เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 ... 5 6 [7]
  พิมพ์  
อ่าน: 10770 ผู้หญิงของสุนทรภู่
Koratian
พาลี
****
ตอบ: 343


ความคิดเห็นที่ 90  เมื่อ 07 พ.ค. 16, 15:03


No
 ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
แพรวพิม
อสุรผัด
*
ตอบ: 19


ความคิดเห็นที่ 91  เมื่อ 07 พ.ค. 16, 18:25

เข้ามาโหวตโนด้วยคนค่ะ  ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า
walai
มัจฉานุ
**
ตอบ: 64


ความคิดเห็นที่ 92  เมื่อ 08 พ.ค. 16, 09:35

  no ค่ะ
บันทึกการเข้า
Jalito
องคต
*****
ตอบ: 462


ความคิดเห็นที่ 93  เมื่อ 08 พ.ค. 16, 10:10


       No   อายจัง
บันทึกการเข้า
Molly
อสุรผัด
*
ตอบ: 25


ความคิดเห็นที่ 94  เมื่อ 08 พ.ค. 16, 12:00

No ด้วยค่ะ

เพิ่งเข้ามาอ่านตั้งแต่หน้าที่ 5 จุใจมากค่ะ ขอบพระคุณท่านอาจารย์เทาชมพูที่รู้ใจนักเรียนยุคใหม่ ให้ตอบสั้นๆ yes, no เพราะหนูมาลีไม่มีความรู้ลึกซึ้งพอที่จะตอบแบบอัตนัยได้ แค่่ติดตามอ่านอย่างเดียวก็มีแต่ทึ่งจนบรรยายไม่ถูกจริงๆ และขอขอบพระคุณท่านอาจารย์เพ็ญชมพูที่กรุณาเก็บที่นั่งให้ด้วยนะคะ ... ดีใจจัง
บันทึกการเข้า
Anna
องคต
*****
ตอบ: 502


ความคิดเห็นที่ 95  เมื่อ 08 พ.ค. 16, 15:09

No ค่ะ
บันทึกการเข้า
ป้าหวัน
มัจฉานุ
**
ตอบ: 56


ความคิดเห็นที่ 96  เมื่อ 08 พ.ค. 16, 21:29

เข้าห้องเรียนช้าไปหน่อยค่ะ เลยแอบนั่งข้างหลัง นักเรียนโข่งคิดว่าเป็นได้ทั้ง Yes และ ค่ะ No  คือ ๑ฺ. ตามประสากวีก็ฝันเฟื่องเพ้อเรื่องรัก เป็นประเภทตกหลุมรักทั้งปี (Falling in love with love) ใจง่ายว่างั้นเถอะ อันนี้ก็คือ NO ; ๒.  Yes ที่ว่า Yes  ก็เป็นเพราะท่านเป็นคนเจ้าชู้ เจอสาวที่ไหนก็อดจีบไม่ได้ แต่คราวนี้หวังสูง(โดยไม่ตักน้ำใส่กะโหลก) ถึงผู้ทรงอุปถัมภ์คุณเทียดสุนทรภู่ยามตกยาก ขอรวบรัดว่าเป็นประเภท dream on
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 31151

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 97  เมื่อ 09 พ.ค. 16, 08:16

เรียนคุณป้าหวัน

คำถามคือ  ใครคิดว่า
๑  สุนทรภู่เขียนไว้อ่านคนเดียว    ให้โหวต yes
๒  สุนทรภู่เขียนแล้วส่งให้คนอื่นอ่านด้วย  ให้โหวต no

เพราะฉะนั้น มันจะเป็นทั้ง yes และ no สองอย่างพร้อมกันไม่ได้ค่ะ   ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

๓  ไม่ใช่ทั้ง ข้อ ๑ และ ๒    ข้อนี้เผื่อท่านที่มีความเห็นเป็นอย่างอื่น ทำให้ไม่อาจโหวตเยสหรือโนได้ เช่นเห็นว่า คนแต่งไม่น่าจะเป็นสุนทรภู่
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 31151

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 98  เมื่อ 09 พ.ค. 16, 10:17

ยังรอโหวตจากนักเรียนคนอื่นๆอยู่นะคะ  รวมทั้งคุณครูเพ็ญชมพูด้วย
ท่านที่ไม่เข้าชั้นเรียนก็โหวตได้
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10876



