เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 16641 นางในกินอะไรกัน – อาหารของนางในสมัยราชวงศ์ชิง
han_bing
นิลพัท
*******
ตอบ: 1602



 เมื่อ 25 ม.ค. 15, 00:13

การเป็นนางในสมัยนั้นแม้ชีวิตอาจจะขาดความรักความอบอุ่น แบบชีวิตคนธรรมดาที่อยู่กันแค่ ๒ สามีภรรยา (หรือมากกว่านั้นแค่ก็ไม่ค่อยจะเกิน ๑๐ – ๒๐ ถ้าสามีรวยและเจ้าชู้) แต่สิ่งหนึ่งที่นางในจะไม่ขาดเลยคือปัจจัยสี่ที่จะมาอย่างถล่มทลาย คล้ายจะเพื่อทดแทนความว่างเปล่าในชีวิต

นางในที่เข้ามาประจำอยู่ในวังนั้นตั้งแต่ยศสูงส่งคือพระพันปีหลวง ยันต่ำสุดคือนางข้าหลวงตัวน้อย ล้วนแต่ได้รับเงินปีกันโดยทั่วหน้า ยิ่งถ้าบุญพาวาสนาส่งให้อายุยืนกว่าฮ่องเต้ เพื่อเป็นพระสนมในรัชกาลก่อนปุ๊บ เงินปีก็จะเพิ่มขึ้นปั๊บ อาทิ พระสนมชั้นสูงตำแหน่งฮวงกุ๊ยเฟย เมื่อได้เป็นพระสนมรัชกาลก่อน จากเงินปีที่ได้ปีละ ๘๐๐ ตำลึงเงิน ก็กลายเป็น ๑๘๐๐ ตำลึงทองทันที หรือถ้าไม่ได้ขึ้นสองเท่า ก็จะได้เพิ่มจากเดิมประมาณ ๒๐๐ – ๕๐๐ ตำลึงเงิน

นอกจากเงินนี้แล้วไซร้ ของอื่นๆที่ตามมาก็ยังมีอีกมากมาย ได้แก้เสื้อผ้า เครื่องใช้ อาหาร ทั้งหมดนี้พึงสังวรว่าไม่เกี่ยวกับเงินที่ได้รับประจำปี พูดง่ายๆคือ เงินที่ได้ไม่ต้องใช้เพื่อดำรงชีวิต เพราะว่าในวังจะมีปัจจัยสี่ให้อย่างสมบูรณ์ ถือ เป็นสิทธิที่จะได้เมื่อเป็นนางใน อาทิ แต่ละคนจะได้ส่วนแบ่งจำนวนผ้ามาในแต่ละฤดู ผ้ากองพะเนินะจะถูกส่งมาให้เลือก แล้วจะมีช่างตัดให้ เครื่องใช้ในชีวิตก็มีการกำหนดไว้ว่าจะได้เท่าไรต่อคน อาหารก็เช่นกัน กำหนดไว้เลยว่าแต่ละวันจะได้อาหารปริมาณเท่าไร และมีการปรุงให้เสร็จ นางในมีหน้าที่นั่งกินอย่างเดียวเท่านั้นไม่ต้องจ่าย ไม่ต้องสั่ง นั่งรอเป็นพอ

ภาพตวนคังฮวงกุ่ยไท่เฟย (端康皇贵太妃: huang gui tai fei) พระสนมผู้มียศไม่ตกเลยจนสิ้นอายุไข


บันทึกการเข้า
han_bing
นิลพัท
*******
ตอบ: 1602



ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 25 ม.ค. 15, 00:17

ใน ๑ วันราชสำนักแมนจูจะรับประทานอาหาร ๓ มื้อ ถ้านับตามธรรมเนียมปฏิบัติของฮ่องเต้ มื้อเช้าประมาณ ๖.๐๐ นาฬิกา ๑ มื้อ มื้อเที่ยงตอน ๑๔.๐๐ ๑ มื้อ และมื้อเย็นตอน ๑๗.๐๐ นาฬิกาจะเป็นเครื่องว่าง ที่ไม่ค่อยจะเบานัก อาทิ ไก่ทอด หมูทอด ซาลาเปา จากธรรมเนียมปฏิบัติดังกล่าว อาจจะสันนิษฐานว่าเหล่านางในแต่ละวันกินกี่มื้อ และมื้อหนึ่งกินกี่โมงคงไม่ได้แตกต่างไปจากฮ่องเต้เท่าใดนัก

