เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 ... 16 17 [18] 19 20 ... 37
  พิมพ์  
อ่าน: 50231 ใครอยากรู้จัก NAVARAT.C เชิญที่กระทู้นี้
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 255  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 10:23

มันก็น่าจะแฮปปี้ เอนดิ้งได้จริงๆ ถ้าผมหุบปากไว้ ไม่เปรยกับบิ๊กหมงต่อไปว่า “แถวนั้นมีเสือหรือเปล่าวะ แต่ช่างเถอะ แล้วแต่บุญแต่กรรมของมันก็แล้วกัน”

“โอ้ยเสือน่ะมีขรับ แต่ว่า ผมว่าไม่ได้กินไอ้บุญรอดหรอก”
“ทำไมเหรอ” สงสัยบิ๊กหมงคงจะรู้จักอุปนิสัยควายเช่นนี้ทะลุปรุโปร่ง ถึงมันจะโง่กับคนอย่างไรก็ตาม แต่มันต้องมีสัญชาตญาณของสัตว์ป่าที่ดี ร่างที่กำยำล่ำสันของมันก็น่าจะช่วยให้มันรักษาชีวิตรอดได้ …กระมัง?

“ผมว่าไม่เกินสามวัน” พูดจบเขาก็หันหลังเดินลงกระไดบ้านผมไป แล้วพูดแบบหันหลังให้ คล้ายกับว่าไม่ค่อยอยากให้ผมได้ยิน “เดี๋ยว มันคงหาทางกลับไปให้คนกินมันจนได้”

ก่อนที่เขาจะเดินกลับไปบ้านพักของเขา บิ๊กหมงหันมาพูดกับผมอีกครั้งว่า “ ตอนที่หัวหน้าเขาไล่ให้เอามันกลับไป พ้มเห็นสีหน้าของไอ้คนที่วันนั้นบอกว่าให้รีบเอามันมาแล้ว พ้มว่า ไอ้บุญรอดไม่รอดแน่”


…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..............................
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10723



ความคิดเห็นที่ 256  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 10:26

ถามเจ้าของบุญรอดว่า  ท่านจะแยกกระทู้ ให้ชื่อว่า เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล ตอน ควายเอ๋ย อุตส่าห์ชื่อบุญรอด  ไหมคะ


เห็นด้วยกับท่านเจ้าเรือน ชื่อกระทู้ดูน่าสนใจมากสมกับตั้งโดยนักเขียนมือทอง "เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล" ตอนแรกที่คิดเองจะแนะนำให้ใช้ชื่อ "เรื่องสั้นชุดโรงแรม" เลียนแบบ "เรื่องสั้นชุดเหมืองแร่" ของปรมาจารย์อาจินต์ ปัญจพรรค์ ก็ดูเชยไปหน่อย

คุณนวรัตนแยกเรื่องเจ้าบุญรอดเป็นกระทู้ใหม่ และหากวันใดมีเวลาว่างก็ตั้งกระทู้ "เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล ตอน..." หากได้สักสิบตอน ก็รวบรวมพิมพ์เป็นเล่มได้เลย จะไปอุดหนุนเป็นรายแรก  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 257  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 10:48

ครือออ... ผมไม่อยากลงทุนพิมพ์เองน่ะครับ ถ้ามีสำนักพิมพ์มาการันตีจะตีพิมพ์ให้ ก็อาจจะเขียน แต่ก็คงยุ่งยากอีก ไม่ทราบจะมีเวลาเขียนให้ได้ขนาดจะรวมเล่มเมื่อไหร่ ทีมีภาระอยู่กับสกุลไทยก็หนักหนาแล้วสำหรับผม ผู้ถือว่าระดับสมัครเล่น ผมยังมีงานตามวิชาชีพที่ยังต้องรับผิดชอบอยู่

ว่าแต่ว่า คุณหมอจะไม่ให้ความรู้เรื่องเสียงร้องของควายที่ผมเล่าหน่อยหรือครับ เห็นเขาว่า ควายที่ตอนตั้งแต่เด็กจะไม่ร้องอย่างนี้ พฤติกรรมอย่างเจ้าบุญรวดนี่จึงพบเห็นยาก เพราะเจ้าของควายจะตอนควายตั้งแต่ยังเล็กกันหมด

