เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 5915 คาวกลางคืน กวีนิพนธ์ของ จิตร ภูมิศักดิ์
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



 เมื่อ 20 เม.ย. 13, 06:44

"คาวกลางคืน" เป็นกวีนิพนธ์อีกเรื่องหนึ่งของ จิตร ภูมิศักดิ์ มีเนื้อหาต่อต้านการดำเนินชีวิตอันเหลวแหลกแบบฝรั่ง และเรียกร้องให้รักษาประเพณีของชาติไว้  ลงพิมพ์ในหนังสือ "ประชาธิปไตย" ประมาณปี พ.ศ. ๒๕๐๗ เช่นเดียวกับ โคลงสรรเสริญเกียรติกรุงเทพมหานครยุคไทยพัฒนา

โคลงห้าพัฒนา

กรุงเทพ ฯ คลุ้ง                                          คาวหืน
ควันกามกลืน                                             กลบไหม้ 
คาวกลางคืน                                              คลุมทาบ 
เมืองร้องไห้                                              เหือดขวัญ ฯ 

น้ำฟ้าฟาด                                                 ฟองหาว 
คือกามฉาว                                               ชุ่มฟ้า 
กลิ่นสาปสาว                                             กำซาบ
กามย้อมหล้า                                             แหล่งสยาม ฯ
 

ยานีลำนำ

อ้า…คาวกลางคืนคาว                                  นั้นคาวคลุ้งกว่าคาวปลา
กรุงเทพ ฯ ชโลมทา                                    ด้วยกลิ่นคาวที่กลืนคน 
คาวนั้นคือคาวกาม                                      ที่คนคาวกลางคืนปน 
ชุบย้อมแก่เยาวชน                                     ให้คลั่งเพ้อละเมอคาว 
กินกามจนกามกลืน                                     กำซาบสั่นด้วยสาปสาว
อ้าปากออกเปิดหาว                                    เป็นกลิ่นหืนเพราะหื่นหิว
เปล่งคำเป็นคารม                                       ล้วนกามปนออกโปรยปลิว
เขียนคำเป็นเทือกทิว                                   ก็ล้วนเที่ยวทะลวงกาม
อ้า…ไทยจะทรุดโทรม                                 เสมือนโรมที่ทรุดทราม 
ร่านเหลิงในกามลาม                                   จนล้างชาติพินาศหาย
เปลวกามนั้นกลืนโรม                                  ดั่งเปลวเพลิงที่พร่างพราย
อัปยศด้วยยางอาย                                     ชั่วกัปกัลป…นับพันปี
อ้าไทย…เจ้าเมืองทอง                                 ที่เรืองรองด้วยความดี 
คาวกามที่กาลี                                           จะลามหมองหรือทอง…อา !
 


โคลงสี่สุภาพ

กรุงสยามคาวกว่าคลุ้ง                                 คาวปลา
จอมถ่อยกลืนกามา                                     เมือบม้าม
"บังเงา" ทาสแมงดา                                   เดียรดาษ 
ภายนอกกฎหมายห้าม                                หุบเข้าเงาแฝง 

มีนางโทรศัพท์เนื้อ                                    นวลหวาน 
แม่ม่ายผัวเผลอบาน                                   แบะค้า 
มีเรือเร่สำราญ                                          เริงสวาท 
แสนแสบแสบกามบ้า                                 กลิ่นคลุ้งคาวคลอง 

บริการอาบน้ำนวด                                     เนืองนันต์ 
สาวหนุ่มนวดกันกระสัน                              แสบไส้ 
ตัดผมยุคใหม่มัน ลืมเมื่อย                          จริงพ่อ 
"คุณตัดแล้วนวดมั้ย…                                นวดมั้ยหมอสาว?" 

