เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 796 สงสัยเกี่ยวกับการใช้สรรพนามเรียกตัวละครในการเขียนนิยาย
คมแก้ว
อสุรผัด
*
ตอบ: 2


 เมื่อ 20 มี.ค. 17, 10:37

เนื่องจากกำลังฝึกฝนการเขียนนิยายอยู่ค่ะ แต่มีปัญหาตอนเขียนอย่างหนึ่ง คือเวลาเขียนใช้สรรพนามบุรุษที่สามในการเล่าเรื่อง

คือตัวนางเอก สมมติว่าฉากแรกนางเอกกำลังสนทนาอยู่กับตัวละครผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ดิฉันแทนใช้สรรพนามเรียกแทนตัวนางเอกเป็นชื่อนางเอกบ้าง

เธอหรือหญิงสาวบ้าง แต่พอจะเขียนถึงผู้หญิงอีกคน ดิฉันก็เริ่มลังเลว่าจะใช้สรรพนามเรียกแทนตัวละครตัวนี้ว่าอะไรดี ไม่ให้ซ้ำและสับสนกับที่ใช้เรียกนางเอก

ดิฉันอยากจะขอคำแนะนำจากอาจารย์และสมาชิกคนอื่นๆ รบกวนด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ
บันทึกการเข้า
unicorn9u
อสุรผัด
*
ตอบ: 35


ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 20 มี.ค. 17, 15:34

เท่าที่เคยเห็น และเคยใช้

- ใช้ชื่อของตัวละครนั้นเลย จะคุณนั่น คุณนี่ ก็ว่าไป
- แทนที่จะเล่าเรื่องในมุมผู้บรรบาย ก็เล่าเรื่องผ่านตัวละครนั้นๆ ก็จะลดสรรพนามบุรุษที่ 3 ให้เหลือแค่ของผู้สนทนา

ถ้าลึกกว่านี้ ก็คงต้องรออาจารย์หลายๆท่านในนี้แนะนำให้แหละครับ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30377

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 20 มี.ค. 17, 19:51

เดาว่าตัวละครที่สองคงอยู่ในวัยเดียวหรือใกล้เคียงกับนางเอก ไม่ใช่แม่ ป้า หรือย่ายาย  คุณคมแก้วเลยสับสนไม่รู้จะใช้สรรพนามอย่างไรดี
ความจริงไม่สับสนเลย   มันขึ้นกับการเรียงประโยคต่างหาก
ลองอ่านเรื่องนี้ดูนะคะ
https://pantip.com/topic/31436450
ฤๅเล่ห์ลวง...by มิ้ว ณ ชมวิว