เออ แล้วที่ผมเล่าว่า ทหารไทยไปสอนคนติมอร์ให้ไถนานั้น เพิ่งนึกออกว่าเขาลงทุนเอาควายไทยบรรทุกเครื่องบินลำเลียงของทหารอากาศไปสาธิตน่ะครับ เพราะควายที่นั่นไม่ยอมไถนาอยู่ดีแม้จะถูกสนตะพายแล้ว
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10723



ความคิดเห็นที่ 258  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 10:55

พักให้นายสัตวแพทย์เพ็ญชมพูอธิบายเรื่องควายหงี่หน่อย

ผมจะอธิบายเองหรื้อ...มันก็จะไม่เป็นวิชาการ

ตั้งใจอยู่แล้วว่าจะเข้ามาเสริมเรื่องการตอนควายสักหน่อย

เป็นอันว่าผมต้องเสียเงินเป็นพัน จ้างหมอตอนควายพื้นบ้านมาจัดการตอนเจ้าบุญรอด วันที่เขาเข้ามาดำเนินการเป็นช่วงที่ผมอยู่กรุงเทพ แต่ได้รับรายงานภายหลังว่าทุลักทุเลน่าดู เพราะมันไม่ร่วมมือแต่โดยดี กว่าจะจับมันล่าม มัดแข้งมัดขาให้มันล้มตัวลงนอน แล้วตรึงมันไว้ไม่ให้ดิ้น หลังจากนั้นก็ดึงกล่องดวงใจของมันออกมานอกขาหนีบ เอาเขียงสอดเข้าไป แล้วเอาค้อนไม้ตีตรงนั้นจนลูกอัณฑะของมันแตก ฟังดูแล้วพลอยหวาดเสียวท้องน้อยไปด้วย การตอนที่ว่าเป็นการทรมานทรกรรมเจ้าบุญรอดมาก เห็นว่ามันร้องดังสั่นสนั่นหวั่นไหวจนฝรั่งตกอกตกใจ ผมว่าอย่าว่าแต่ควายเลย คนโดนอย่างนั้นเข้าบ้างคงร้องดังไม่แพ้กัน เผลอๆมีด่าหยาบๆตามไปเสียด้วย  
วิธีของหมอควายพื้นบ้านทรมานสัตว์เป็นอย่างมาก วิธีที่เคยใช้ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่และออกค่าย ใช้อุปกรณ์เฉพาะที่เรียกว่า "เบอร์ดิซโซ" (Burdizzo) หน้าตาเหมือนคีบ มีหลายขนาดสำหรับตอนสัตว์แต่ละชนิดไป อย่างสัตว์เล็กเช่นแพะแกะขนาดก็จะเล็กลงมา หลักการคือใช้คีบนี้คีบเพื่อทำลายเส้นเลือดและท่อนำน้ำเชื้อตัวผู้ ทำให้อัณฑะฝ่อไปในที่สุด เป็นวิธีที่ทารุณสัตว์น้อยที่สุด

มีคลิปให้ดูเป็นการตอนโค แต่ในควายก็คล้าย ๆ กัน  ยิงฟันยิ้ม

บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10723



ความคิดเห็นที่ 259  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 11:17

อ้าวไหนว่า ควายที่ถูกตอนแล้วจะไม่สนใจเรื่องโรแมนติกแล้วไง

อ๊อดอธิบายว่า ไม่หรอกครับ ไอ้บุญรอดมันถูกตอนตอนมันโตแล้ว ฮอโมนเพศผู้มันแพร่กระจายไปทั้งร่างกายเรียบร้อย การตอนก็แค่เป็นหมันมีลูกไม่ได้เท่านั้นเอง
เออจริงสิ เหมือนกันเลย ตอนลูกคนที่สองคลอดออกมา ได้ครบทั้งชายและหญิงแล้วผมก็ไปศูนย์มีชัย ให้คุณหมอจัดการทำหมันเสีย แต่ก็ไม่ได้กลายเป็นขันทีไปซะหน่อย

ก่อนอื่นขออธิบายว่า ฮอร์โมนเพศผู้ซึ่งเรียกเป็นภาษาหมอให้งงเล่นว่า เทสโทสเตอโรน (testosterone) ถูกสร้างมาจากลูกอัณฑะเป็นส่วนใหญ่ ส่วนน้อยนิดนั้นสร้างมาจากต่อมที่เรียกว่า ต่อมหมวกไต (adrenal gland) อยูติดข้างบนไตทั้ง ๒ ข้าง