เสริมสวยเสริมเสน่ห์เนื้อ                             นารี 
หลามหลากโรงเรียนมี                               มากแท้ 
ครูสาวสาปสาวยี                                      ยวนเสน่ห์ 
ศิษย์หนุ่มอุดหนุนแปร้                                แประล้นโรงเรียน 

มีสถานโบว์ลิ่งโก้                                     เกรียวกราว 
โก๋หนุ่มกวาดตาวาว                                  ตวัดท้าย
ใครน่ะ?…(ไม่สด)สาว                              "อนุ" ย่ะ (ถามด๊าย!) 
จับกลุ่มโยนลูกว้าย                                   หวีดวุ้ย…อุย…แหม !

มี "อนุ" กำดัดเคี้ยว                                   ขบเผาะ 
วัยรุ่นแรกปูมกะเปาะ                                 ไข่ป้อ 
ไก่แก่แม่เล้าปะเหลาะ                                ประโลมล่อ (เงินแสน แหวนเพชร เทานุส ฯลฯ) 
หญ้าอ่อนโคแก่ฮ้อ                                    หืดสว้านคอหอย ฯ

(อดีต)

อีสานเคยอุโฆษครึ้ม                                  เพลงแคน 
สาวแม่อายบ่าวแสน                                  ซ่อนหน้า 

(ปัจจุบัน)

ทหารฝรั่งคลั่งคุยแฟน                                เงินฟาด 
สาวออกเดินเสนอค้า                                 แน่งเนื้อแคมถนน 
 

ยังมีต่ออีกหลายตอน  ยิงฟันยิ้ม


บันทึกการเข้า
chupong
พาลี
****
ตอบ: 303


ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 20 เม.ย. 13, 07:58

กราบขอบพระคุณคุณเพ็ญชมพูอย่างสูงยิ่งครับ สำหรับ “คาวกลางคืน” มีเรื่องที่ผมเสียดายอยู่หน่อยหนึ่ง นั่นคือ โคลง ๕ พัฒนา ซึ่งท่านจิตร ภูมิศักดิ์ คิดขึ้นนั้น เป็นโคลงอันเปี่ยมพลัง สั้น กระชับ จังหวะค่อนข้างเร็ว เหมาะแก่การใช้ปลุกสำนึก แต่ท่านจิตรฯ กลับใช้ฉันทลักษณ์นี้เพียงสั้นๆ
เท่าที่ผมศึกษางานของท่าน โคลง ๕ พัฒนา ถ้าไม่ใช้เกริ่นเรื่อง ก็ใช้แทรกกลาง หรือจบท้าย แล้วท่านจะใช้เพียง ๒ ถึง ๓ บท เท่านั้น
   ท่านคมทวน คันธนู กวียุคหลัง นำ โคลง ๕ พัฒนา มาเชิดชู ให้ชื่อใหม่ว่า “โคลงจิตรลีลา” ใช้แต่งดำเนินความในบทกวีของท่าน บางบทก็ใช้โคลงจิตรลีลาล้วนตั้งแต่ต้นจนจบ อ่านแล้วก็ทรงพลังครับ

   มีเรื่องเรียนคุณเพ็ญชมพูทราบเกี่ยวกับ “จิ้งเหลนกรุง” ครับ กล่าวคือ คุณน้าผมเคยบอกจดไว้ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๓ พอปี ๒๕๕๔ น้ำท่วมใหญ่ ผมต้องตัดสินใจทิ้งสมุดจดอักษรเบรลล์ไปจำนวนหนึ่งเพื่อบรรเทาภาระในการขนย้าย  สมุดจดบทกวี “จิ้งเหลนกรุง” ถูกทิ้งไปด้วย คงไว้แต่หนังสืออักษรปกติ จนบัดนี้ ผมยังมิได้จดใหม่เลยครับ ต้องกราบขอประทานโทษคุณเพ็ญชมพูด้วยครับผม
 
