแนวทางไปสู่จินตนาการที่กว้างกว่า และสดใสกว่า ของผู้อ่านแต่ละคนเท่านั้น อย่างที่แมรี่ ป๊อปปิ้นส์พูดได้ว่า   “ทุกคนมีโลกในเทพนิยายของตนเอง”
บันทึกการเข้า
ภาธร
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 22 พ.ย. 01, 11:29

รู้จักแต่แมรี่ ป๊อปปินส์ที่จูลี่แอนดรูแสดงครับ ใจก็เลยรับเธอไปเต็มๆ เรื่องนี้เธอสวย แก้มแดงร้องเพลงเพราะ  ไม่เหมือนบทแม่ชีฝึกหัดใน มนตร์รักเพลงสวรรค์
ที่เมืองไทย แมรี่ฯมาฉายทีหลัง  ทราบมาเลาๆว่าเธอผิดหวังที่ไม่ได้รับเลือกให้เล่น บุษบาริมทาง(ออเดรย์ของผมสวยกว่านี่) เรื่องและรางวัลออสการ์คราวนั้นคล้ายเป็นการปลอบใจเธอซึ่งเธอเองก็คงไม่ปลื้มนัก แต่ผมชอบเธอในบทนี้ครับ (อยากมีร่มที่บินได้เหมือนเธอด้วย)
บันทึกการเข้า
ภูวง
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 23 พ.ย. 01, 07:06

รู้จักแบบเดียวกับคุณภาธรเลย  ภังคีเขาอาการหนักกว่าคุณไปจิ๊กร่มของแม่มาจะลองบินให้ได้
จูลี่แอน   ดรูว์เรื่องนี้สวยเชียว แต่ดิ๊กแวน  ไ ดท์ไม่หล่อ แต่ก็เต้นรำเก่งมาก เขาเล่นเป็นคนทำความสะอาดปล่องไฟ เห็นบทของเธอแล้วก็แปลกใจนะครับที่ได้ออสการ์จากบทนี้
บันทึกการเข้า
ภูวง
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 23 พ.ย. 01, 07:10

จำได้ตรงที่ แมรี่เอาขวดยามารินแล้วได้น้ำหวานสีต่างๆกัน แล้วก็มีสายวัดความสูงที่วัดความสูงแล้วบอกนิสัยคนถูกวัด ด้วย เออเพลงก็เพราะครับ(ไปๆมาๆจะคุยเรื่องหนังซะแล้ว)
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30623

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 23 พ.ย. 01, 09:52

หาดูภาพสวยๆได้ที่เว็บนี้ค่ะ

http://www.mary-poppins.co.uk/MPintro.htm' target='_blank'>http://www.mary-poppins.co.uk/MPintro.htm
http://vcharkarn.com/reurnthai/uploaded_pics/RW852x005.gif'>
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.03 วินาที กับ 19 คำสั่ง