ทางด้านชนิดของอาหารที่จะทำให้นางในกินนั้นไม่ได้กำหนดชนิดตายตัว ขึ้นอยู่กับห้องเครื่องหลวงจะทำถวาย อันนี้อย่าได้คิดว่าอาหารในวังจีนนั้นจะเป็นหนวดเต่าเขากระต่ายเป็นพื้น จริงๆก็ใช้เนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อเป็ด เนื้อแพะธรรมดาๆนี้เอง ของแปลกๆก็มีมาเรื่อยๆตามแต่ว่ามีใครส่งมาเป็นบรรณาการประจำปี ที่ผิดจากอาหารคนธรรมดาคือของนั้นแม้จะเป็นของธรรมดาๆ แต่ว่าจะเป็นของชั้นเลิศ อาทิ แป้งที่ใช้ประกอบอาหารในวังจะโม่ถึง ๖ ครั้ง ขณะที่บ้านชาวบ้านจะโม่แค่ ๒ ครั้งเท่านั้น

ห้องเครื่องสำหรับปรุงอาหารถวายพระสนมจะแยกเป็นเอกเทศไม่ยุ่งเกี่ยวกับห้องเครื่องของฮ่องเต้ และฮ่องไทเฮา ห้องเครื่องจะทำอะไรมาถวายแก่นางในนั้นเป็นสิ่งที่นางในเลือกไม่ได้ แต่อาจจะสั่งได้ว่าไม่กินอะไร หรือไม่ก็ถ้าทำมาแล้วไม่ถูกใจจะสั่งออกไปว่าให้ทำอะไรเพิ่มมาก็ได้เช่นกัน หรือไม่ก็สั่งนางข้าหลวงและขันทีออกไปซื้อจากนอกวังมาให้กิน ไม่ก็ทำกินเองเพิ่มเติมก็ได้ แต่ปรกติแล้วอาหารปริมาณมากขนาดนั้น มันคงมีอะไรถูกใจสักอย่าง



บันทึกการเข้า
han_bing
นิลพัท
*******
ตอบ: 1602



ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 25 ม.ค. 15, 00:19

ปริมาณมากนี้มากแค่ไหนลองมาดูกัน

ปริมาณอาหารที่จะทำให้นางในแต่ละคน จะแบ่งจำนวนตำลำดับศักดิ์ของนางในยิ่งสูงมากปริมาณยิ่งมาก ต่อไปนี้คือปริมาณเนื้อสัตว์ที่ใช้ปรุงอาหารถวายนางในแต่ละลำดับในวันๆหนึ่ง แต่ก่อนที่จะกล่าว ทั้งนี้ ขออธิบายเล็กน้อยเกี่ยวกับอัตราชั่งตัววัดของจีนโบราณกล่าวคือ ๑ ถาด หรือเรียกว่า “ผาน”(盘: pan) เท่ากับ ๑๖ จิน (斤: jin) ๑ จิน เท่ากับ ๕๙๖.๙๒ กรัม และ๑ จิน เท่ากับ ๑๖ เหลี่ยง (两:liang) โดย ๑ เหลี่ยงเท่ากับ ๓๑. ๒๕ กรัม

ต่อไปนี้คือปริมาณเนื้อสัตว์ที่เป็นส่วนแบ่งให้นางในแต่ละลำดับศักดิ์ในแต่ละวัน

๑.   ฮองไทเฮา – หมู ๑ ตัว แพะ ๑ ตัว ไก่เป็ด อย่างละ ๑ ตัว

๒.   ฮองเฮา – หมู ๑ ถาด (๙.๖ กิโลกรัม) แพะ ๑ ถาด (๙.๖ กิโลกรัม)ไก่เป็ด อย่างละ ๑ ตัว

๓.   ฮวงกุ่ยเฟย – หมู ๑๒ จิน (๗.๒ กิโลกรัม) แพะ ๑ ถาด (๙.๖ กิโลกรัม) ไก่ หรือเป็ด อย่างละ ๑ ตัว