ความคิดเห็นที่ 99  เมื่อ 09 พ.ค. 16, 11:47

สุนทรภู่ท่านประกาศชัดว่า

จึ่งเอื้อมอ้างนางสวรรค์ตามฝันเห็น        
ให้อ่านเล่นเป็นเล่ห์เสน่หา
ไม่รักใครในแผ่นดินถิ่นสุธา                
รักแต่เทพธิดาสุราลัย


จึงแต่งรำพันพิลาปเพื่อจะบอกความในใจ แต่ยังเกรง "พระอาชญา" อยู่

จึงแต่งตามความฝันรำพันพิลาป          
ให้ศิษย์ทราบสุนทราอัชฌาสัย
จะสั่งสาวชาวบางกอกข้างนอกใน        
ก็กลัวภัยให้ขยาดพระอาชญา


มีเรื่องเล่าว่า วันหนึ่งกุฏิพระวัดเทพธิดารามซึ่งปัจจุบันเป็นกุฏิคณะ ๗ ข. มีฝ้าเพดานผุกร่อนหล่นลงมาพร้อมกันนั้นก็พบต้นฉบับคำกลอนเรื่องรำพันพิลาปอยู่ด้วย ถ้าเรื่องเล่าเป็นเรื่องจริง ก็อาจจะเดาความได้ว่า ท่านต้องการ vote NO อยู่หรอก คือต้องการให้มีผู้อื่นอ่าน แต่ไม่ใช่ในรัชกาลปัจจุบัน (รัชกาลที่ ๓) จึงเอาต้นฉบับไว้บนฝ้าเพดาน รอเวลาให้ลูกหลานได้อ่านในกาลเบื้องหน้า

วิสัชนาจึงมีด้วยประการฉะนี้แล  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 31151

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 100  เมื่อ 09 พ.ค. 16, 11:49

จบกัน  มาเฉลยซะก่อนหน้าแล้ว 
เป็นอันจบกระทู้แต่เพียงนี้
บันทึกการเข้า
ป้าหวัน
มัจฉานุ
**
ตอบ: 56


ความคิดเห็นที่ 101  เมื่อ 09 พ.ค. 16, 13:19

อกอีแป้นแล่นลึกเท่าตึกแขก นักเรียนสอบตกเพราะเมาหมัด ไม่อ่านคำสั่งของข้อสอบให้ดี เพราะเขียนคำตอบตอนเลยสองยามไปแล้ว ขอบคุณค่ะอาจารย์ แต่ป้าหวันก็ยังขอยืนยันว่าคิดถึงท่านสุนทรภู่ว่าท่านคงมีบุคคลิกเช่นนั้นจริงๆ และเชื่อว่าท่านคงเขียนเองเป็นทำนอง fantasy monologues ร้องไห้
บันทึกการเข้า
Neepata
อสุรผัด
*
ตอบ: 24


ความคิดเห็นที่ 102  เมื่อ 27 พ.ค. 16, 10:28

เสียดายมาช้าตลาดวายไปหมดแล้ว อ่านจบแล้วยิ่งทึ่งกับท่านสุนทรภู่ที่เขียนกลอนไพเราะคิดอะไรก็เป็นกลอนได้หมดเก็บไว้ให้คนรุ่นหลังได้มาอ่านศึกษากัน รอติดตามตอนต่อไปจะเป็นเรื่องรักของท่านใดมาให้อ่านกันอีกคะอ. เทาชมพู หนูขอนั่งรอที่หน้าบันไดเรือนนะคะ ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 31151

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 103  เมื่อ 27 พ.ค. 16, 10:57

นึกได้เมื่อกระทู้นี้ขึ้นมาข้างบนอีกครั้ง

มีสาวน้อยอีกคนหนึ่งชื่อ "ลูกจัน"  สร้างความหลังกับสุนทรภู่ไว้ใน "นิราศเมืองเพชร"

แล้วเดินดูภูผาศิลาเลื่อม                       บ้างงอกเงื้อมเงาระยับสลับสี
เป็นห้องน้อยรอยหนังสือลายมือมี               คิดถึงปีเมื่อเป็นบ้าเคยมานอน
ชมลูกจันกลั่นกลิ่นระรินรื่น                       จนเที่ยงคืนแขนซ้ายกลายเป็นหมอน
เห็นห้องหินศิลาน่าอาวรณ์                       เคยกล่าวกลอนกล่อมช้าโอ้ชาตรี