หมอตอนควายทำลายลูกอัณฑะของเจ้าบุญรอดโดยการเอาค้อนทุบ พิจารณาเป็น ๒ กรณี กรณีแรกหากไม่สมบูรณ์ ก็อาจมีการสร้างฮอร์โมนเพศอยู่ได้ และกรณีที่สองหากสมบูรณ์ เจ้าบุญรอดก็ยังมีฮอร์โมนเพศหลงเหลืออยู่นิดหน่อย  ส่วนที่อ๊อดบอกว่าฮอร์โมนเพศผู้กระจายไปในร่างกายเรียบร้อยแล้ว เป็นการเข้าใจผิด เพราะฮอร์โมนไม่มีทางที่จะอยู่ในร่างกายได้ตลอดชีวิต มันจะถูกทำลายและขับออกมาทางปัสสาวะในที่สุด

ส่วนที่คุณนวรัตนบอกว่าทำหมันแล้วยัง "โอเค" อยู่ เพราะว่าการทำหมันในคนเพียงแต่ตัดท่อนำน้ำเชื้อเท่านั้น เส้นเลือดที่ไปบำรุงกล่องดวงใจยังอยู่ครบ ฮอร์โมนเพศชายจึงยังผลิตได้ตามปรกติ  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10723



ความคิดเห็นที่ 260  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 11:47

เมื่อหันไปมองรอบตัวก็เห็นแต่ควาย เจ้าบุญรอดกำลังยิงฟันแล้วชูคอเปล่งเสียงว่า “หงี่” ยาวติดต่อกันออกมาหลายอึดใจ

เฮ้ย ควายมันร้องอย่างงี้หรือ ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยได้ยินเสียงควายร้อง นึกว่ามันจะออกมออๆแบบวัว ไม่เคยนึกว่ามันจะดังประหลาดไม่สมตัวเช่นนี้ บิ๊กหมงบอกว่ามันเป็นเสียงที่ควายตัวผู้เพรียกหาควายตัวเมียตามสันชาตญาณของมัน
เสียงร้องของควายตามปรกติไม่ใช่ "มอ อ อ" แบบวัว แต่เป็นเสียงร้องน่ารักเบา ๆ ว่า "อุ๊ย" ประมาณนี้


 
หรือเสียงลูกควายร้องเรียกหาแม่ ประมาณนี้



ฟังแล้วคล้าย ๆ กับเสียงร้องของเจ้าบุญรอดหรือเปล่า ? คุณนวรัตนเคยเห็นเจ้าบุญรอดทำท่าก้อร่อก้อติกกับตัวเมียบ้างไหม ? เจ้าบุญรอดอาจจะร้องเสียงอย่างนั้นเพราะความเครียดที่ถูกพันธนาการก็เป็นได้  ยิงฟันยิ้ม

บันทึกการเข้า
Anna
องคต
*****
ตอบ: 499


ความคิดเห็นที่ 261  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 12:19

ถามเจ้าของบุญรอดว่า  ท่านจะแยกกระทู้ ให้ชื่อว่า เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล ตอน ควายเอ๋ย อุตส่าห์ชื่อบุญรอด  ไหมคะ


เห็นด้วยกับท่านเจ้าเรือน ชื่อกระทู้ดูน่าสนใจมากสมกับตั้งโดยนักเขียนมือทอง "เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล" ตอนแรกที่คิดเองจะแนะนำให้ใช้ชื่อ "เรื่องสั้นชุดโรงแรม" เลียนแบบ "เรื่องสั้นชุดเหมืองแร่" ของปรมาจารย์อาจินต์ ปัญจพรรค์ ก็ดูเชยไปหน่อย

คุณนวรัตนแยกเรื่องเจ้าบุญรอดเป็นกระทู้ใหม่ และหากวันใดมีเวลาว่างก็ตั้งกระทู้ "เรื่องสั้นชุดชาวไร่เล ตอน..." หากได้สักสิบตอน ก็รวบรวมพิมพ์เป็นเล่มได้เลย จะไปอุดหนุนเป็นรายแรก  ยิงฟันยิ้ม


ขอส่งชื่อ 'เสเพลบอยชาวไร่เล'เข้าชิงอีกชื่อค่ะ  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 262  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 12:38

