เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 ... 15 16 [17] 18 19 ... 26
  พิมพ์  
อ่าน: 78395 พม้า พม่า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10855



ความคิดเห็นที่ 240  เมื่อ 28 พ.ย. 13, 16:54

เฟอร์รารี่คันงามของอองซองพาตูก้าไปตามถนนเจออาคารหลังนี้ค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าใช้ทำอะไรที่ป้ายมีภาษาพม่าเขียนไว้ มีภาษาอังกฤษเขียนไว้ด้านล่าง MAHAKUTHALAKYAUNGTAWGYI  ฮืม



Mahakuthala Kyaung Daw Gyi Buddhist Museum

เป็นพิพิธภัณฑ์เก็บวัตถุโบราณทางพระพุทธศาสนา

ภาพจาก flickr.com




คลิกที่รูปเพื่อขยาย/ย่อ

คลิกที่รูปเพื่อขยาย/ย่อ
บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 241  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 09:52

 ตกใจ  เสียดายจังไม่ได้เข้าไปดูด้านใน
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10855



ความคิดเห็นที่ 242  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 11:37

ทำความรู้จักซิตตะเวสักหน่อย



บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 243  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 12:35



เห็นแล้วคิดถึงซิตตะเว อยากไปอีกจัง หอนาฬิกาเก่าของชาวดัทช์นั่นพวกตูก้าเดินลุยเข้าไปด้านในเลยค่ะ มีเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังเข้าแถวฝึกอะไรกันสักอย่างนี่แหละ ไม่กล้าถ่ายรูปมา ได้แต่ไปโพสท่าท้ายรถอย่างที่ลงให้ดู  ยิงฟันยิ้ม

ที่เห็นในวีดีโอยังเห็นหญิงคลุมผมบ่งบอกว่าเธอเป็นมุสลิม  แต่ช่วงที่ตูก้าไปนั้นไม่เจอเลยสักคนเดียว  หมู่บ้านโรญิงญาก็ไม่อนุญาตให้คนนอกพื้นที่เข้าไป มีทหารเฝ้าทางเข้าออก ลังเล
บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 244  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 12:43

ตูก้าจอดรถพักเหนื่อยที่กำแพงริมอ่าวได้เพื่อนใหม่เป็นแก๊งค์เลย  ยิงฟันยิ้ม


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 245  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 12:55

หนุ่มคนที่ใส่หมวกเป็นเพื่อนคนแรก ตูก้าเห็นเค้าโยนสายเบ็ดตกปลาอยู่ก็เลยเดินเข้าไปเมียงมอง เค้าหยิบถุงใส่ปลาที่ตกได้มาอวดเลยได้นั่งเล่นด้วยกันขอเค้าลองโยนสายเบ็ดบ้างแต่มันไม่ยักไปไกลเหมือนที่เค้าโยนกัน มันหล่นปุ๊กตรงหน้าเขื่อนนั่นเองโดนเพื่อนใหม่หัวเราะใส่เลย อายจัง  ตอนแรกที่เจอเค้าก็ทักทายเป็นภาษาอังกฤษเค้าส่ายหัวประมาณว่า "ช้านไม่รู้เรื่องหรอกเธอ" หลังจากนั้นตูก้าเลยคุยกับเค้าด้วยภาษาไทยบ้านเราเลย เห็นพูดอะไรเค้าก้อเข้าใจ 555 คิดว่าเค้าเข้าใจ เจ๋ง ((ที่จริงเค้าคงเข้าใจภาษาร่างกายของเรามากกว่า body language นี่ล่ะดีที่สุดเข้าใจกันทั่วโลก))

นั่งเล่นสักพักหนุ่มน้อยทั้งหลายกลับจากเรียนพิเศษ(คิดเอาเองอีกเพราะวันนี้เป็นวันอาทิตย์นี่นา) ทยอยขี่เฟอร์รารี่มาจอดแล้วเข้ามาเล่นด้วย  แจกซูกัสเชื่อมสัมพันธไมตรีอีกตามเคย   ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 246  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 13:06

ใต้ร่มเงาต้นไม้ที่เห็นนั่นล่ะค่ะที่นั่งเล่นของตูก้า


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 247  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 13:14

หายเหนื่อยแล้วดูเวลาประมาณสิบโมงเช้า ถึงเวลาที่ต้องร่ำลาเพื่อนใหม่กลับไปหาเดอะแก๊งค์เอาเฟอร์รารี่ไปคืนอองซองแล้ว ระหว่าทางกลับเจอฝูงกาเยอะมาก บินผ่านไป ผ่านมา จอดรถถ่ายรูปมาได้นิดหน่อย เจ๋ง




บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 248  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 13:23

กองหินข้างทางที่เคยถามว่าเค้าเอาไว้ทำอะไรรั้น  ....  นี่คือคำตอบค่ะ เค้าใช้แรงงานคนเอาค้อนปอนด์มาทุบย่อยก้อนใหญ่เป็นก้อนเล็ก แล้วนำมาจัดเรียงกันนำทรายมาปูทับแล้วอัดให้แน่นแล้วจึงเทคอนกรีตทับอีกที  คุณพระ!!!ใช้แรงงานคนทั้งหมดยกเว้นคอนกรีตที่ผสมมาจากโรงงานใส่รถ Ready Mixed มา


