เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1] 2
  พิมพ์  
อ่าน: 13228 อิเหนา
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
 เมื่อ 06 ก.ย. 09, 11:50

 :)ขอฝากวรรณคดีเรื่องอิเหนาไว้ในตู้หนังสือด้วยนะคะ
บทละคอนเรื่อง  อิเหนา พระราชนิพนธ์ใน  พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2
                                                             ช้าปี่                                 
                                            มาจะกล่าวบทไป                           ถึงสี่องค์ทรงธรรม์นาถา
                                    เป็นหน่อเนื้อเชื้อวงศ์เทวา                        บิตุเรศมารดาเดียวกัน
                                    รุ่งเรืองฤทธาศักดาเดช                           ได้ดำรงนคเรศเขตขัณฑ์
                                    พระเชษฐาครองกรุงกุเรปัน                      ถัดนั้นครองดาหาธานี
                                    องค์หนึ่งครองกาหลังบุรีรัตน์                     องค์หนึ่งครองสิงหัดส่าหรี
                                    เฉลิมโลกโลกาธาตรี                              ไม่มีผู้รอต่อฤทธิ์
                                    ระบือลือทั่วทุกประเทศ                            ย่อมเกรงเดชเดชาอาญาสิทธิ์
                                    บำรุงราษฎร์ดับเข็ญอยู่เป็นนิจ                   โดยทางทศพิศราชธรรม์
                                                                            ชมตลาด
                                          มีพระมเหษีห้าองค์                            ดั่งอนงค์นางฟ้ากระยาหงัน
                                   เลือกล้วนสุริย์วงศ์พงศ์พันธุ์                        กษัตริย์ครองเขตขัณฑ์สวรรยา
                                   ตั้งแต่งตามตำแหน่งครบที่                          คือประไหมสุหรีเสน่หา
                                   มะเดหวีที่สองรองลงมา                             แล้วมะโตโสภานารี
                                   ที่สี่ลิกูนงเยาว์                                         ที่ห้านั้นเหมาหลาหงี
                                   อันอัครชายาทั้งห้านี้                                 ตั้งได้แต่สี่พารา
                                   ประดับด้วยสุรางค์นางสนม                        ล้วนอุดมรูปทรงวงศา
                                   ถ้วนหมื่นหกพันกัลยา                               วิลาศเลิศลักขณาทุกนางใน
                                   สำหรับขับรำบำเรอราช                             พิณพาทย์จำเรียงเสียงใส
                                   ผลัดกันปั่นโมงมาคอยใช้                          พนักงานของใครระไวระวัง
                                   มีเหล่าเถ้าแก่ท้าวนาง                               งานเครื่องงานกลางผู้รับสั่ง
                                   โขลนจ่าหลวงแม่เจ้าชาวคลัง                      จัดแจงแต่งตั้งครบครัน
                                                                            ร่าย
                                         มีหมู่มาตยาสามนต์                            โยธีรี้พลแข็งขัน
                                   นับหมื่นพื้นหาญชาญฉกรรจ์                       เคยณรงค์โรมรันไม่ครั่นคร้าม
                                   ม้ารถคชไกรไม่ใช่ชั่ว                               แต่ละตัวแกล้วกล้ากลางสนาม
                                   ทนปืนยืนยงในสงคราม                            ฦานามขามฤทธิทุกทิศไป
                                   นานานัคเรศประเทศราช                           เข็ดขยาดย่อท้อไม่ต่อได้
                                   ต่างถวายสุวรรณมาลัย                             โอรสยศไกรและธิดา
พรพรรณ วัฑฒนายน
                               