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 20 เม.ย. 13, 08:57

สำหรับ “คาวกลางคืน” มีเรื่องที่ผมเสียดายอยู่หน่อยหนึ่ง นั่นคือ โคลง ๕ พัฒนา ซึ่งท่านจิตร ภูมิศักดิ์ คิดขึ้นนั้น เป็นโคลงอันเปี่ยมพลัง สั้น กระชับ จังหวะค่อนข้างเร็ว เหมาะแก่การใช้ปลุกสำนึก แต่ท่านจิตรฯ กลับใช้ฉันทลักษณ์นี้เพียงสั้นๆ
เท่าที่ผมศึกษางานของท่าน โคลง ๕ พัฒนา ถ้าไม่ใช้เกริ่นเรื่อง ก็ใช้แทรกกลาง หรือจบท้าย แล้วท่านจะใช้เพียง ๒ ถึง ๓ บท เท่านั้น

คุณจิตรอธิบายเรื่องการใช้ "โคลงห้า" ขึ้นต้นเรื่อง "คาวกลางคืน" ดังนี้

ในการเขียนกาพย์กลอนเหล่านี้ ข้าพเจ้ามาติดอยู่ข้อหนึ่งตรงที่ว่าไม่รู้จะหารูปแบบคำประพันธ์ชนิดใดมาแสดงบรรยากาศที่เคร่งขรึม หนักแน่น เฉียบขาด สง่าและท้าทายได้ รูปแบบที่ข้าพเจ้าต้องการนั้น  จะต้องกระชับ ไม่ยืดยาด ใช้คำน้อย ห้วนสั้น แต่กินความมาก เพื่อให้ดูทะมึนและโดดเด่นอย่างเยาะเย้ยท้าทาย กาพย์ยานีทำหน้าที่นี้ไม่ได้ เพราะมีสัมผัสหรือจังหวะเสียงหนักเบามากเกินไป ยานีทำได้อย่างมาก (ตามความสามารถของข้าพเจ้า) ก็เพียงความเคียดแค้นอาฆาต สร้างบรรยากาศเคร่งขรึมอย่างจริงจังขึ้นไม่ได้ โคลงสี่สุภาพก็เยิ่นเย้อและนิ่มนวลเกินไปสำหรับบรรยากาศอย่างนี้เช่นกัน ในที่สุดข้าพเจ้าก็นึกถึงโคลงชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในขุมทรัพย์ทางกาพย์กลอนอันอุดมของไทยเราขึ้นได้ นั่นก็คือ “โคลงห้า”  และจากนี้เองบทกลอนเรื่อง “คาวกลางคืน” จึงได้ขึ้นต้นด้วย “โคลงห้า” เพื่อแสดงภาพของกรุงเทพฯที่คลุ้งไปด้วยคาวกาม ให้เด่นทะมึนอย่างเคร่งขรึมและเยาะเย้ย

จากบทความเรื่อง โคลงห้า…มรดกทางวรรณคดีไทย ของ จิตร ภูมิศักดิ์

บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 20 เม.ย. 13, 11:43

กลอนหก

ไนท์คลับ                                             เหลือนับงามงอกดอกเห็ด  
แสน็คบาร์ร่าราคมากเห็ด                           จับเคล็ดเสือป่าบ้ายุ  
ของแรงแพงลิบหยิบทรัพย์                        จ่ายฉับบ้าเลือดเดือดดุ  
เพลิงกามย่ามใจไฟยุ                               จุ๊…จุ๊ย์…ถลุงฟุ้งเฟ้อ
ฝรั่งแขกแหลกเละเต๊ะท่า                           หญิงไทยใจกล้าพาร์ทเน่อร์  
ขายจูบลูบคลำบำเรอ                                ละเมอเมาเงินเพลินจริง  
หนุ่มไทยไม่ย่อยน้อยหน้า                          คาบซาเล็มเผล่เท่ยิ่ง
เงินตราหาง่ายจ่ายทิ้ง                               เคล้าหญิงอกอั๋น (มันแฮะ !)  
ยุคใหม่ไทยง่านร่านรน                             เป็นคนกลางคืนชื้นแฉะ  
เขียนเฟื่องเรื่องเฟอะเยอะแยะ                    คุ้ยแคะอ้อแอ้แต่คลับ  
เมืองไทยใหญ่กว้างช่างเถอะ                     อย่างเซอะเสือกบอก (ศอกกลับ !)  
ของไทยไม่คันมันยับ                               เหมือนคลับของนอกดอกเฮ้ย
คนไทยใช่งั่งนั่งนิ่ว                                  "นักหิ้ว" สง่าผ่าเผย
ใครขรึมทึ่มทื่อ…ลื้อเชย                            อั๊วเว้ยชื่อดังสังคม !