ตอนนั้น น่าจะเป็นสมัยระเหเร่ร่อนในต้นรัชกาลที่ 3   กวีของเราตกยาก  บ้านเรือนก็ไม่มีอยู่   เดินทางมาถึงเพชรบุรี ไม่สามารถจะหาที่พักได้  ต้องไปอาศัยอยู่ในถ้ำ
ทั้งๆที่ในนิราศเมืองเพชร  ที่แต่งเมื่อหลังจากนั้นอีกนานเป็นสิบๆปี  ก็บอกว่ามีเพื่อนอยู่หลายคนในเพชรบุรี ทั้งเพื่อนทั้งผู้มีพระคุณ   ทำไมไปอาศัยกับท่านเหล่านั้นไม่ได้
เรื่องมันมี
ที่ไปอาศัยไม่ได้คือไปพาผู้หญิงหนีมาด้วยไงคะ   ชื่อแม่ลูกจัน
ชื่อนี้นักวิชาการบางท่านไปเข้าใจว่าหมายถึงแม่จันภรรยาคนแรก   ความจริงไม่ใช่  เป็นสาวอีกคนหนึ่ง   น่าจะเป็นสาวน้อยชื่อจันเหมือนกัน   สุนทรภู่เรียกว่าลูกจัน
แม่ลูกจันน่าจะหลงคารมกวีหนุ่มใหญ่ หนีพ่อแม่ตามมาด้วย   พระเอกก็เลยไปพักที่บ้านไหนไม่ได้  เดี๋ยวรู้ถึงหูผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง เขาจะมาเอาตัวกลับไปและอาจจะแถมคมแฝกให้ฝ่ายชาย   ก็เลยต้องพามาอยู่ในถ้ำชั่วระยะหนึ่ง   กล่อมน้องนอนด้วยคำกลอนบ้าง เพลงช้าปี่ เพลงโอ้ชาตรี   ให้สาวเพลิดเพลิน ลืมความลำบากของถ้ำทุรกันดาร  หลับไปได้ในที่สุด
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 31151

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 104  เมื่อ 28 พ.ค. 16, 09:45

แต่ความรักครั้งนี้ก็เหมือนครั้งก่อนๆ คือเริ่มต้นอย่างมีสีสันแต่จบลงด้วยแห้วทั้งเข่งตามเคย   
สุนทรภู่ไปไม่รอด  จำต้องส่งแม่ลูกจันกลับไปบ้าน  อาจจะเป็นเพราะเธอทนความลำบาก  อาศัยถ้ำแทนบ้านไม่ไหว  ความรักก็เลยบินหนี  กลับไปหาอ้อมอกพ่อแม่ให้ดุด่าเฆี่ยนตีสักพัก  ก็ยังดีกว่าต้องอยู่อย่างมนุษย์หินฟลิ้นท์สโตน

ยังรินรินกลิ่นกลั่นจันทน์กระแจะ        เหมือนจะแนะนำจิตให้คิดเห็น
เหลือรำลึกนึกน่าน้ำตากระเด็น        โอ้จำเป็นเป็นกรรมจึงจำไกล
มาเห็นถ้ำน้ำตาลงพรากพราก        แต่เพื่อนยากยังไม่เห็นว่าเป็นไฉน
จะไปเรือนเยือนเยี่ยมก็เจียมใจ        ขอสั่งไว้เถิดถ้ำที่ช้ำทรวง

กลอนบทนี้บอกให้รู้ว่า แม่ลูกจันมีเป็นสาวเมืองเพชร    มีถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่เพชรบุรี  น่าจะปักหลักมานานตั้งแต่ปู่ย่าตายาย    เวลาผ่านไปเป็นสิบปี ก็ยังรู้ว่าแม่ลูกจันคงอยู่บ้านเดิมไม่ย้ายไปไหน      แต่ก็เช่นเดียวกับหลานสาวสองคนชาวเมืองระยองที่สุนทรภู่ทิ้งมาแล้วไม่เคยกลับไปหาอีก
คราวนี้ก็เช่นกัน  ทิ้งแม่ลูกจันมานาน ตัวเองก็ไปมีลูกมีเมียจนกระทั่งแก่   กลับมาธุระที่เมืองเพชรอีกครั้ง  จะไปหาก็คงกระดาก  ความสัมพันธ์ต่อกันไม่ติดเสียแล้ว
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 5 6 [7]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.198 วินาที กับ 19 คำสั่ง