นิยายย้อนยุคเขาค้นคว้ากันอย่างไรว่ายุคนั้นๆ ชาวบ้านพูดจาภาษาพูดกันอย่างไร

(1/3) > >>

samphan:
นิยายย้อนยุคเขาค้นคว้ากันอย่างไรครับว่ายุคนั้นๆ (เช่น ร.5 หรือเก่ากว่านั้น) ชาวบ้านพูดจาภาษาพูดกันอย่างไร
เช่น ถ้าสมัยจอมพล ป. อาจจะดูจากพลนิกรกิมหงวนได้ แต่ว่าสมัย ร.5 ผมเข้าใจว่า (ผิดถูกประการใด)
ยังไม่มีงานเขียนแบบ “ร้อยกรอง” (prose) แล้วเขาหาข้อมูลกันอย่างไรครับ

ผมสงสัยว่านักมนุษยศาสตร์บ้านเราน่าจะทำวิจัยเรื่องนี้ไปแล้วหรือเปล่า

เทาชมพู:
prose =ร้อยแก้ว  ถ้าเป็นร้อยกรองเรียกว่า verse หรือ poetry ค่ะ
หนังสือที่เขียนด้วยภาษาธรรมดา ไม่มีสัมผัส ไม่มีฉันทลักษณ์ มีมาตั้งแต่อยุธยา เช่นพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ และพงศาวดารอื่นๆ   หนังสือกฎหมายตราสามดวงสมัยต้นรัตนโกสินทร์ก็เป็นภาษาเขียนธรรมดาที่ไม่มีสัมผัส
ในรัชกาลที่ 5 มีการออกหนังสือแบบเดียวกับแมกกาซีนฝรั่งแล้ว   อย่างเช่นหนังสือดรุโณวาท   พระราชนิพนธ์บางเรื่องก็เป็นร้อยแก้ว  เช่นพระราชนิพนธ์ไกลบ้าน   สามารถนำมาเป็นสังเกตได้ว่าคนสมัยนั้นพูดจากันอย่างไร

มีวิทยานิพนธ์ปริญญาโทของมหาวิทยาลัยต่างๆ ศึกษาเรื่องภาษามามากมายหลายสิบหรืออาจเป็นร้อยเล่มแล้วค่ะ แต่เจาะลึกลงไปเป็นเรื่องๆ   คุณอาจหาได้จากกูเกิ้ล  พิมพ์คำว่า วิทยานิพนธ์  ภาษาไทย ลงไป

samphan:
ขอบคุณมากๆ ครับ

ค้นที่ ระบบฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

เจออันนี้น่าสนใจดีครับ การศึกษาระบบบุรุษสรรพนามภาษาไทยในสมัยรัตนโกสินทร์ในแนวเชิงประวัติ

พอแนะนำอีกได้ไหมครับว่าสมัยนั้น (หรือก่อนนั้น) นอกจากไกลบ้าน แล้วยังมีนิยาย/เรื่องสั้น อะไรอีกครับ จะไปหามาอ่านครับ

เทาชมพู:
วชิรญาณวิเศษ   ค่ะ  จะเห็นภาษาสมัยรัชกาลที่ 5 
มีให้อ่านในอินเทอร์เน็ตแล้ว
http://www.sac.or.th/databases/siamrarebooks/main/index.php/wachirayanviset

เทาชมพู:
ถ้าคุณจะเอาไปค้นคว้าทำวิจัย เขียนบทความ  ก็เรื่องหนึ่งนะคะ  แต่ถ้าเอาไปเขียนนิยายเรื่องสั้นละก็ เป็นอีกเรื่องหนึ่ง  คนละอย่างกัน
ถ้าเอาไปเขียนนิยาย หรือเรื่องสั้น  ไม่ต้องลอกภาษาของเดิมลงไปเป๊ะๆ  คนอ่านที่ไม่ได้อ่านหนังสือพวกนี้จะอ่านงานของคุณไม่รู้เรื่อง     เอาภาษามาพอได้แค่กลิ่นอายของโบราณก็พอ
แต่ถ้าถามว่าเอามาแค่ไหนยังไงแบบไหน  ต้องตัดสินใจเอง  ไม่สามารถชั่งตวงวัดได้เหมือนทำขนมค่ะ

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป