เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 2165 สอบถามความเป็นญาติ *-*
คนขี้สงสัย
อสุรผัด
*
ตอบ: 4


 เมื่อ 20 พ.ค. 13, 22:02

คืออยากสอบถามหน่อยอะครับ เกี่ยวกับการนับญาติ คือพอดีป้าเเท้ๆของผมท่านไปเเต่งงานกับลุง ซึ่งลุงผู้นี้เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ศุขสวัสดิ กับนายประกอบ เหล่าวานิช
ซึ่งหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ศุขสวัสดิ เป็นธิดาของพลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอลงกฎ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์  หากเป็นเช่นนี้ผมสามารถไปนับญาติ กับหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ศุขสวัสดิ(เเม่ของลุง) กับ พลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอลงกฎ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ (ตาของลุง)ได้หรือไม่ครับ เเล้วถ้าหากนับได้ผมสามารถจะเรียกท่านทั้ง2ว่ากระไรครับ  ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30436

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 20 พ.ค. 13, 23:07

คุณนับญาติกับหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ศุขสวัสดิ และพลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอลงกฎ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ ไม่ได้เพราะคุณไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับท่าน
คนที่นับญาติกับท่านได้ คือลูกของคุณป้ากับคุณลุง  นับญาติแล้วเป็นหลานย่าแท้ๆของหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร     คุณป้าของคุณเป็นลูกสะใภ้ของหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ก็พอจะถือว่าอยู่ในวงศ์ญาติได้   แต่หลานของคุณป้าคือตัวคุณ โบราณเรียกว่าเกี่ยวดองทางเขยสะใภ้   ไม่เรียกว่าญาติค่ะ
อย่างไรก็ตาม   ถ้าหม่อมราชวงศ์หญิงรจนากรยังมีชีวิตอยู่ และไม่ขัดข้องจะนับคุณเป็นลูกเป็นหลาน เหมือนหลานคนหนึ่งของท่าน    คุณจะเรียกท่านตามลูกของคุณป้าว่า "คุณย่า" ท่านก็คงไม่ว่าอะไรมั้ง  
บันทึกการเข้า
คนขี้สงสัย
อสุรผัด
*
ตอบ: 4


ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 20 พ.ค. 13, 23:10

ม.ร.ว.รจนาภร ท่านสิ้นเเล้วอะครับ เลยมิอาจคุยกับท่านได้ เเต่ลุงที่เป็นลูกท่านผมรู้ จักสรุปควรเรียกว่าอะไรอะครับ หรือไม่ควรเรียกเพราะดูไม่บังควร ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30436

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 20 พ.ค. 13, 23:15

ถ้ามีเหตุจะต้องเอ่ยถึงม.ร.ว.รจนาภร    ลูกของคุณลุงที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณ   เขาเรียกย่าเขาว่าอะไรคุณก็เรียกตามนั้น  คุณลุงท่านคงไม่เก็บมาคิดมากหรอกค่ะ   เรียก "คุณย่า" ก็ดีแล้ว   
บันทึกการเข้า
คนขี้สงสัย
อสุรผัด
*
ตอบ: 4


ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 20 พ.ค. 13, 23:17

คือถ้าเอ่ยถึงท่าน ก็ควรเรียกตามลูกพี่ลูกน้อง คือคุณย่า หม่อมราชวงศ์หญิงรจนากร ศุขสวัสดิ ใช่ปะครับ คุณเพชรชมพู ผมรบกวนมีอะไรจะถาม เกี่ยวกับเรื่องสายสกุล หน่อยครับ เดี่ยวคุยหลังไมค์ได้ปะครับ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30436

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 21 พ.ค. 13, 10:02

๑   ดิฉันใช้นามแฝงว่า เทาชมพู ค่ะ ไม่ใช่เพชรชมพู
๒   มีอะไรถามในกระทู้นี้ได้เลยค่ะ
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10674



ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 21 พ.ค. 13, 10:27

คุณเพชรชมพู

คุ้น ๆ อยู่หนอชื่อนี้

53.เพชร  ชมพู  (เหตุไฉนจึงได้คล้าย เพ็ญชมพู   ยิ้มเท่ห์)  =   http://th.wikipedia.org/wiki/ประเสริฐ_พิจารณ์โสภณ