๔.   กุ่ยเฟย – หมู ๙ จิน ๒ เหลี่ยง (๕.๙๒ กิโลกรัม) เป็ดไก่รวมแล้วเดือนละ ๑๕ ตัว แพะเดือนละ ๑๕ ถาด(๑๔๓.๒๘ กิโลกรัม)

๕.   เฟย – หมู ๙ จิน (๕.๔ กิโลกรัม)  เป็ดไก่รวมแล้วเดือนละ ๑๐ ตัว แพะเดือนละ ๑๕ ถาด(๑๔๓.๒๘ กิโลกรัม)

๖.   ผิน – หมู ๖ จิน (๓.๕๖ กิโลกรัม) เป็ดไก่รวมแล้วเดือนละ ๑๐ ตัว แพะเดือนละ ๑๕ ถาด(๑๔๓.๒๘ กิโลกรัม)

๗.    กุ่ยเหริน – หมู ๖ จิน (๓.๕๖ กิโลกรัม) เป็ดไก่รวมแล้วเดือนละ ๘  ตัว แพะเดือนละ ๑๕ ถาด(๑๔๓.๒๘ กิโลกรัม)

๘.   ฉางจ้าย – หมู ๕ จิน (๒.๙๘ กิโลกรัม) เป็ดไก่รวมแล้วเดือนละ ๕ ตัว แพะเดือนละ ๑๕ ถาด(๑๔๓.๒๘ กิโลกรัม)

๙.   ตาอิ้ง – หมู ๑ จิน ๒ เหลี่ยง (๖๕๙.๔๒ กรัม) เนื้อสัตว์อื่นๆและผักในแต่ละวัน รวมแล้ว ๒ จิน (๑.๒๐ กิโลกรัม)

๑๐.   กวนนู่ (นางพนักงาน) – หมู ๑ จิน (๕๙๖.๙๒ กรัม) เนื้อสัตว์อื่นๆและผักในแต่ละวัน ๑๒ เหลี่ยง (๓๗๕ กรัม)

๑๑.   กงนู่ (นางข้าหลวง) – หมู ๑ จิน (๕๙๖.๙๒ กรัม) เนื้อสัตว์อื่นๆและผักในแต่ละวัน ๑๐เหลี่ยง (๓๑๒.๕ กรัม)

ภาพบรรยากาศอาหารในราชสำนัก




บันทึกการเข้า
han_bing
นิลพัท
*******
ตอบ: 1602



ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 25 ม.ค. 15, 00:23

จากปริมาณเฉพาะเนื้อสัตว์ ยังไม่นับรวมผัก รวมข้าว จะเห็นได้ว่าอาหารที่ให้นางในรวมถึงนางพนักงานและนางข้าหลวงในแต่ละวันนั้นมากมายมหาศาล ถ้ากินหมดคงไม่ใช่มนุษย์ และแน่นอนไม่มีใครกินหมด แต่อาหารที่เหลือนั้นจะไม่ถูกทิ้งเด็ดขาด แต่ว่าจะเหลือให้เหล่าบ่าวไพร่ในวังกินต่อ อาทิ ฮ่องเต้เสวยอาหารเหลือ (มื้อหนึ่งประมาณ ๒๐ กว่าชนิด) จะประทานอาหารที่เหลือนั้นให้แก่เจ้านาย เชื้อพระวงศ์ ขุนนาง รวมไปถึงขันทีที่รับใช้