คลิ๊ปของคุณหมอ ผมพบในยูทูปแล้ว ทั้งสองคลิ๊ปไม่เหมือนเสียงที่เจ้าบุญรอดมันครางให้ใครต่อใครฟังในครั้งกระนั้น คือมันหงงงงงงงี่ นานมากและติดต่อกันแทบจะไม่หายใจ
ผมไม่เคยเห็นมันกอร่อก่อติกกับตัวเมีย และที่ไร่เลก็ไม่มีควายตัวอื่นทั้งนั้นนอกจากมัน แต่มันยังสู้อุตสาห์ขับแทกซี่ตระเวณหารักแท้ เว้ยยยยเอ้ยยยผิดไปแล้ว นั่นมันคนไม่ใช่ควาย

เอาใหม่ แต่มันยังอุตส่าห์เดินไปอีกอ่าวหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่ามันได้เคยสัมผัสกับควายตัวเมียครั้งหนึ่งที่นั่น มันจึงเพียรพยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่จะไปอีก แต่ทั้งหมดนี้ผมไม่เห็น ไม่กล้ายืนยัน

อย่างไรก็ดี ถ้าผมเขียนเรื่องเจ้าบุญรอดขนาดรวมเล่มได้ ผมจะให้ชื่อว่า เสเพลบอยชาวไร่เล ตามที่คุณแอนนาเสนอ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30539

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 263  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 20:18

มันก็น่าจะแฮปปี้ เอนดิ้งได้จริงๆ ถ้าผมหุบปากไว้ ไม่เปรยกับบิ๊กหมงต่อไปว่า “แถวนั้นมีเสือหรือเปล่าวะ แต่ช่างเถอะ แล้วแต่บุญแต่กรรมของมันก็แล้วกัน”

“โอ้ยเสือน่ะมีขรับ แต่ว่า ผมว่าไม่ได้กินไอ้บุญรอดหรอก”
“ทำไมเหรอ” สงสัยบิ๊กหมงคงจะรู้จักอุปนิสัยควายเช่นนี้ทะลุปรุโปร่ง ถึงมันจะโง่กับคนอย่างไรก็ตาม แต่มันต้องมีสัญชาตญาณของสัตว์ป่าที่ดี ร่างที่กำยำล่ำสันของมันก็น่าจะช่วยให้มันรักษาชีวิตรอดได้ …กระมัง?

“ผมว่าไม่เกินสามวัน” พูดจบเขาก็หันหลังเดินลงกระไดบ้านผมไป แล้วพูดแบบหันหลังให้ คล้ายกับว่าไม่ค่อยอยากให้ผมได้ยิน “เดี๋ยว มันคงหาทางกลับไปให้คนกินมันจนได้”

ก่อนที่เขาจะเดินกลับไปบ้านพักของเขา บิ๊กหมงหันมาพูดกับผมอีกครั้งว่า “ ตอนที่หัวหน้าเขาไล่ให้เอามันกลับไป พ้มเห็นสีหน้าของไอ้คนที่วันนั้นบอกว่าให้รีบเอามันมาแล้ว พ้มว่า ไอ้บุญรอดไม่รอดแน่”

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..............................

นี่คือตอนจบของบุญ(ไม่)รอด?


บันทึกการเข้า
Anna
องคต
*****
ตอบ: 499


ความคิดเห็นที่ 264  เมื่อ 06 พ.ย. 15, 20:19

คลิ๊ปของคุณหมอ ผมพบในยูทูปแล้ว ทั้งสองคลิ๊ปไม่เหมือนเสียงที่เจ้าบุญรอดมันครางให้ใครต่อใครฟังในครั้งกระนั้น คือมันหงงงงงงงี่ นานมากและติดต่อกันแทบจะไม่หายใจ
ผมไม่เคยเห็นมันกอร่อก่อติกกับตัวเมีย และที่ไร่เลก็ไม่มีควายตัวอื่นทั้งนั้นนอกจากมัน แต่มันยังสู้อุตสาห์ขับแทกซี่ตระเวณหารักแท้ เว้ยยยยเอ้ยยยผิดไปแล้ว นั่นมันคนไม่ใช่ควาย

เอาใหม่ แต่มันยังอุตส่าห์เดินไปอีกอ่าวหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่ามันได้เคยสัมผัสกับควายตัวเมียครั้งหนึ่งที่นั่น มันจึงเพียรพยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่จะไปอีก แต่ทั้งหมดนี้ผมไม่เห็น ไม่กล้ายืนยัน

อย่างไรก็ดี ถ้าผมเขียนเรื่องเจ้าบุญรอดขนาดรวมเล่มได้ ผมจะให้ชื่อว่า เสเพลบอยชาวไร่เล ตามที่คุณแอนนาเสนอ