                                 
บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 07 ก.ย. 09, 15:39

ผมเริ่มไว้ให้ ที่นี่ แล้วนะครับคุณพรพรรณ

 ยิ้ม
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 07 ก.ย. 09, 16:17

  ยิ้ม                                                     บทละคอนเรื่องอิเหนา    ตอนชมพระนครทั้งสี่
                                                                                 ยานี
                                       อันสี่ธานีราชฐาน                                                    กว้างใหญ่ไพศาลหนักหนา
                            เทเวศร์นฤมิตด้วยฤทธา                                                       สนุกดั่งเมืองฟ้าสุราลัย
                            มีประสาททั้งสามตามฤดู                                                     เสด็จอยู่โดยจินดาอัชฌาศัย
                            หลังคาฝาผนังนอกใน                                                         แล้วไปด้วยโมราศิลาทอง
                            ภูเขาเงินรองฐานมีมารแบก                                                  ยอดแทรกยอดใหญ่ไม้สิบสอง
                            แก้วไพฑูรย์ทำเป็นลำยอง                                                   บัญชรช่องชัชวาลบานบัง
                            พระปรัศว์ซ้ายขวาอ่าโถง                                                     ท้องพระโรงรจนาหน้าหลัง
                            พระแท่นแก้วกุดั่นบัลลังก์                                                    กางกั้งเศวตฉัตรอยู่อัตรา
                            บรรจถรณ์ที่ไสยาสน์อาสน์สุวรรณ                                         มีฉากแก้วพรายพรรณกั้นฝา
                            ที่เสวยที่สรงคงคา                                                             ที่นั่งเย็นอยู่หน้ามณเฑียรทอง
                            พรรณไม้ดอกลูกปลูกกระถาง                                              ไว้หว่างอ่างแก้วเป็นแถวถ้อง
                            ราบรื่นพื้นชาลาเป็นหน้ากลอง                                               อิฐทองปูลาดสะอาดตา
                            มีทิมที่ล้อมวงองครักษ์                                                        นอนกองเกณฑ์พิทักษ์รักษา
                            โรงแสงโรงภูษามาลา                                                         เรียบเรียงรัถยาหน้าพระลาน
                            โรงเครื่องเนื่องกันเป็นหลั่นลด                                               โรงม้าโรงรถคชสาร
                            ติกาหลังสำหรับพระกุมาร                                                     อยู่นอกปราการกำแพงวัง
                                                                            ร่าย
                                   ประตูลักลงท่าชลาลัย                                                  มีโรงเรือเรียงไปริมฝั่ง
                            เรือศรีสุวรรณบัลลังก์                                                          เรือแข่งเรือที่นั่งตั้งบนม้า
                            เรือกิ่งเอกชัยใส่บุษบก                                                        งามกระหนกลวดลายท้ายหน้า
                            พนักงานตำรวจใหญ่ตรวจตรา                                                เกณฑ์ไพร่ให้รักษานาวี
                            ตำหนักแพแลล้ำอำไพ                                                         มุขลดพาไลหลังคาสี
                            ช่อฟ้าหน้าบันปราลี                                                             ล้วนมณีเนาวรัตน์ชัชวาล
                            ช้างหน้าตำหนักน้ำนั้นทำกรง                                                 สำหรับราชสุริย์วงศ์สรงสนาน
                            เบื้องบนบังสาดดาดเพดาน                                                   ผูกม่านมู่ลี่ลายทอง
                            ฤดูเดือนสิบเอ็ดเสด็จลง                                                       ลอยกระทงทรงประทีปเป็นแถวถ้อง
                            ทอดหุ่นท้ายน้ำประจำซอง                                                   ตั้งกองล้อมวงพระทรงธรรม์
                            อันถนนหนทางท้องฉนวน                                                    ศิลาลายลาดล้วนเลือกสรร
                            มีตึกแถวริมรอบขอบคัน                                                      เรือนสนมกำนัลเป็นหลั่นมา
                                                                          
                                      
                            
บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 07 ก.ย. 09, 16:53

ผมพบว่าคุณ windchime พิมพ์ไว้ในบอร์ดของเธอได้พอสมควรแล้วครับ ถ้าพิมพ์ต่อจากที่คุณ windchime พิมพ์ไว้น่าจะลดงานได้มาก

เธอพิมพ์ค้างไว้ถึงตอนนี้ที่วิยะดากำลังจะเกิดครับ

ชา
           เมื่อนั้น                  ฝ่ายประไหมสุหรีสีใส
แต่ละห้อยคอยหาพระดนัย         นางไม่เป็นสุขสักเวลา
พระครรภ์สิบเดือนโดยกำหนด      จะประสูติโอรสเสนหา
ให้เจ็บปวดรวดเร้าทั้งกายา          ประหนึ่งว่าโฉมฉายจะวายปราณ ฯ
                          ฯ ๔ คำ ฯ

สามารถพิมพ์ต่อจากนี้ได้เลยครับ
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 08 ก.ย. 09, 00:23