(เอิ้ก....เอิ้ก !)


โคลงสี่สุภาพ

สมาคมนักหิ้วเหี้ยน                                    กระหายหืน  
แฟชั่น "คนกลางคืน"                                 เขื่องโม้  
ระคายคาวอสุจิกลืน                                   กรุงเทพ ฯ โอยพ่อ !  
แฟชั่นสังคมโก้                                        เกียรติก้องกลางกรุง  

เสือป่าแน่นคลับคล้าย                                ซาร์ดีน กระป๋องแฮ  
จับกลุ่มนั่งกระดิกตีน                                 "ต่อต้าน !"
ปราศรัยปากถือศีล                                    เสมอ…ฮ่วย !  
(มือสิถือสากด้าน                                      ดอดหิ้วไก่สาว)  

ฟลอร์โชว์ร่านร้อนยั่ว                                 ยวนกระสือ
แอ่นอกโกยกามกระหือ                              หื่นไหม้  
สยิวครางลูบขดานดือ                                เอวแตะ โอยแม่  
(เสนอภาพแพร่พันธุ์ไว้                               ยั่วย้อมเยาวชน)  

บางคลับเต้นคู่เคล้า                                   คลึงกัน  
ขาเขย่งแยงแย่ยัน                                     ขยับขย้อน
สำแดงท่ากลัดมัน                                     เสมือนเต่า
(โทรโข่งป่าวข่าวร้อน                                เรียกร้อง…ไปดู ๆ ๆ ๆ !)


กลอนเพลงกลองยาว

บ็อง…บ็อง…บ็อง…

เอ้ามาละโหวย เอ้ามาละวา ฟลอร์โชว์จากนอก สยอยดอกเข้ามา ตะละล้า !

เอ้าเต้นกระดุบ เอ้ายุบก็กระดก แม่สาวทรงโต ยงโย่ยงหยก เสือป่าเมืองไทย น้ำลายไหลซก ตะละล้า !

เอ้ามาละโหวย เอ้ามาละวา มาเต้นแมงมุม ก็ขยุ้มหลังคา ตำรวจท้องที่ไหงไม่มีลูกกะตา หรือว่าเพื่อนนั่งหลับ งับอะไรเสียละวา ตะละล้า !


โคลงสี่สุภาพ

ดาวยั่วหน้าด้านเสด่า                                 ทีเด็ด
ขายจูบแก้มเกี่ยวเบ็ด                                 บาดไส้  
เป็นข่าวป่าวประโคมเอ็ด                             ถึงอร่อย  
(หนูเอี่ยวหุ้นคลับไว้                                  ฮี่ฮื้อ…ขอบคุณ)  

พาร์ทเน่อร์ปักอกอ้าง                                อ.ส.
แฟชั่น ป.ก.ม.                                       คลั่งไคล้  
อินเดียนดุเผ่าชอ                                     กีชอบ
เปรี้ยวปากราคร่านไส้                                สูดซื้ด…ออสอ !  