นามปากกาที่ลงท้ายด้วย ชมพู

พราน ชมพู -สุเทพ เหมือนประสิทธิเวช

แพร ชมพู - รัชนี บุษปะเกศ (จันทรังษี)

จามรี พรรณชมพู - ศรีเฉลิม สุขประยูร

บันทึกการเข้า
ประกอบ
สุครีพ
******
ตอบ: 1275


ความคิดเห็นที่ 7  เมื่อ 21 พ.ค. 13, 16:23

อ่านกระทู้นี้แล้วหุดหิด เอ๊ยหงุดหงิดนิดหน่อยกับภาษาแบบวัยรุ่นตรงคำว่าปะครับ  ใช่ปะครับ หลังไมค์ได้ปะครับ ที่จขกท ใช้

เวลาเราขอความช่วยเหลือ ขอความเห็นจากผู้ใหญ่หรือผู้อาวุโสกว่า  ต้องระมัดระวังการใช้คำใช้ภาษาให้มากกว่านี้หน่อยครับ ภาษาที่ใช้ไม่จำเป็นต้องทางการจ๋า แต่ภาษาแสลงหรือคำแบบที่ใช้พูดกับเพื่อนถ้าเลี่ยงได้ควรจะเลี่ยง เพราะภาษาที่ใช้มันสะท้อนตัวเราว่าเราใส่ใจแค่ไหน เราไม่ได้สนิทสนมกับท่าน เราเหมือนเด็กมาขอความเห็นผู้ใหญ่ การใช้ภาษาที่สุภาพและระมัดระวังกว่านี้จะทำให้คนตอบยินดีและเต็มใจที่จะตอบหรือให้ความช่วยเหลือ  และการเรียกนามผู้ใหญ่ผิดแม้จะเป็นนามแฝงยิ่งเป็นสิ่งที่ต้องระวังเพราะมันแสดงให้เห็นถึงความไม่ใส่ใจของเราได้มาก


ที่ตักเตือนมาก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมทำผิดพลาดที่นี่แล้วบ่อยครั้ง แซวท่านอาจารย์หลายๆ ท่านแบบปากไม่มีหูรูดก็บ่อย โดนไม้เรียวมาก็หลายที หลาบจำแล้วแต่ยังเผลอไผลบ่อย  พอเห็นความผิดพลาดคนอื่นจึงเป็นดั่งขุนเขา เพราะความผิดเราเท่าเส้นผมเสมอ  เลยแนะนำมาด้วยความปราถนาดีครับ ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

วิรุศฑ์ษมาศร์ อัฐน์อังการจณ์
Sujittra
พาลี
****
ตอบ: 326


ความคิดเห็นที่ 8  เมื่อ 22 พ.ค. 13, 14:11

อ่านกระทู้นี้แล้วหุดหิด เอ๊ยหงุดหงิดนิดหน่อยกับภาษาแบบวัยรุ่นตรงคำว่าปะครับ  ใช่ปะครับ หลังไมค์ได้ปะครับ ที่จขกท ใช้

เวลาเราขอความช่วยเหลือ ขอความเห็นจากผู้ใหญ่หรือผู้อาวุโสกว่า  ต้องระมัดระวังการใช้คำใช้ภาษาให้มากกว่านี้หน่อยครับ ภาษาที่ใช้ไม่จำเป็นต้องทางการจ๋า แต่ภาษาแสลงหรือคำแบบที่ใช้พูดกับเพื่อนถ้าเลี่ยงได้ควรจะเลี่ยง เพราะภาษาที่ใช้มันสะท้อนตัวเราว่าเราใส่ใจแค่ไหน เราไม่ได้สนิทสนมกับท่าน เราเหมือนเด็กมาขอความเห็นผู้ใหญ่ การใช้ภาษาที่สุภาพและระมัดระวังกว่านี้จะทำให้คนตอบยินดีและเต็มใจที่จะตอบหรือให้ความช่วยเหลือ  และการเรียกนามผู้ใหญ่ผิดแม้จะเป็นนามแฝงยิ่งเป็นสิ่งที่ต้องระวังเพราะมันแสดงให้เห็นถึงความไม่ใส่ใจของเราได้มาก


