เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 ... 29 30 [31] 32 33 ... 60
  พิมพ์  
อ่าน: 78997 พระองค์เจ้าปฤษฎางค์-ชีวิตลับที่ทรงเผยไม่ตลอด
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 450  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 08:43

หนังสือฉบับแรก ซึ่งผมคาดว่าท่านคงวางถวายไว้แล้ว แต่สมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังสียังทรงไม่ทันจะได้อ่าน เพราะทรงประชวรขนาดต้องเข้าโรงพยาบาลในเซี่ยงไฮ้ไปเสียก่อน พระองค์เจ้าปฤษฎางค์ก็ยังดีอยู่หรอกที่ทรงสำนึกการควรมิควร แทนที่จะทิ้งพระองค์ไปเลยตามที่ทรงตั้งใจไว้แต่เดิม ก็อยู่รอจนทรงค่อยยังชั่วมากแล้ว จึงวางหนังสือฉบับนี้ถวายอีกครั้ง เป็นการถวายบังคมลาจริงๆ

ท่านว่าหนังสือฉบับก่อนที่ตาลีตาลานรีบเขียนไปหน่อย จึงกล่าวเรื่องพี่ศรีไม่ชัด การที่พี่ศรีหายไป แม้ท่านกับพี่ศรีจะไม่ได้เป็นชู้สาวกัน แต่คนคงจะโทษว่าท่านเป็นต้นเหตุอยู่ดี  ท่านตกพระทัยตรงนี้มาก เกรงภัยจะเกิดแก่ท่าน
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 451  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 08:44

๒/๒


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 452  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 08:47

ท่านว่าหนังสือฉบับก่อนที่ตาลีตาลานรีบเขียนไปหน่อย จึงกล่าวเรื่องพี่ศรีไม่ชัด การที่พี่ศรีหายไป คนคงจะโทษว่าท่านเป็นต้นเหตุ แม้ท่านกับพี่ศรีจะไม่ได้เป็นชู้สาวกัน ท่านตกพระทัยตรงนี้มาก เกรงภัยจะเกิดแก่ท่าน

ท่านทรงว่าท่านรู้ใจเจ้าพระยาสุรศักดิ์ดี เคยลองถามความคิดดูว่ายังนับถือเป็นเพื่อนกันหรือไม่ ก็ได้รับคำตอบไปคนละต้นคนละปลาย ยกความที่ไม่สำคัญมากลบที่สำคัญ แต่ความจริงตามที่เคยกราบทูลคือ ท่านเจ้าคุณกลัวว่าคบกับท่านแล้วจะมีภัยถึงตัว  แต่หนังสือที่เขียนมาถึงท่าน ดังที่ได้เคยถวายให้ทอดพระเนตรแล้ว ก็ทำทีสนิทสนม แต่ท่านก็กลัวจะเหมือนงูพิษ ไม่ทราบว่าจะท่านจะถูกกัดเมื่อไหร่ เพราะเคยเข็ดมาแล้ว ที่สุดจนเมียตัวเอง เมื่อกลับเป็นศัตรูแล้ว ก็ได้เห็นฤทธิ์แล้วว่ายิ่งกว่าห่าลงบ้าน ท่านกลัวภัยพาลจากท่านเจ้าคุณมาก จึงต้องหนีความตาย
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 453  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 08:49

๒/๓


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 454  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 08:59

การที่ท่านหนี ก็ไม่น่าจะเสียหายอันใดนัก เพราะมีตัวอย่างที่พระสัจจาเคยหนีไปอยู่ที่ปีนังแล้ว  แต่ท่านผิดกับพระสัจจาหน่อยที่ยากจน จะต้องปลอมตัวไปรับจ้างเขาพอได้เลี้ยงชีวิตไป พระบิดาของท่านไม่ได้ฉ้อแผ่นดินไว้เป็นทุนทรัพย์ ตัวท่านเองรับราชการ ได้รับพระราชทานพอเลี้ยงชีวิตได้วันหนึ่งๆเท่านั้น เมื่อไม่ทรงพระกรุณา ท่านก็จะต้องไปเป็นสามัญชนรับจ้างหากิน ชั่ววันหนึ่งๆเหมือนกัน