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 249  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 13:29

กลับมาถึงที่พัก จิระตื่นแล้วออกมานั่งที่ระเบียงชั้นบนเป็นเพื่อนพี่สาวคุยกับอองซอง บอกว่ากำลังเป็นห่วงเพราะหายไปเป็นชั่วโมง ตูก้าขอบคุณอองซองที่ให้ยืมเฟอร์รารี่พร้อมโชว์รูปพร้อมเล่าเรื่องว่าไปไหนมาบ้าง สนุกจัง ยิงฟันยิ้ม 


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 250  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 14:53

กลับมาถึงที่พักบอกอองซองว่าอยากกินอาหารทะเลที่นี่บ้างมีร้านอาหารที่ไหนขาย Seafood บ้างพาพวกเราไปกินเดี๋ยวเราเลี้ยง  ยิ้มกว้างๆ  อองซองบอกว่าเค้ามีอาหารฟรีกินอยู่แล้วเพราะเค้ามาอยู่ที่ซิตตะเวนี่เพราะมาช่วยอบรมหน้าที่ไก๊ค์ให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยซิตตะเว  ตกใจ  (อะโหเราได้ไก๊ค์กิติมศักดิ์เลยนะเนี่ยะ) อองซองบอกว่าที่ restaurant ที่เค้าทานน่าจะมี Seafood ...OK   Let's Go..


restaurant อยู่ไกลพอสมควรเราไม่สามารถเดินไปได้จึงตกลงจ้างรถรับจ้างไปส่ง ร้านอยู่ใกล้ๆมหาวิทยาลัยเก่า ปากทางเข้าหมู่บ้านโรญิงญา มีไม้กั้นพร้อมทหารถือปืนอยู่ด้านหน้า ลังเล
บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 251  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 15:00

รถจอดที่ถนนด้านหน้าแล้วเราต้องลงเดินเข้าไป อองซองร้องบอกทหารที่ถือปืนว่าพาเรามากินข้าวที่ร้านข้างใน เจ้าหน้าที่พยักหน้าให้ว่าเข้าใจแล้ว  เจ๋ง 

. . .
  ....

         ยิงฟันยิ้ม  นี่ล่ะ restaurant  ของเค้าล่ะ




แว๊กกกกกกกก      มองหน้ากันแล้วก้อหัวเราะว่าเอ้อละหนอพวกเราวาดภาพถึง restaurant แถวบ้านเรา ลืมไปว่า restaurant ของเค้า มันก้อแปลได้ว่าร้านอาหาร นี่นา  เอาก็เอา restaurant ก็  restaurant  หิวจะแย่แล้ว


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 252  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 15:09

เดินเข้าไปเปิดดูหม้อกับข้าวแล้วก็ชี้เอา อองซองยังชี้มาที่ผัดเผ็ดกุ้งตัวน้อยๆกับแกงปลานี่ไงคร๊าบ Seafood   ร้องไห้ ร้องไห้ ที่เค้าจะกินอะกุ้งตัวโตๆ ปูทะเลตัวใหญ่ๆ อันเน้ม่ายช่ายยยยยยยน๊าาาาาาา  ร้องไห้ ร้องไห้


บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 253  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 15:11

แล้วกินมั้ย  ...




                  กินคร่าาาาาา .....   หมดเกลี้ยง ... หิวซ่ก ...
บันทึกการเข้า
tukatuta
อสุรผัด
*
ตอบ: 138


ความคิดเห็นที่ 254  เมื่อ 29 พ.ย. 13, 15:19

ตอนแรกพอเราสั่งชี้สั่งอาหารเสร็จ  เค้าจัดเตรียมกับข้าวใส่ถ้วยเล็กๆแบบถ้วยขนมบ้านเรา เตรียมให้เราคนล่ะชุด  ตกใจ  หูยยยย  อะไรจะเปลืองทรัพยากรขนาดนั้น    เราเลยบอกไม่ต้องค่ะ เอาใส่ถ้วยใหญ่มาชุดเดียวเรากินด้วยกันได้


อองซองแยกโต๊ะไปกินต่างหากคะยั้นคะยออย่างไรก็ไม่มาร่วมโต๊ะด้วย แต่ก็นั่งใกล้ๆกันนั้นแหละเราถามว่ามหาวิทยาลัยที่อยู่ใกล้ๆนี้เราเข้าไปเที่ยวดูได้มั้ย  เค้าส่ายหน้าว่าไม่ได้หรอกห้ามเข้า ที่นี่เป็นมหาวิทยาลัยเก่าที่ไม่มีการเรียนการสอนแล้ว
เพราะมีการสร้างใหม่ไกลออกนอกเมืองไปอีก


พวกเราหันมาซุบซิบกันไม่เห็นมีทหารเฝ้าเลย ประตูก็เปิด เนอะๆๆ เจ๋ง อะเคร ๆ พยักหน้าให้กัน ยิ้ม อิ่มก่อนๆ เดี๋ยวเจอกัน
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 15 16 [17] 18 19 ... 26
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.035 วินาที กับ 19 คำสั่ง