อ.ส. - สแลงย่อมาจากอนุภรรยาสฤษดิ์ ป.ก.ม. - สแลงย่อมาจาก "เป่ากระหม่อม" อันเป็นพิธีแต่งงานฉบับประหยัดเวลาแต่ไม่ประหยัดเงินแบบล่าสุดของเมืองไทย


ตอนต่อไป กรุณารอตอนค่ำ ๆ เพื่อให้ได้บรรยากาศ "คาวกลางคืน"   ยิ้มเท่ห์

บันทึกการเข้า
spyrogira
อสุรผัด
*
ตอบ: 36


ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 20 เม.ย. 13, 14:18

ขอบคุณรับ ...  ยิงฟันยิ้ม

บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 20 เม.ย. 13, 21:41

ได้เวลาท่องราตรี "คาวกลางคืน" ต่อแล้ว

กลอนหก

ทอปเลส                                              ชุดเปรตเปลือยแบะแดะแด๋ 
อกล่อน-จ้อนแผละแบะแบ                          ชะแง้งอนหงาย (ตายกู)
"อกหนู ฮู้…เก็กเล็กออก !"                          "ใครบอกคุณยะ" (บ๊ะฮู่) 
"ไม่เชื่อ เสือป่า มาดู (มาดู ๆ ๆ…)                 ของหนูอวบอูมฟ์ตูมตึง"
หน้าด้านร่านคุยุยัวะ                                   ขาวจั๊วะจ้ำบ๊ะอลึ่ง 
อ้าซ่าท้าโลกโยกคลึง                                เธอขึงจอกว้างกาง…โอย ! 
เดินขวิดบิดก้นลนไฟ                                 เด็ดไหมสะโพก (โลกเหวย !) 
สดิ้งทิ้งท่าตาโรย                                      หิวโหยหื่นรักนักฤๅ 
อกอั๋นมันจุกบุกเดี่ยว                                  เดินเฟี้ยวโชว์ฟักหนักตื้อ 
ทีนเอจเปรตฝรั่งคลั่งฮือ                               คาวอื้อหืนหึ่งถึงไทย 
เสือป่าบ้ากามตามดิก                                  ค้นพลิกสืบสาว "ข่าวใหญ่ (?)"
ตากล้องย่องเย้าเต่าไทย                             วานใส่คัดค้าน (หวาน…เรอ-อ์-อ์ !)
อังกฤษคิดแสบแบบเปรต                            ทีนเอจหยิบมือฮือเห่อ
มะริกาบ้ามั่งจังเบอร์                                   ไทยเพ้อข่าวโต…โอ้ไทย !


โคลงสาม

เปรตฝรั่งบ้าแบะทรวง                                บา…เด็ดดวงแดะแด๋ 
ไทยวิ่งตามตูดแต้                                     ติดต้อยโฆษณา
 

โคลงสี่สุภาพ

ขันเอ๋ยขันข่าวเบิ้ม                                     โบว์แดง
สัมภาษณ์สาวไฟแรง                                 ร่านไส้ 
ถามยั่วจับจุดแยง                                      ล่อเหยื่อ (หนูเอย…)
"หนูจะแต่งมั่งมั้ย                                      หากแม้นมีมา ?"

"ทอปเลสวิเศษ…โอ้"                                (โอยกู !)
"หนูจะอวดอกหนู…"                                 (โลกเวัย-ย์-ย์-ย์ !)
ดาวยั่วประกาศชู                                      คางเชิด
"หนูไม่เห็นยี่เจ้ย…                                   จัดมั้ย…โอเค !" 

คอหนังหวังเปิบโป๊                                   ตะโปมเงิน 
รีบถ่ายทีวี.เพลิน                                     พิลึกล้ำ
ดาวยั่วแบะอกเดิน                                   เอวกระดิก 
เงินล่อใจฮุบอ้ำ                                       อนาถแท้ไทยเอ๋ย 

หากินกับแน่งเนื้อ                                    หนามกระโปรง
สร้างข่างสร้างหนังโฉง                             ฉ่างบ้า
ใครแหย่ซักเรื่องโยง                                 ลามใหญ่ (หุยฮา) 
ใครประกาศคัดค้าน…ว้า                            วุ่นแท้ไทยเหวย