1


          กลางสัปดาห์เวลาก่อนเที่ยงอีกทั้งเป็นช่วงกลางเดือน ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดังจึงยังคงห่างไกลกับสภาพผู้คนพลุกพล่าน พนักงานขายรับสินค้าที่ผู้จัดการฝ่ายขายเบิกจากเซฟของบริษัทมาส่งมอบแต่ละสาขา ทั้งผู้รับผู้ส่งตรวจเช็คจำนวนถูกต้องตรงกันแล้วเซ็นต์เอกสารยืนยันรับจ่าย ทำการจัดสินค้าลงตู้โชว์ซึ่งมีทั้งหมดสามตู้ให้ดูเป็นระเบียบสวยงาม กระจกจะถูกเช็ดทำความสะอาดเงาวับใสกระจ่าง จึงเปิดไฟในตู้ส่องสินค้าที่เป็นเครื่องประดับให้ระยิบระยับพราวพร่างเป็นลำดับสุดท้าย ขั้นตอนการทำงานซ้ำๆทำประจำทุกวันกว่าสองเดือนที่ผ่านมาเป็นกฎระเบียบข้อหนึ่งที่ต้องปฏิบัติโดยเคร่งครัดตามที่ได้รับการอบรมและสั่งการณ์เข้มงวดจากบริษัทต้นสังกัด
          สินค้าเครื่องประดับทำจากทองคำขาวประดับเพชรพลอยเป็นของแท้ เน้นดีไซน์สวยเก๋ราคาไม่สูงเกินไปสำหรับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายหญิงสาววัยเริ่มต้นทำงาน กระนั้นก็ไม่ใช่สินค้าที่มีความจำเป็นหรือราคาถูก จัดประเภทเป็นของฟุ่มเฟือยเหมาะกับผู้มีรายได้ที่ไม่เดือดร้อนต่อการดำรงชีพหรือผู้ต้องการให้รางวัลตัวเองด้วยของสวยงามมีราคา ซึ่งเป็นที่แน่ชัดพนักงานขายรายได้น้อยเช่นเพียงใจทำได้เพียงลูบคลำทำความสะอาดและขายมันโดยไม่มีปัญญาซื้อสินค้าที่วางอวดตัวต้องแสงไฟวับวาวหลากหลายในตู้โชว์เป็นของตัวเองสักชิ้น แม้บางทีเคยนึกฝันว่าถ้ามีเงินเหลือบ้างอาจจะใช้สิทธิพนักงานซื้อในราคาพิเศษแต่ก็เป็นความฝันที่ห่างไกลความจริงเกินเอื้อมมือถึง
           เพียงใจย่อตัวเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดในช่องเก็บของใต้ตู้โชว์จังหวะเดียวกับที่เสียงหวานใสดังกังวานหน้าเคาน์เตอร์กระจก และเมื่อเธอยืดตัวอยู่ในท่ายืนเต็มความสูงจึงพบว่าเจ้าของเสียงเป็นหญิงสาวผิวขาวหน้าตาน่ารักน่ามองด้วยโครงหน้าเรียวปากนิดจมูกหน่อยพิมพ์นิยมที่คนส่วนใหญ่ชื่นชม ว่าที่ลูกค้าสาวรายนี้ดูท่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันเธอส่งยิ้มให้ผู้ขายตามมารยาท พลางออกปากขอดูสร้อยข้อมือประดับเพชรเม็ดเล็กๆเรียงราย เพียงใจกระตือรือร้นหยิบสินค้าพร้อมอธิบายคุณสมบัติน้ำหนักเพชรและทองอย่างคล่องแคล่ว ลูกค้าสาวหน้าใสอายุน่าจะบรรลุนิติภาวะหมาดใหม่บรรจงลูบคลำสร้อยเส้นเล็กในมือดวงตาเรียวเป็นประกายเคลิบเคลิ้มราวกับต้องมนต์สะกด
     “สวยจัง แต่ราคาตั้งสองหมื่นสอง ต้นหอมคงต้องเก็บค่าขนมอีกสักพัก เฮ้อ...อดทนไว้ก่อนเถอะนะ” สาวน้อยพูดเสียงละห้อยเจตนาน่าจะเรียกร้องความสนใจหรือเห็นใจจากคนที่อยู่เคียงข้าง
“สวยครับ แต่ดูมันจะยาวเกินข้อมือต้นหอมหรือเปล่า”
เพียงใจทาบสายสร้อยกับข้อมือขาวผ่องของลูกค้าสาว “ความยาวที่เกินไม่ถึงเซ็นต์ฯ เราบริการตัดต่อให้ฟรีนะคะ ขอเวลาส่งเข้าบริษัทไม่เกินสัปดาห์เท่านั้นค่ะ”
“ถ้างั้นเอาเส้นนี้ครับ” ชายหนุ่มรวบรัดรวดเร็วไร้การต่อรองและส่งบัตรเครดิตให้ผู้ขายเกือบจะทันทีที่พูดจบ
“ว้าว! พี่ภัทรใจดีที่สุด น่ารักที่สุดในโลก ขอบคุณค่ะ” ร่างแบบบางเบียดแนบกอดกระชับท่อนแขนแข็งแรงของชายหนุ่มการแสดงความรักใคร่ช่วยย้ำขอบคุณให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
สองสาวต่างสถานะแย้มยิ้มขณะสบสายตาสิ่งที่มีเหมือนกันคือความประหลาดใจเจือสุขสมหวังทั้งคู่ คนหนึ่งได้ของที่มาดหมาย อีกคนได้เพิ่มยอดขายที่หมายถึงคอมมิชชั่นเพิ่มสมใจ
เพียงใจจัดการรูดบัตรเครดิตและออกใบรับสินค้าตามขั้นตอนอย่างช่ำชองเมื่อเธอยื่นเอกสารแผ่นเล็กให้หญิงสาวที่อยู่อีกฝั่งตู้กลับกลายเป็นมือใหญ่ฉวยมันไว้

           “พี่มารับของแล้วค่อยเอาไปให้ต้นหอมนะครับ” น้ำเสียงชายหนุ่มคงฟังดูอ่อนหวานกว่านี้ถ้าใบหน้าหล่อเหลาจะไม่จับจ้องส่งสายตาว่างเปล่าคาดเดาความรู้สึกยากให้ผู้ขาย
สาวร่างบางที่อยู่เคียงข้างมองชายหนุ่มและปรายตามองพนักงานขายสาวสวยรูปร่างสูงโปร่งมีแววขัดใจไหววูบอยู่ในดวงตาเรียวเล็กคู่นั้น เป็นสายตาไม่สบอารมณ์ที่เพียงใจคิดสงสัยในสาเหตุซึ่งนึกไม่ถึง
“อยากมารับของเองเพราะคนขายสวยใช่มั้ยล่ะคะ” ต้นหอมกระแทกเสียงจงใจให้ชายหญิงในรัศมีการได้ยินรู้ว่าไม่พอใจเห็นได้ชัด
ใบหน้าชายหนุ่มใกล้เคียงเย็นชา เมินเฉยกับท่าทีปั้นปึงของสาวร่างแบบบางที่อยู่เคียงข้าง
เขากวาดสายตาอ่านใบรับสินค้า “ชื่อเพียงใจงั้นหรือ?...อืม ขอเบอร์ติดต่อด้วยครับเผื่อผมโทรถามว่าของเสร็จเมื่อไหร่ นี่นามบัตรผมถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงโทรแจ้งโดยตรงได้เลย” เขาส่งใบรับสินค้าคืนให้พนักงานขายน้ำเสียงที่พูดราบเรียบและวางอำนาจฟังดูรู้ว่าน่าจะเป็นนิสัยปกติ
           เพียงใจลังเลและนึกอยากอธิบายเรื่องกำหนดเวลาการรับสินค้าซึ่งระบุชัดเจนในใบรับสินค้าประกอบกับเธอได้เบอร์โทรศัพท์ของคุณต้นหอมเรียบร้อยแล้ว หากสินค้ามีปัญหาเสร็จช้าหรือเร็วกว่ากำหนดทางบริษัทจะเป็นฝ่ายติดต่อไปเอง ลูกค้าไม่ต้องเสียเวลามาติดตามให้ลำบาก แต่เมื่อเห็นวี่แววคาดคั้นแสดงพลังกดดันประหลาดที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน พนักงานขายฝึกหัดจนใจปฏิเสธซ้ำยังกังวลว่าการอธิบายมากความจะถูกมองเป็นเสียมารยาทไม่เทคแคร์ลูกค้าเท่าที่ควร พนักงานสาวสวยจึงรับกระดาษแผ่นเล็กมากรอกเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวอย่างไม่อาจเลี่ยง
ถ้าสามารถมองเห็นอนาคต หญิงสาวจะรู้ว่าเหตุการณ์ไม่ถึงสิบนาทีที่เกิดขึ้นในตอนนี้ส่งผลต่อชีวิตชนิดที่ไม่เคยคาดคิดแม้แต่น้อย
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30377