 ยิ้ม                                                           ร่าย
                                         บัดนั้น                                           นางกำนัลต่างคนอลหม่าน
                    บ้างเข้าประคององค์นงคราญ                                   หมอผู้หญิงอยู่งานผันแปร
                   เหล่าพวกข้าหลวงก็ตกใจ                                         บ้างวิ่งไปบอกกล่าวท่านเถ้าแก่
                   เจ้าขรัวนายออกมานั่งสั่งหุ้มแพร                                ให้เครียมแตรพิณพาทย์ฆ้องชัย
                   แล้วหมายไปบอกเบิกน้ำสุรา                                     สำหรับยาจะได้ดองสักสองไห
                   เตือนเจ้าพนักงานทหารใน                                        ให้ยกที่ประทมไฟเข้าไปพลาง
                   เชื้อพระวงศ์ทรงถือเขนยทอง                                    นั่งหนุนพระขนองทั้งสองข้าง
                   เห็นโฉมฉายประชวรครวญคราง                                 กำนัลนางน้อยน้อยพลอยตีทรวง
                   บ้างเร่งหาหมอยาหมอนวด                                        เรียกตำรวจเข้ามาผูกผ้าหน่วง
                   บ้างต้มน้ำทำการทั้งปวง                                           ในเรือนหลวงวิ่งไข่กันไปมา
                   ที่นับถือผีสางบางคน                                               ก็บวงบนเอาเบี้ยขึ้นเหน็บฝา
                   บ้างอวดรู้ดูยามสามตา                                             จะประสูติในไม่ช้าเวลานี้
                   เหล่าพวกเจ้าจอมหม่อมอยู่งาน                                  ก็ลนลานคลานเข้าไปในที่
                   ชิงกันเอาหน้าพาที                                                  ทูลคดีให้ทราบบาทา
                                                            ฯ ๑๔ คำ เจรจา ฯ
                                          เมื่อนั้น                                         พระผ่านภพกุเรปันนาถา
                   ครั้นแจ้งก็รีบลีลา                                                    ลงมาที่อยู่เยาวมาลย์
                   ทรงนั่งบัลลังก์รัตน์รูจี                                              พิศพักตร์มารศรีแล้วสงสาร
                   จึงกำชับหมอผู้หญิงที่อยู่งาน                                     ดูอาการกัลยายิ่งอาวรณ์
                                                                ฯ ๔ คำ ฯ
                                         เมื่อนั้น                                          องค์ประไหมสุหรีศรีสมร
                  เจ็บจวนประชวรพระอุทร                                           บังอรไม่เป็นสมประดี
                  ครั้นปัจจุสมัยใกล้สว่าง                                             เสียงประโคมดุริยางค์อึงมี่
                  พอได้ฤกษ์เวลานาที                                                มารศรีประสูติพระธิดา
                                                               ฯ ๔ คำ ฯ มโหรี
                                        เมื่อนั้น                                          องค์มเดหวีเสนหา
                 รับราชบุตรีนั้นมา                                                     โสรจสรงธาราทันใด
                 แล้ววางองค์ลงเหนือพระยี่ภู่                                       ลาดปูโขมพัตถ์ผ่องใส
                 แล้วเอาพานทองรองรับไว้                                         ที่ในกระโจมแพรแสสุวรรณ
                 พระวงศามาเฝ้าพิทักษ์ถนอม                                      แน่นนั่งพรั่งพร้อมรับขวัญ
                 ท้าวนางพระสนมกำนัล                                              ชวนกันชื่นชมยินดี
                                                            ฯ ๖ คำ ฯ
                                       เมื่อนั้น                                           พระผู้ผ่านกุเรปันกรุงศรี
                 พิศโฉมพระราชบุตรี                                                ลออองค์อินทรีย์เพียงนางฟ้า
                 อันนิมิตที่เป็นให้เห็นนั้น                                            ก็เหมือนกันกับบุตรีดาหา
                 จึงให้นามตามวงศ์เทวา                                             ชื่อระเด่นวิยดานารี
                                                          ฯ ๔ คำ ฯ
                 
                 
                   
บันทึกการเข้า
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 08 ก.ย. 09, 21:08