ที่ตักเตือนมาก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมทำผิดพลาดที่นี่แล้วบ่อยครั้ง แซวท่านอาจารย์หลายๆ ท่านแบบปากไม่มีหูรูดก็บ่อย โดนไม้เรียวมาก็หลายที หลาบจำแล้วแต่ยังเผลอไผลบ่อย  พอเห็นความผิดพลาดคนอื่นจึงเป็นดั่งขุนเขา เพราะความผิดเราเท่าเส้นผมเสมอ  เลยแนะนำมาด้วยความปราถนาดีครับ ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ

ผมขออนุญาตแตกความเห็นเพิ่มเติมสักเล็กน้อย

ถ้ามองไกลออกไปอีกสักนิด นี่คือการเคารพผู้ใหญ่ นี่คือการให้เกียรติแก่ผู้อาวุโสกว่า หรือที่เรียกว่า seniority
ในต่างประเทศ(ที่เราเรียกว่า เจริญ) การให้เกียรติแก่ผูอาวุโสแทบจะไม่มี ทุกคนเท่าเทียมกัน ใครมือยาวก็สาวได้สาวเอา บางคนเรียกว่า ประชาธิปไตย
เหตุนี้หรือเปล่าที่ทำให้คนอาวุโสในต่างประเทศดูไร้ค่า แม้ว่าจะมีระบบสวัสดิการแก่คนสูงอายุหรืออาวุโส แต่นั่นคือวัตถุล้วนๆ ไม่มีจิิตวิญญาณ ไม่มีความห่วงใยหรือความให้เกียรติที่แท้จริง สุดท้ายคนอาวุโสในต่างประเทศก็เหมือนส่วนเกิน เพราะ ศักยภาพของตนก็ร่อยหรอ คนที่เห็นหัวก็หดหาย สุดท้ายก็ไม่รูว่ามีชีวิตเพื่ออะไร อัตราฆ่าตัวตายของคนในต่างประเทศ (ที่เจริญ) จึงสูงมาก

ระบบการนับถืออาวุโสเป็นสิ่งที่ดีเพราะทำให้สังคมมีสิ่งที่ถักทอคนแต่ละรุ่นเข้าไว้ด้วยกัน และสักวันหนึ่งทุกคนก็ต้องอาวุโส ทุกคนต้องแก่ตัว ศักยภาพทุกคนต้องลดน้ยถอยลง
ถ้าวันนี้เราไม่เห็นหัวคนอาวุโสกว่า สักวันหนึ่งเราก็จะถูกกระทำเช่นเดียวกัน

แต่ที่ผ่านมาในระบบอาวุโสคือ บางคนที่อาวุโสกว่าก็เอาแต่ได้เอาแต่กอบโกย เอาเปรียบจากการที่ตนเป็นคนอาวุโสกว่าหรือ seniorกว่าและพาลทำให้ไม่เห็นด้วยกับ seniority หรือที่เรียกว่า Seniority Abuse เหตุฉะนี้เด็กจึงไม่นับถือ

ทุกคนต้องตระหนักว่า เราในทุกช่วงขณะของชีวิตต้องมีคนอาวุโสอ่อนกว่าเรา เมื่อมีคนให้เกียรติเราในฐานะที่อาวุโสกว่า เราก็พึงที่จะรักษาเกียรตินั้น การรักษาเกียรติดังกล่าวมิใช่ด้วยการเอารัดเอาเปรียบผู้ที่อ่อนอาวุโสกว่าซึ่งให้เกียรติเรา แต่ต้องเป็น "การให้" แก่ผู้ให้เกียรติเรา "การให้"ดังกล่าวอาจจะเป็นการให้ความรู้ ให้ประสบการณ์ รวมทั้งการให้เกียรติแก่ผู้อ่อนอาวุโสกว่าด้วย
 
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.035 วินาที กับ 19 คำสั่ง