กลอนบทละคร

บัดนั้น                                                   เสือป่าบ้าฮึกระทึกลั่น 
เซ็งแซ่แก้ตัวพัวพัน                                    ถุยพวกปากคันรำคาญใจ   
"ใครว่าข้าเหวย…เชย…งั่ง                            สะท้อนสังคมดอกจะบอกให้ 
"นี่แฟชั่นฝรั่งจังไร                                     สะท้อนภาพมาให้คัดค้าน
"ใครดูแล้วฟิตก็คิดบ้า                                 ใจคอต่ำช้าร่าร่าน
"ความชั่วพัวพันในสันดาน                            คนดูคนอ่านอัปรีย์เอง"
(จอกว้างกางเต็มเล่มโล่ง                             อล่างฉ่างถ่างโถงบวมเบ่ง)
(ภาพศิลปอกพุ่ง (เกือบไม่) นุ่งกางเกง)          "อย่าตาต่ำโตงเตงแกล้งมอง"
ต่อเอยต่อต้าน                                          มิใช่งานต่อเติมเสริมสอง 
สะท้อนสังคมทรามกามคนอง                        กลับป่าวข่าวกระจ็องง็องอย่าปะปน 
เมืองไทยใหญ่โตมโหฬาร                             ประชาชนคนงานเกลื่อนกล่น 
มั่งคั่ง, ลำบาก, ยากจน                                อดทนถากไร่ไถนา 
ไยสะท้อนกันเฟื่องแต่เรื่องคลับ                      ก่อกำหนัดจ๋ำหนับพับผ่า 
เสียกระดาษน้ำหมึกปากกา                            เสียชาติลือชาว่าเป็นชาย 
หากินง่าย ๆ ชายกระโปรง                             เปิดถุงโอ่โถงออกค้าขาย 
ศิลปินสิ้นท่าหน้าไม่อาย                               จะเสียหายใครมั่งก็ช่างมัน 
หุยฮา…ฮา ฮา
 

ตอนจบคงเป็นพรุ่งนี้  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 21 เม.ย. 13, 15:42

บทส่งท้าย

ยานีลำนำ

โอ้ศิลปนิหนอศิลป                                     จะถูกแทรกจนโทรมซม
ถูกย้อมด้วยลิ้นลม                                     อันลดเลี้ยวและเชี่ยวชาญ 
ล้วนเล่ห์กระเท่ถ่อย                                    ที่บิดเบือนอย่างหน้าบาน 
เนื้อหาอนาจาร                                          เอาศิลปไล้ชะโลมทา
ลามก-อุลามก                                          ก็ยอยกกันเรื่อยมา
คาวกามเอาฉาบทา                                    จนกรุงเทพจะเกินทน 
คนชั่วที่ปล้นชาติ                                       นั้นหยาบช้าคือทรชน
คนปล้นวิญญาณคน                                    ด้วยคาวกามจะคือใด ? 

เออ…จะคือใด…คนปล้นวิญญาณคน จะคือใด ?