ขอเสนอเพิ่มอีกนิดค่ะ ถ้าใช้นามปากกา  'รัตน์ ซี หรืออะไรทำนองนี้ก็จะครบชุดเลยค่ะ

ป.ล.แต่ถ้าโดนทายาทของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ฟ้อง คนเสนอต้องขอกราบลา(หนีเอาตัวรอด)ก่อนนะคะ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 265  เมื่อ 07 พ.ย. 15, 07:35

เริ่มต้นก็น่าสนใจติดตามแล้ว แต่ดูจากชื่อกลัวจะมีตอนจบเศร้านี่หนะสิครับ ถ้าแบบนั้นคนอ่อนไหวแบบผมรับไม่ได้ เดี๋ยวนี้บ่อน้ำตาตื้นสุดๆ อ่านได้แต่อะไรที่จบแบบ happy  ending ไม่ขยี้ใจเท่านั้น  ลังเล

นี่คือตอนจบของบุญ(ไม่)รอด?

เพื่อเอาใจ วิรุศฑ์ษมาศร์ อัฐน์อังการจณ์ ไม่ทราบว่าป่านนี้น้ำตาจะเหือดแห้งหรือยัง ก็อยากจะบอกว่า ที่คิดว่าเจ้าบุญรอดตายนั้นอาจจะผิดก็ได้ เพราะผมก็ว่าไปตามการคาดเดาของบิ๊กหมง แต่ตามความเป็นจริง บุญรอดจากจะโชคดี เตลิดเข้าป่าไปสักพักก็เจอน้องควายหน้าตาจุ๋มจิ๋ม หัวใจทั้งสี่ห้องก็ยังว่างยืนเคี้ยวยอดอ่อนของหญ้าปล้องอยู่ พลันนั้น กามเทพก็ปรากฏแล้วแผลงศรต้องควายทั้งสอง ปรากฏบทอ้ศจรรย์ครั้นครื้นพสุธาพนาไพร รุกขเทวดาทั้งปวงมิอาจทนอยู่ในวิมานไม้ได้ ต้องออกมาปราสาทพรสองควายบ่าวสาว ให้ครองรักราบรื่น อยู่เย็นเป็นสุข ปราศจากภยันตรายจากมนุษย์และสัตว์กินเนื้อทั้งหลายทั้งปวง ตราบชั่วกาลนานนนนนนนน.

      ลงนาม

 ยิงฟันยิ้ม'รัตน์ ซี ยิงฟันยิ้ม

บันทึกการเข้า
Anna
องคต
*****
ตอบ: 499


ความคิดเห็นที่ 266  เมื่อ 07 พ.ย. 15, 07:52

ขออนุญาตมโนต่ออีกนิดนะคะ

สี่ปีผ่านไป บุญรอดกับเจ้าสาว คือบุญงาม ได้มีทายาทร่วมกันสองตัว คือบุญต่อซึ่งเป็นลูกชาย กับบุญสยายผู้เป็นลูกสาว
 ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30539

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 267  เมื่อ 07 พ.ย. 15, 08:00

เรื่องของควายจบ    เรื่องของคนยังไม่จบ

ขอถามคุณหมอเพ็ญชมพูค่ะ
ถ้า ' รัตน์ วงษ์ซี'  ปล่อยเจ้าบุญรอดเข้าป่า แทนที่จะเข้าวัด    ตีซะว่าให้ไปอยู่ในป่าใหญ่นเรศวร   หรือป่าแห่งใดแห่งหนึ่งที่คุณตั้งไปด้อมๆ เดินสำรวจหินแร่อยู่
ตัดประเด็นว่าจะถูกชาวบ้านแถวนั้นไล่ล่าเอาเนื้อมาทำเนื้อเค็ม    ควายอย่างบุญรอดจะดำรงชีวิตอยู่ได้ไหมคะ
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 268  เมื่อ 07 พ.ย. 15, 08:22

ขออนุญาตมโนต่ออีกนิดนะคะ

สี่ปีผ่านไป บุญรอดกับเจ้าสาว คือบุญงาม ได้มีทายาทร่วมกันสองตัว คือบุญต่อซึ่งเป็นลูกชาย กับบุญสยายผู้เป็นลูกสาว
 ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
บุญต่อกับบุญสยายนี่ ต้องเป็นเด็กอุ้มบุญมาแน่ๆ เพราะกล่องดวงใจเจ้าบุญรอดถูกทุบ ลูกชิ้นเละไปเป็นบะช่อแล้ว ฮืม
หรือไม่ก็เป็นฝีมือของกีบที่สาม รูดซิบปาก
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 269  เมื่อ 07 พ.ย. 15, 08:27