สำหรับอาหารที่เหลือ นางในเองก็ไม่ได้ต่างกัน หลังจากเหล่าพระสนมเสวยเสร็จ นางข้าหลวงขันทีจำนวนไม่น้อยก็กินต่อ หลักฐานมีปรากฎในบันทึกคุณหญิงเต๋อหลิง (德龄公主:de ling gong zhu) นางสนองพระโอษฐ์พระนางสูซีไทเฮา คุณหญิงเล่าว่า หลังจากที่พระนางเสวยเสร็จแล้ว ฮ่องเฮา และเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่คอยถวายงาน รวมไปถึงนางสนองพระโอษฐ์ก็จะนำของเสวยมากินร่วมกัน กินเสร็จแล้วเหล่านางข้าหลวงและขันทีก็จะนำไปกินต่อ สรุปง่ายๆคืออาหารเหลือนั้นไม่มีทางเหลือทิ้ง เพราะคนงานในวังนี้มากมายเหลือจะนับ แต่ถ้าสงสัยว่าทำไมไม่ทำเฉพาะนายกิน และทำเฉพาะบ่าวกิน ก็มีคำอธิบายว่า นายที่ดี ควรจะให้บ่าวร่วมสุขด้วย มีของกินดีๆก็ควรแบ่งเหลือไว้ให้บ่าวกิน ไม่เช่นนั้นจะบ่งว่านายนี้เหนียวเกินจะรับใช้

ภาพบรรยากาศเครื่องเสวยประจำวันกับภาพคุณหญิงเต๋อหลิงและพระนางซูสีไทเฮา



บันทึกการเข้า
han_bing
นิลพัท
*******
ตอบ: 1602



ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 25 ม.ค. 15, 00:25

ส่วนอาหารที่ทำนางในกินนั้นจะมีทั้งอาหารแบบแมนจู และอาหารแบบจีนฮั่น กล่าวคือ อาหารชาววังของจีนในสมัยราชวงศ์ชิงเป็นการผสมผสานกันระหว่างวัฒนธรรมอาหารของชาวแมนจูดั้งเดิม กับการทำอาหารของชาวจีนฮั่น กล่าวคือ ในสำหรับเครื่องเสวยแต่ละมื้อ อาหารจะมีทั้งอาหารแบบชาวแมนจูดั้งเดิมที่เป็นอาหารจำพวกปิ้ง ย่าง ขณะเดียวกันก็จะมีอาหารแบบชาวจีนฮั่นตามท้องถิ่นต่างๆ ส่วนจำนวนอาหารนั้น ตามธรรมเนียมการจัดเลี้ยงของชาวแมนจูโบราณที่นิยมจัดอาหารหลักต่อ ๑ โต๊ะจำมีจำนวน ๘ ชนิดต่อโต๊ะ ไม่นับขนมและของว่าง จำนวนอาหารของนางในคงไม่ต่างกัน แต่อาจจะมีจำนวนมากขึ้นเป็นพิเศษอาจจะมากถึง ๑๕ – ๒๐ ชนิด แล้วแต่ศักดิ์ของผู้เสวย หรือรับประทาน

แต่พึงระลึกว่า หากเป็นงานเทศกาลเลี้ยงฉลองขึ้นมา อาหารจะเป็นจำนวน ๑๐๐ ขึ้นไปได้ทันที

ฟังแล้วคิดไป ชีวิตนางในก็ได้แย่นัก โดยเฉพาะคนช่างกิน เพราะอาหารเหลือเฟือดีเหลือเกิน

อย่างไรก็ตามอิ่มท้องแล้วจะอิ่มใจด้วยหรือเปล่านั้นเป็นอีกปัญหาหนึ่ง

ซึ่งข้อหลังนี้ดูจะแก้ยากพอดู

ภาพการเสวยในจินตนาการ



บันทึกการเข้า
NAVARAT.C
หนุมาน
********
ตอบ: 10843


ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 25 ม.ค. 15, 05:50

กระทู้นี้ลงเมื่อเวลา ตีหนึ่งกับยี่สิบห้านาที เดินไปเพียง ๔ คคห. มีผู้เข้ามาอ่านถึงเวลาตีห้าสี่สิบห้า ๑๖๓ คน
เกือบทั้งหมดต้องเป็นคนจีนแน่นอนที่ตามเข้ามาอ่านถึงในเรือนไทย

ขอแสดงความทึ่ง-ประหลาดใจ มา ณ ที่นี้
บันทึกการเข้า
นางมารน้อย
พาลี
****
ตอบ: 297


ทำงานแล้วค่ะ


ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 04 ก.พ. 15, 13:53

มาลงชื่อติดตามค่ะ
บันทึกการเข้า

สวัสดีทุกๆท่านค่ะ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.037 วินาที กับ 19 คำสั่ง