พวกฝรั่งคลั่งบ้า                                         เอากามทาชะโลมไทย
คือโจรที่ปล้นใจ                                        ให้ชืดชาทั้งชั่วชน 
อยากคาวก็เชิญคาว                                   แต่เพียงตามลำพังตน
อย่าคาบมาเผื่อคน                                    ให้พลอยเพ้อละเมอคาว 
ต่อต้านอย่าต่อเติม                                    ให้เห่อเหิมจนหืนหาว 
กลิ่นสาบกำซาบสาว                                   อย่าส่งเสริมจนสดสวย
อย่าเกลือกในเมือกกาม                              จนงมงันและงงงวย 
อย่าหวังเพียงเงินรวย                                  เอากามหว่านให้ง่านงม
ชีวิตคนกลางคืน                                        ที่คาวหืนดังอาจม
ขมขื่นและชื่นชม                                       ในหมู่ชนกี่คนกัน 
มวลชนนั้นไพศาล                                      เขาทำงานอยู่เนืองนันต์ 
ทั้งสุขและทุกข์ครัน                                   ย่อมดาษดาอยู่อาเกียรณ์ 
ศึกษาชีวิตเขา                                          สะท้อนเงาด้วยพากเพียร 
สรุปเอาบทเรียน                                       ทุกทุกแง่อย่างงดงาม
เมืองไทยมิใช่แคบ                                    เฉพาะคลับที่คาวลาม
ปัญหาใช่เพียงกาม                                    อันร้อนร่าปัญหาเดียว 
สะท้อนที่เลวทราม                                   ไฉนกามจึงนำเกรียว
พิษภัยดั่งเพลิงเครียว                                 ที่คลอกเคลือกอยู่เฮือกฮือ
ศิลปนั้นคืออาวุธ                                     อันคมมั่นกระชับมือ 
คนถ่อยเมื่อจับถือ                                   ย่อมแถกเถือเอาเนื้อคน
สร้างศิลปอันร่านรึง                                   มิคำนึงถึงเยาวชน 
ทยานแต่ร่านรน                                        เอาลามกมาปกกระบาล ! 
มียุคมหากาม                                           แห่งศิลป-อนาจาร
คู่ยุคมหากาฬ                                           แห่งการเมืองที่เฟื่องกาม 
ต่อต้านที่ถูกต้อง                                       คือสำรวจสภาพทราม
สรุปเอาเนื้อความ                                      เสนอบทวิจารณ์นำ
เปิดโปงให้ทุกคลับ                                    ว่าเลวยับแก่ศีลธรรม 
เรียกร้องให้รัฐจำ                                       ต้องกำจัดอย่างจริงจัง
ฟลอร์โชว์ที่ร่านร่า                                     และเหิรฟ้ามาโด่งดัง 
สาปแช่งด้วยชิงชัง                                     ให้รัฐปิดและห้ามปราม
คนเศษประวัติศาสตร์                                  ชโลมชาติด้วยไฟกาม 
คนดีอย่าคลั่งตาม                                      จงรู้สึกสำนึกตน
ชีวิตในยุคนี้                                              ช่างชาชืดและมืดมน
เจียนชาติจะอับจน                                     อย่าซ้ำริบให้ฉิบหาย 
จงช่วยจรรโลงชาติ                                    ประเพณีอันเพริศพราย 
ประเพณีที่ควายอาย                                  จากเมืองเทศจงเฉดไป 

จงเฉดไป…จงเฉดไป…เฉดไป !

ผีกามมันข้ามฟ้า                                       แต่เมืองเทศมาสู่ไทย 
ล้วนผีที่ปล้นใจ                                        ให้ชาติยับอยู่นับวัน 
เสือป่าก็เป็นสื่อ                                        กระพือพัดอย่างกลัดมัน 
มาไทยจงรู้ทัน                                         อย่ายอมตนให้ปล้นใจ 
เปิดโปงพวกเสือป่า                                   และผีบ้าจากเมืองไกล
พิทักษ์ไผทไทย                                      ประเพณีอันดีงาม 
เมืองไทยต้องเป็นไท                                และชาติไทยต้องคงนาม 
ชาติไทยใช่ทาสกาม                                 ใช่ทาสผีอัปรีย์…อา ! 
อย่าสูเรื่องสาบสาว                                   และเรื่องคาวกลางคืน…บา !
อย่าสูอย่าทาบทา                                    ละเลงกรุงให้คลุ้งคาว
ศิลปคืออาวุธ                                          อันสูงส่งและคมวาว
อย่าเชือดประชาชาว                                 หากกอบกู้เชิดชูไทย 
อา, สูอย่าแก้ตัว                                      ให้คนหัวเอาไยไพ
มาสูจงแก้ไข                                          อย่างหน้าชื่นคืนเป็นคน
จงช่วยจรรโลงวัฒ-                                  นธรรมประจำตน 
แฟชั่นที่มอบชน                                     จากเมืองเทศจงเฉดไป 
จงสร้างวิญญาณคน                                 และอย่าปล้นวิญญาณใคร
จงปลุกวิญญาณไทย                                อย่างองอาจเพื่อชาติเรา !
 