เรื่องของควายจบ    เรื่องของคนยังไม่จบ

ขอถามคุณหมอเพ็ญชมพูค่ะ
ถ้า ' รัตน์ วงษ์ซี'  ปล่อยเจ้าบุญรอดเข้าป่า แทนที่จะเข้าวัด    ตีซะว่าให้ไปอยู่ในป่าใหญ่นเรศวร   หรือป่าแห่งใดแห่งหนึ่งที่คุณตั้งไปด้อมๆ เดินสำรวจหินแร่อยู่
ตัดประเด็นว่าจะถูกชาวบ้านแถวนั้นไล่ล่าเอาเนื้อมาทำเนื้อเค็ม    ควายอย่างบุญรอดจะดำรงชีวิตอยู่ได้ไหมคะ

ก่อนคุณหมอจะเข้ามาตอบ ผมขอซีเรียสหน่อย

จากประสบการณ์เรื่องเจ้าบุญรอด ทำให้ผมพบสัจธรรมของโลกว่า สัตว์ที่มาเกิดเป็นเหยื่อเพื่อให้สัตว์ที่เป็นนักล่าฆ่าเป็นภักษาหารนั้น คงจบชีวิตด้วยการถูกฆ่าเอาเนื้อทั้งสิ้น จะแก่ตายจริงๆคงจะน้อยจนเปอร์เซ็นต์ใกล้ศูนย์ สัตว์ป่าแก่ๆก็จบชีวิตเพราะหนีผู้ล่าไม่ทัน มิใช่หมดอายุขัย

สัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน ยิ่งแล้ว ไม่มีใครทนภาระที่จะเลี้ยงดูมันยามแก่ได้ พ่อแม่ตัวเองบางที คนจำพวกนั้นยังไม่ดูแลเลย ภาระที่สำคัญของเขาคือ หาอาหารใส่ปากใส่ท้อง

เป็นความเขลาของผมแท้ๆ ที่ในตอนนั้นคิดว่า ผมจะช่วยควายตัวหนึ่งให้พ้นบ่วงกรรมของการถูกฆ่าได้ไปตลอดรอดฝั่ง

จากนั้น ผมก็รู้จักพรหมวิหารสี่ ในเรื่อง "อุเบกขา" ที่พระอรรถคถาจารย์แปลว่าการวางเฉย ฟังดูคล้ายๆความประพฤติของคนเห็นแก่ตัว ซึ่งความจริงไม่ใช่
อุเบกขาคือความรู้สึกที่เป็นกลางต่อทุกสรรพสิ่ง อันเนื่องมาจากความเข้าใจว่า โลกมันก็เป็นของมันเช่นนั้นแล ผลทุกอย่างเกิดจากเหตุทั้งสิ้น

เหตุนั้นคือกรรมที่เคยก่อไว้ และกรรมนั้นก็เป็นเครื่องนำให้จิตวิญญาณดวงหนึ่งไปเกิดในอบาย เสวยชาติเป็นดิรัจฉาน และยังจำแนกอีกว่าเป็นดิรัจฉานประเภทไหน บางตัว เช่นแม่หนูที่ขี่คอผมอยู่ในภาพโน้น ขอเชื่อเถิดว่ามันสุขสบายกว่ามนุษย์ในโลกนี้ไม่รู้ว่าจะกี่สิบเปอร์เซนต์ ผมเลี้ยงพวกมันจนแก่ตายไปหลายรุ่นแล้ว โชคดี พวกมันไม่ได้ไปเกิดในสังคมที่เขากินหมา

สัตว์ผู้ล่าและถูกล่าในป่า ถ้าใครไปฝืนวงจรชีวิตเขา เช่นไปช่วยไม่ให้ควายถูกเสือฆ่า จะรู้ไหมว่าเสือตัวนั้นก็ต้องอดอาหาร ดีไม่ดี หากเป็นเสือแม่ลูกอ่อนและอดอาหารจนไม่มีน้ำนมพอจะเลี้ยงลูก โศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นอยู่ดี

เมื่อเข้าใจได้ ใจก็เป็นกลางมากขึ้น อะไรจะเกิดก็ย่อมต้องเกิด


บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 16 17 [18] 19 20 ... 37
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.043 วินาที กับ 19 คำสั่ง