อนึ่งการที่จะรักษาความไม่ให้แพร่งพราย เพื่ออาจจะทรงกลับความได้ภายหลัง(ตามที่ท่านทรงทูลแนะนำไว้)นั้น หากกราบบังคมทูลไป ก็หวาดเสียวพระราชอาญาอีก พระเจ้าอยู่หัวอาจทรงคิดว่าเป็นผู้ใหญ่ตามเสด็จมา แล้วพอเห็นสมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังสีประชวรหนัก เกิดตกใจเกรงจะโดนลงพระราชอาญา(ว่าไม่ถวายการดูแลสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอให้ดี จนทรงพระประชวร)กระมัง เลยหนีไป แต่เชื่อว่า สมเด็จเจ้าฟ้าจะหาทางกราบบังคมทูลกลบเกลื่อนได้ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องถวายคำแนะนำมากไปกว่านี้
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 455  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 09:00

๒/๔


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 456  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 09:02

ทรงย้ำว่า หนังสือของท่านเหล่านี้ ควรต้องถือเป็นเรื่องส่วนตัว นอกจากสมเด็จเจ้าฟ้าเองและพระเจ้าอยู่หัวแล้ว ก็ไม่ควรให้ใครรู้ และท่านก็จะรักษาเป็นความลับยิ่งยวด ไม่แพร่งพรายให้ใครรู้เช่นกัน ดังนั้น “ขอให้ทรงพระดำริตริตรองดูให้จงมากก่อน จึงค่อยคิดทำลายล้างข้าพระพุทธเจ้า ให้เป็นที่ก่อกรรมก่อเวรต่อไป”
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 457  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 09:16

แล้วหนังสือที่ทรงต้องการให้อยู่ในสายพระเนตรของสองสามพระองค์เท่านั้น นั้น ก็มาปรากฏในกระทู้เรือนไทยซะงั้น

ผมจึงต้องขอโอกาสชี้แจงตรงนี้เลย

หนังสือทั้ง ๒ ฉบับนั้น ผมคาดว่า สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังสีสว่างวงศ์คงจะทรงนำกลับมาทูลเกล้าฯถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทั้งอย่างนั้นนั่นแหละ คงไม่ได้แต่งเรื่องอะไรเล่าถวายเสริม และผมคิดว่าทั้งสองพระองค์คงจะทรงอ่านสักสองสามหน้า แล้วก็พลิกๆดู พอหมดปึกก็คงจะวาง เพราะให้อาลักษณ์อ่านถวาย ก็คงจะอ่านตะกุกกักตามตัวสะกดที่ต้องเดาไปตลอดแทบจะทุกย่อหน้า แล้วเรื่องอย่างนี้ คงจะไม่มีใครอดทนนั่งฟังนับชั่วโมงได้ ดังนั้น ทางเดินของหนังสือจึงย้อนกลับมาที่สำนักราชเลขาฯ ซึ่งก็คงไม่มีอ่านเช่นกัน นอกจากจะเข้าแฟ้มไว้ วันดีคืนดี จึงมาปรากฏสำเนาอยู่ที่กองจดหมายเหตุแห่งชาติ

ในฐานะผู้สนใจที่เคยเขียนพระประวัติของท่านลงเป็นกระทู้แนะนำของพันทิป ติดต่อกันหลายสัปดาห์  คราวนั้น ผมอ้างอิงจากหนังสือพระประวัติที่พระองค์เจ้าปฤษฎางค์ทรงนิพนธ์เอง แต่ทรงชักเรื่องราวออกไปเสียนับสิบหน้า โดยอธิบายว่าจะมีต่อในเล่ม ๒ ซึ่งมิได้ทรงพิมพ์ขึ้นมาจริง ครั้นเห็นเนื้อหาที่เดาว่าถูกชักออกไปนั้น ผมก็สนใจ จึงขอให้เจ้าหน้าที่พิมพ์เอกสารนี้ให้ ถูกต้องตามระเบียบของทางราชการทุกประการ

อย่างไรก็ดี ผมยอมรับว่าผมลังเลมากที่จะนำเสนอเรื่องนี้ หนึ่ง เพราะรู้ว่าเป็นงานหนักที่จะต้องแกะลายพระหัตถ์ของท่าน และ สอง เมื่ออ่านเรื่องนี้บางมุมโดยละเอียดแล้วก็ช๊อค ถ้าหากนำเสนอออกไป จะทำให้ภาพของพระองค์เจ้าปฤษฎางค์ที่ผมนำไปไว้บนหิ้งเมื่อคราวนั้น หล่นลงมาโดยฝีมือของตัวผมเอง