โคลงห้าพัฒนา

กรุงเทพ ฯ คลุ้ง                                      คาวกาม
เปลวเขียวคราม                                      คลอกไหม้ 
อากรุงราม                                            โรยร่วง แล้วฤๅ
กามร้อนไล้                                           ลูบเมืองโลมเมือง

ไทยไป่แล้ง                                           พลังใจ 
วิญญาณไทย                                         แกร่งกล้า 
ผีกามไกล                                             กลืนชาติ มีฤๅ 
สู้เย้ยฟ้า                                                ฝากนาม 

…ฝากนาม…สู้เย้ยฟ้า ฝากนาม…ฮา !



บันทึกการเข้า
เพ็ญชมพู
หนุมาน
********
ตอบ: 10757



ความคิดเห็นที่ 7  เมื่อ 30 พ.ค. 13, 19:15

มีเกร็ดเกี่ยวกับคำโบราณคำหนึ่งที่น่าสนใจในงานประพันธ์โคลงของจิตร คือคำว่า "ขดานดือ"

ในโคลงที่ชื่อว่า "จึ่งหมู่เขาเอ่ยอ้า โอษฐ์พร้องพธูไทย" ซึ่งจิตรเขียนเพื่อต้อนรับลมหนาวและการประกวดนางงาม ในนามปากกา "ขวัญนรา"  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์สามัคคี ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๓   ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๙  ให้ความหมายของคำว่า "ขดานดือ" ไว้สั้น ๆ ว่า ส่วนของร่างกายนับจากสะดือถึงหัวเหน่า

ดำเนินทวยระทดแท้              เทียวหนอ
ผายสะโพกสองเพลาคลอ        คลั่งเคล้น
ขดานดือ เพล็ดแพล็มรอ       รัดรูป โอยแม่
ทวยระทึกสะท้านเต้น             ตุบเต้นติวตัว

ขดานดือ (น.) ส่วนของร่างกายนับจากสะดือถึงหัวเหน่า

ในกวีนิพนธ์ "คาวกลางคืน" ซึ่งจิตร ภูมิศักดิ์เขียนเมื่ออีก ๘ ปีต่อมาคือ พ.ศ. ๒๕๐๗ ก็มีศัพท์คำนี้

ฟลอร์โชว์ร่านร้อนยั่ว              ยวนกระสือ
แอ่นอกโกยกามกระหือ           หื่นไหม้  
สยิวครางลูบ ขดานดือ            เอวแตะ โอยแม่  
(เสนอภาพแพร่พันธุ์ไว้            ยั่วย้อมเยาวชน)  

จิตรอธิบายศัพท์คำนี้เพิ่มเติมว่า

"ขดานดือ" หมายถึง บริเวณหน้าท้องที่ราบเหมือนแผ่นกระดาน นับแต่บริเวณสะดือลงไป คำนี้เป็นศัพท์สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น (จิตรหมายถึงระยะก่อนกรุงศรีอยุธยาเล็กน้อย จนกระทั่งถึงปลายพุทธศตวรรษที่ ๒๒) มีใช้ในโคลงกำสรวลและทวาทศมาส

ตัวอย่างในกำสรวลสมุทรที่คุณม้าเคยยกมาแสดง

๒๑ จากมามาแกล่ไกล้         บางขดาน
ขดานราบคือขดานดือ          ดอกไม้
มาเกาะกำแยลาญ              ลุงสวาท กูเอย
ถนัดกำแยย้าใส้                 พี่คาย ฯ

บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.073 วินาที กับ 19 คำสั่ง