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 20 มี.ค. 17, 19:54

  ถ้าคุณคมแก้วเกรงว่า ใช้คำว่า "เธอ"จะซ้ำไปซ้ำมาจนไม่รู้ว่าเธอคนที่หนึ่งหรือคนที่สอง  ก็ลองใช้คำอื่นแทน  อย่างตัวอย่างข้างบนนี้ค่ะ
   แต่ถ้าคุณมีประโยคขยายชัดเจน   อยู่คนละบรรทัด    คนอ่านเขาก็รู้เองว่าเธอไหนเป็นเธอไหน
บันทึกการเข้า
superboy
มัจฉานุ
**
ตอบ: 74


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 20 มี.ค. 17, 22:02

บางทีผมใช้คำว่าหล่อน บางทีผมใช้คำเฉพาะบุคคล เช่น สาวผมหยักโศก แม่สาวผมม้า แม่ค้าไข่ไก่ สาวธนาคาร ลูกสาวเฮียอ๋า นักบาสร่างโต อันนี้แล้วแต่สถานการณ์ว่ากำลังตื่นเต้นมากน้อยแค่ไหน


ถ้าเป็นประโยคอธิบายเหตุการณ์ผมใช้ชื่อนั้นแหละเรียบง่ายดี ส่วนคำว่าชายหนุ่ม-หญิงสาวใช้ในช่วงเล่าเรื่องราวที่มันไม่มีอะไรตื่นเต้น


ปล.ไม่มีหลักเกณท์อะไรเลยนะครับ เป็นแค่นักเขียนโนเนมที่มีคนมาคอมเม้นท์ 1 คนก็ดีใจน้ำตาเล็ดแล้ว ฮ่า ฮ่า  ยิ้ม
บันทึกการเข้า
คมแก้ว
อสุรผัด
*
ตอบ: 2


ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 21 มี.ค. 17, 09:12

ขอบพระคุณอาจารย์ คุณ unicorn9u และ คุณ superboy ที่ช่วยชี้แนะคำตอบค่ะ

เป็นอย่างที่อาจารย์คาดเดาค่ะ ตัวละครที่เขียนอายุไม่ได้ต่างกันมาก บางทีพอเขียนๆไปมันก็มีคำที่ต้องใช้แทนตัวละครนั้นๆในประโยคโผล่ขึ้นมาเต็มไปหมด ทำให้งุนงงสับสนว่าจะใช้คำเรียกแบบไหนดี

ไม่ให้ซ้ำกัน อ่านแล้วไม่งงว่าหมายถึงใคร แต่ก็อาจจะอย่างที่อาจารย์บอกว่า ถ้าเรียงประโยคได้ดี ถึงจะใช้คำเดียวกันก็จะไม่สับสน และพอแยกแยะออกได้ว่าใครเป็นใคร เวลาเขียนก็พยายามจะไม่ใช้คำเรียก

แทนตัวพร่ำเพรื่อ แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆก็จะพยายามคิดหาคำอื่นมาใช้แทน คิดไปคิดมาจนปวดหัว  ยิ้มกว้างๆ
 

บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30377

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 22 มี.ค. 17, 09:02

หนูอย่าไปเครียดกับเรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้ เดี๋ยวจะไปไม่ถึงงานใหญ่ คือเขียนให้จบ
ถ้ากลัวว่าจะใช้ "หล่อน" หรือ"เธอ" ติดๆกันจนไม่รู้เธอไหนหล่อนไหน ก็ขยายเป็นคำอื่นๆที่ชี้ให้เห็นตัวละครนั้นแทนก็ได้ค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.086 วินาที กับ 20 คำสั่ง