เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1]
  พิมพ์  
อ่าน: 2060 น้ำตาประเทศ ของ ไพวรินทร์ ขาวงาม
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30554

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
 เมื่อ 05 พ.ค. 10, 18:51

น้ำตาประเทศ 
พุทธศักราชสองพันห้าร้อยห้าสิบสาม




ประเทศร่ำไห้
น้ำตาไหลเป็นสายโลหิต
เจ็ดสีรุ้งระเหยจากซากชีวิต
ระเหิดซาก...ศักดิ์สิทธิ์...วิจิตรตระการ

มาตุภูมิคร่ำครวญ
ผ่านมวลมารดามหาศาล
เลี้ยงดูชีวิตจิตวิญญาณ
ช้านาน...มิสิ้นสุด...บุตรธิดา

ปิตุภูมิโศกศัลย์
ลูกหลานทั้งนั้นพลันแปลกหน้า
อบอุ่นคุ้นเคยเคยมีมา
แตกซ้าย...ระแหงขวา...หน้าหลังร้าว

ดินดาวร้าวลึก
อารมณ์รู้สึกเกรียมกร้าว
สาปน้องแช่งพี่ทีละคราว
แม้ยาม...กินข้าว...หม้อเดียวกัน

ธรรมชาติป่วยไข้
สายใยสายญาติขาดสะบั้น
แสงแดดแปดเปื้อนเลือนตะวัน
ลาฝัน...ลับฟ้า...ลาที

พยากรณ์ชีวิตวิกฤติประหลาด
พยากรณ์ดินฟ้าอากาศวิบัติบัดสี
พยากรณ์วันวานประหารพรุ่งนี้
พยากรณ์...มิคสัญญี....กลียุค

ประเทศชาติอันเป็นที่รักของข้า
ป้ายปาดหยาดน้ำตาสันติสุข
หยดเลือดลูกหลานสะท้านทุกข์
รานรุก...ไล่ล่า...ฆ่ากันเอง

มนุษยธรรมชำรุด
ที่สุดแห่งที่สุดคือข่มเหง
ที่สุดแห่งสายเลือดคือหลั่งละเลง
มิเกรง...ฟ้าดิน...อินทร์พรหม

แผ่นดินอันเป็นที่รักของเรา
ชิงเผาแตกระแหงแล้งล่ม
ยิ่งการเมืองการมารการโสมม
ยิ่งสันติภาพ...ร่ำระงม...กลางสงคราม
๑๐
สงครามกลางเมืองมิใช่น้อย
พุทธศักราชสองพันห้าร้อยห้าสิบสาม
กลางบ้านกลางใจไฟลาม
พระสยามเทวาธิราช...อาจร้อนนัก
๑๑
เอย...พระสยามเทวาธิราชเจ้า
ลูกหลานร้อนเร่าหน่วงหนัก
เอย...วิถีทางเย็นอันเป็นที่รัก
พึงพอ...พำนัก...ศักดิ์สิทธิ์ใด
๑๒
เอย...อาดูรพูนเทวษ
เอย...ประเทศร่ำไห้
ต่างสะอื้นภาวนาบูชาใจ
ขณะไฟ...ลามไหม้...ใกล้เข้ามา!

ไพวรินทร์  ขาวงาม
อาทิตย์ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๓
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.026 วินาที กับ 19 คำสั่ง