บทละครเรื่องอิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง

<< < (3/3)

mynamesunsun:
เมื่อนั้น                  สองกษัตริย์ฟังตรัสพระเชษฐา
จะเซ้าซี้ก็จะขัดพระอัชฌา            ต่างก้มพักตราไม่พาที
ถอดความ....เมื่อระตูปาหยังและระตูประหมันได้ยินที่ท้าวกะหมังกุหนิงพูด ก็ก้มหน้าไม่กล้าพูดจา

   เมื่อนั้น                  ท้าวกะหมังกุหนิงเรืองศรี
ชวนสองอนุชาธิบดี               เข้าสู่ที่บรรทมสำราญ
ถอดความ....ท้าวกะหมังกุหนิงเห็นพระอนุชาทั้งสองไม่โต้แย้งใดๆ ก็ชวนทั้งสองให้เข้าที่บรรทมให้สบายใจ




เมื่อนั้น            พระองค์ทรงพิภพดาหา
ครั้นสุริย์ฉายบ่ายสามนาฬิกา      ก็โสรจสรงคงคาอ่าองค์
ทรงเครื่องประดับสรรพเสร็จ      แล้วเสด็จอย่างเยื้องยูรหงส์
ออกยังพระโรงคัลบรรจง      นั่งลงบนบัลลังก์รูจี
ยาสาบังคมบรมนาถ         เบิกทูตถือราชสารศรี
จึงดำรัสสั่งไปทันที          ให้เสนีนำแขกเมืองมา
ถอดความ...ครั้นเมื่อเวลาบ่ายสามนาฬิกาองค์ท้าวดาหาก็เสร็จเข้าสรงน้ำในคงคา จากนั้นก็แต่งองค์ทรงเครื่องประดับทั้งหลาย แล้วจึงเสด็จเยื้องย่างอย่างสวยงามดุจดั่งหงส์ ออกมายังท้องพระโรงแล้วนั่งลง ณ บัลลังก์อันงดงาม เสนาบดีตำแหน่งยาสานั้นได้บังคมทูลเบิกทูตนำราชสารให้พระองค์ ดังนั้นจึงรับสั่งให้เหล่าเสนานำแขกเข้ามาพบในทันที

บัดนั้น            อำมาตย์รับสั่งใส่เกศา
ออกไปพาสองทูตา         เข้ามาประณตบทมาลย์

   ถอดความ....เมื่ออำมาตย์ได้รับคำสั่งแล้ว จึงออกไปพาสองทูตกะหมังกุหนิงให้มาเข้าเฝ้าท้าวดาหา


บัดนั้น            เสนีผู้ใหญ่ฝ่ายทหาร
จึงให้อาลักษณ์พนักงาน      รับราชสารมาอ่านพลัน

ถอดความ.....แล้วเสนาชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายทหารจึงให้พนักงานผู้รับผิดชอบรับราชสารมาอ่านถวายพระองค์

Wandee:


       สวัสดีค่ะคุณ sunsun  ผู้มีการบ้านเยอะ

 
       อย่าพูดอีกว่า ผิดบ้างถูกบ้าง เลยนะคะ     คุณตั้งใจแปลความไว้ด้วยตนเองก็น่านิยม

การจะตีความนั้น  ก็เพียงอย่าข้าม "คำศัพท์"  ไป       ดิฉันเองก็ไม่ใช่จะแปลถูกต้องไปหมดหรอกค่ะ

ท่านผู้ใหญ่มากในวงวรรณคดีก็ตามอ่านกระทู้ใน เรือนไทย อยู่บ้าง   ถ้าท่านว่างก็คงฝากใครมาแก้ไขแนะนำทั้งคุณ

และดิฉันเป็นแน่       เราก็จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน


อย่าผ่านคำว่า  นาถา  ซึ่งแปลกันว่า  ที่พึ่ง       ที่พึ่งนี้ก็ที่พึ่งของไพร้ฟ้าประชาชนและของน้องสององค์

อิเหนาไม่ได้มีเรื่องขัดเคืองกับท้าวดาหาผู้เป็นอา  (ประไหมสุรีดาหาก็เป็นน้องสาวของ แม่อิเหนา  พยายามจำความสัมพันธ์ให้ได้นะคะ)

ท้าวดาหาต่างหากที่โกรธอิเหนาเพราะทิ้งบุษบา  ไปอยู่กับ เมืองหมันยา(ถอดความว่ากับจินตะหรา  ไม่ได้ไปอยู่ที่เมืองหมันหยาแบบเปลี่ยนสถานที่)  ปีกว่า

ไม่ใช่หลายปี

       ดังพฤกษาพนาวัน  จะอาสัญเพราะลูกดังกล่าวมา    เป็นประโยคสำคัญ     ถามว่า  คุณ sunsun   พอจะนึกออกไหมคะ  ว่าต้นไม้อะไรที่พอมีลูกแล้วก็ตาย

Wandee:


       บรรทมให้สบายกาย     ไม่ใช่สบายใจ   เพราะถ้าไม่สบายใจก็คงบรรทมไม่ได้


       ท้าวดาหาอาบน้ำแม่น้ำในตอนบ่าย   คงจะหลังบรรทมงีบกระมัง    คงไม่ได้เสด็จลงไปแม่น้ำในเวลาแดดเปรี้ยงเป็นแน่

เดินเหมือนหงส์นี่เท่าที่เห็นมาก็เห็นเดินเหมือนห่านและเป็ด    หงส์นั้นสง่าเมื่อว่ายน้ำเพราะเคลื่อนที่ไปได้อย่างราบรื่นเหมือนการเต้นระบำหงส์เหิร
ข้อความตอนนี้ถอดว่าเดินอย่างสง่าก็แล้วกันนะคะ

เจ้าหน้าที่เบิกทูตทุกวันนี้ประเทศเราก็ยังมีอยู่นะคะ    ยาสานั้นเป็นตำแหน่งถูกต้องแล้ว  คือเป็นหนึ่งในสี่มนตรีผู้ใหญ่  ตั้งได้แต่สี่เมือง

อย่าแปลข้ามคำว่า "อาลักษณ์"  ซิคะ  (ผู้ทำหน้าที่ทางหนังสือในราชสำนัก)    ไม่เก่งจริงๆไม่ได้เป็นหรอกค่ะ   ต้องมีความรู้แม่นยำ 

เท่าที่อ่านพบก็เป็นบุคคลที่เพียรพยายาม   บางรายก็บวชมานาน  มีอาจารย์ที่ล้ำเลิศ   สึกออกมาก็เป็นหลวง    กว่าจะได้เป็นพระก็อีกนาน


       เวลาอ่านหนังสืออย่าคิดว่าตนเองจะมึนนะคะ      ขอให้พักผ่อนให้พอ   ออกกำลังกายเล็กน้อย   ตั้งสมาธิ   

       ไม่มึน  ไม่ร้อน  ไม่เหนื่อยค่ะ

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[*] หน้าที่แล้ว