ในที่สุดก็ต้องใช้วิจารณญาณของครูบาอาจารย์ประวัติศาสตร์ที่ผมเคารพเทิดทูนเป็นตัวอย่าง ท่านเหล่านั้นพยายามค้นหาความจริงในอดีตมาเปิดเผยตามความสัตย์ ปราศจากอคติที่จะให้ร้ายใคร นอกจากเปิดเผยเรื่องราวที่ตัวแสดงทั้งหลายทำกันไว้เองเมื่อคราวมีชีวิตอยู่ พระประวัติอันงดงามที่พระองค์เจ้าปฤษฎางค์นำเสนอพระองค์เองแก่สังคม ยังขาดอยู่ว่าทำไม ผู้ที่มีผลงานดีเด่นต่อบ้านเมืองจึงโชคร้ายขนาดนั้น และผู้ที่ถูกสังคมเพ่งเล็งก็คือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพราะเหตุว่าคนบางกลุ่มขยันเขียน ขยันกระจายข่าว ว่าพระองค์เจ้าปฤษฎางค์ถูกกำจัด เพราะเป็นผู้ต่อต้านระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และก้าวก่ายเรื่องส่วนพระองค์ของพระเจ้าอยู่หัว

ผมจึงตัดสินใจว่าเรื่องนี้สมควรที่จะถูกเปิดเผยออกไปตามเนื้อผ้า เพื่อความเป็นธรรม
บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 458  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 09:38

เรื่องนี้แม้จะไม่ได้รับการปักหมุด แต่ก็คงเป็นมหากาพย์อย่างที่คุณแอนนาอยากให้เป็น

ในองก์ต่อไป จะเป็นฉากที่พระองค์เจ้าปฤษฎางค์ทรงเผชิญชีวิต หลังจากที่เสด็จลงเรือที่เซี่ยงไฮ้ ก่อนที่จะตัดสินพระทัยทิ้งเพศฆราวาส หันไปพึ่งผ้าเหลืองที่เกาะลังกา
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30490

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 459  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 10:52

ปักหมุดแล้วค่ะ


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 460  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 11:01

โอ้ ขอบคุณครับ

ค่อยทุ่นเหนื่อยหน่อย ไม่ต้องไล่ดึงกระทู้


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 461  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 16:33

ก่อนที่จะไปถึงเอกสารอื่นๆ อันบุคคลที่น่าเชื่อถือได้บันทึกเรื่องของท่านต่อไป ผมขอเอาข้อความเรื่องบ้านพระราชทาน และ "อุบัติเหตุ" ที่ท่านเขียนในประวัติย่อของท่าน โดยไม่ยอมระบุไปให้ชัดเจนว่า มันเกิดขึ้นเพราะเหตุใด มาให้อ่านชัดๆอีกครั้ง


บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10628


ความคิดเห็นที่ 462  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 16:35

และเรื่องที่จะทรงยิงตัวตายอีกใจความหนึ่ง


บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30490

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 463  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 20:04

ท่านทรงว่าท่านรู้ใจเจ้าพระยาสุรศักดิ์ดี เคยลองถามความคิดดูว่ายังนับถือเป็นเพื่อนกันหรือไม่ ก็ได้รับคำตอบไปคนละต้นคนละปลาย ยกความที่ไม่สำคัญมากลบที่สำคัญ แต่ความจริงตามที่เคยกราบทูลคือ ท่านเจ้าคุณกลัวว่าคบกับท่านแล้วจะมีภัยถึงตัว  แต่หนังสือที่เขียนมาถึงท่าน ดังที่ได้เคยถวายให้ทอดพระเนตรแล้ว ก็ทำทีสนิทสนม แต่ท่านก็กลัวจะเหมือนงูพิษ ไม่ทราบว่าจะท่านจะถูกกัดเมื่อไหร่ เพราะเคยเข็ดมาแล้ว ที่สุดจนเมียตัวเอง เมื่อกลับเป็นศัตรูแล้ว ก็ได้เห็นฤทธิ์แล้วว่ายิ่งกว่าห่าลงบ้าน ท่านกลัวภัยพาลจากท่านเจ้าคุณมาก จึงต้องหนีความตาย

สงสารเจ้าพระยาสุรศักดิ์  ก็คงพะอืดพะอมกับเพื่อนร่วมสาบาน  ที่ก่อเรื่องเอาไว้มากมาย โดยเฉพาะเรื่องพี่สะใภ้
จะตอบตามจริงก็เกรงใจเพื่อน  จะตอบตามใจเพื่อนก็มุสา  เลยต้องตอบไปคนละต้นคนละปลาย

อาการตอนนี้ เข้าข่าย delusional disorder มาก  คือหวาดระแวงว่ามีคนคิดร้ายโดยเฉพาะคนใกล้ตัว   ทั้งๆความจริงเจ้าคุณสุรศักดิ์อาจมุ่งแก้ปัญหามากกว่าจะก่อภัยให้ใคร
ส่วนเมียของพระองค์เจ้าปฤษฎางค์ ไม่แน่ว่าหมายถึงหม่อมตลับหรือหม่อมเล็กๆคนอื่น      แต่น่าจะเป็นหม่อมตลับ   เพราะมีเรื่องหึงหวงนางเล็กๆของสามี  และคงจะไม่ถูกใจเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ที่ลุ่มๆดอนๆด้วย     ก็เลยแตกร้าวกันจนต้องเลิกกันไป
ชะตากรรมของหม่อมตลับเป็นอย่างไรไม่อาจทราบได้     แต่ในเมื่อเลิกกันแบบศัตรู   หากมีลูก  เธอคงพาลูกหายสาบสูญไปเลย  ไม่กลับมาข้องแวะด้วยอีก
บันทึกการเข้า
Jalito
องคต
*****
ตอบ: 458


ความคิดเห็นที่ 464  เมื่อ 02 ส.ค. 15, 23:19

ท่านทรงว่าท่านรู้ใจเจ้าพระยาสุรศักดิ์ดี เคยลองถามความคิดดูว่ายังนับถือเป็นเพื่อนกันหรือไม่ ก็ได้รับคำตอบไปคนละต้นคนละปลาย ยกความที่ไม่สำคัญมากลบที่สำคัญ แต่ความจริงตามที่เคยกราบทูลคือ ท่านเจ้าคุณกลัวว่าคบกับท่านแล้วจะมีภัยถึงตัว  แต่หนังสือที่เขียนมาถึงท่าน ดังที่ได้เคยถวายให้ทอดพระเนตรแล้ว ก็ทำทีสนิทสนม แต่ท่านก็กลัวจะเหมือนงูพิษ ไม่ทราบว่าจะท่านจะถูกกัดเมื่อไหร่ เพราะเคยเข็ดมาแล้ว ที่สุดจนเมียตัวเอง เมื่อกลับเป็นศัตรูแล้ว ก็ได้เห็นฤทธิ์แล้วว่ายิ่งกว่าห่าลงบ้าน ท่านกลัวภัยพาลจากท่านเจ้าคุณมาก จึงต้องหนีความตาย

สงสารเจ้าพระยาสุรศักดิ์  ก็คงพะอืดพะอมกับเพื่อนร่วมสาบาน  ที่ก่อเรื่องเอาไว้มากมาย โดยเฉพาะเรื่องพี่สะใภ้
จะตอบตามจริงก็เกรงใจเพื่อน  จะตอบตามใจเพื่อนก็มุสา  เลยต้องตอบไปคนละต้นคนละปลาย

อาการตอนนี้ เข้าข่าย delusional disorder มาก  คือหวาดระแวงว่ามีคนคิดร้ายโดยเฉพาะคนใกล้ตัว   ทั้งๆความจริงเจ้าคุณสุรศักดิ์อาจมุ่งแก้ปัญหามากกว่าจะก่อภัยให้ใคร
ส่วนเมียของพระองค์เจ้าปฤษฎางค์ ไม่แน่ว่าหมายถึงหม่อมตลับหรือหม่อมเล็กๆคนอื่น      แต่น่าจะเป็นหม่อมตลับ   เพราะมีเรื่องหึงหวงนางเล็กๆของสามี  และคงจะไม่ถูกใจเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ที่ลุ่มๆดอนๆด้วย     ก็เลยแตกร้าวกันจนต้องเลิกกันไป
ชะตากรรมของหม่อมตลับเป็นอย่างไรไม่อาจทราบได้     แต่ในเมื่อเลิกกันแบบศัตรู   หากมีลูก  เธอคงพาลูกหายสาบสูญไปเลย  ไม่กลับมาข้องแวะด้วยอีก

    ..นี่มันนวนิยายของแก้วเก้าชัดๆ..

     ขอตามหลังผู้ใหญ่หน่อย


         
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 29 30 [31] 32 33 ... 60
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.037 วินาที กับ 19 คำสั่ง