                                             บัดนั้น                                                ฝ่ายมหาอำมาตย์ทั้งสี่
                                     จึงจัดบุตรเสนาบรรดามี                                               แปดร้อยนารีจำเริญวัย
                                     ทั้งเงินทองของขวัญต่างๆ                                            ตามอย่างพระธิดาประสูติใหม่
                                     ให้เถ้าแก่โขลนจ่าพาเข้าไป                                         ยังในนิเวศน์วังพลัน
                                     ต่างบังคมคัลอัญชลี                                                   องค์ศรีปัตหรารังสรรค์
                                     ตำมะหงงยาสาเสนานั้น                                               ทูลถวายของขวัญทันที
                                                                                     ฯ ๖ คำ ฯ
                                                        เมื่อนั้น                                                 องค์ท้าวกุเรปันเรืองศรี
                                    ยิ่งทรงโสมนัสพันทวี                                                    จึงจัดสี่พี่เลี้ยงพระธิดา
                                    ล้วนบุตรเสนีมีศักดิ์                                                      นรลักษณ์รูปทรงวงศา
                                    คนหนึ่งชื่อบาหยันกัลยา                                               ซ่าเหง็ดโสภานารี
                                    หนึ่งชื่อประเสหรันแน่งน้อย                                           ประลาหงันแช่มช้อยโฉมศรี
                                    ตำแหน่งที่พี่เลี้ยงพระบุตรี                                             ตั้งได้แต่สี่พารา
                                    อันบุตรเสนีทั้งนั้น                                                        แบ่งเป็นกำนัลซ้ายขวา
                                    แล้วประทานสิ่งของนานา                                              เงินทองแพรผ้าสารพัน
                                                                                ฯ ๘ คำ ฯ
                                                                      อิเหนาเข้าเฝ้าท้าวกุเรปัน
                                                      เมื่อนั้น                                                   ระเด่นมนตรีเฉิดฉัน
                                   เนาในพลับพลาพนาวัน                                                  สุริยันเยี่ยมยอดบรรพต
                                   จึงเข้าที่ชำระสระสรง                                                     ทรงเครื่องประดับองค์อลงกต
                                   แล้วเสด็จขึ้นยังบัลลังก์รถ                                               ให้เคลื่อนทศโยธาคลาไคล
                                                                              ฯ ๔ คำ ฯ เชิด
                                                                                   ชมดง
                                        เดินพลางทางชมรุกขชาติ                                          เดียรดาษดวงดอกออกไสว
                                   หอมประทิ่นเหมือนกลิ่นทรามวัย                                      ภูวไนยถวิลหาปรารภ
                                   สกุณาพาคู่เคียงบิน                                                       เหมือนเคียงพักตร์ทักษิณที่พระศพ
                                   โนรีเรียงหน้าบนค่าคบ                                                    เหมือนพี่แสร้งแกล้งกระทบอังสานาง
                                   นกขมิ้นบินโผเข้าพงพี                                                    เหมือนเจ้าเดินหนีพี่ไปให้ห่าง
                                   สีชมพูเหมือนสีสะใบบาง                                                 ที่เปลี่ยนมากลางทางแทนองค์
                                   นางนวลเล่นน้ำอยู่ในหนอง                                              เหมือนนวลน้องเมื่อสนานในสระสรง
                                   ชมพลางทางระทดกำสรดทรง                                          ให้รีบรัดจตุรงค์จรลี
                                                                             ฯ ๘ คำ ฯ เชิด
                                                                                  ร่าย
                                     แต่รอนแรมนอนป่าสิบห้าวัน                                          ลุถึงกุเรปันกรุงศรี
                                   ให้หยุดรถคชพลพาชี                                                     ภูมีเสด็จไปเข้าในวัง
                                                                            ฯ ๒ คำ ฯ เพลง
                                      ครั้งถึงปราสาทพระธิดา                                               ฝูงกำนัลกัลยาพร้อมพรั่ง
                                   พระหยุดแฝงทวารบานบัง                                               ยับยั้งดูทีกิริยา
                                   เห็นพระบิตุเรศมารดร                                                    สโมสรสรวลสันต์หรรษา
                                   จึงเข้าไปในปราสาทรจนา                                               วันทาพระชนกชนนี
                                                                            ฯ ๔ คำ ฯ
                                                       เมื่อนั้น                                                   โฉมยงองค์ประไหมสุหรี
                                   เห็นอิเหนาเข้ามาอัญชลี                                                  จึงมีมธุรสพจนา
                                   นี่หากว่าชีวันไม่บรรลัย                                                    จึงได้เห็นพักตร์โอรสา
                                   มิเสียแรงกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงมา                                           เสนหาก็ไม่เสียที
                                                                           ฯ ๔ คำ ฯ
                                                                              ร่าย
                                                       เมื่อนั้น                                                   ระเด่นมนตรีเรืองศรี
                                  ก้มเกล้าทูลสนองพระเสาวนีย์                                           อันโทษาลูกนี้ผิดนัก
                                  ได้ทูลลาว่าจะมาเป็นหลายหน                                           สองประหมันนั้นก่นแต่หน่วงหนัก
                                  ต่างองค์อาลัยด้วยใจรัก                                                   หาญหักห้ามไว้มิให้มา
                                  ต่อได้แจ้งอาการในสารศรี                                                ว่าชนนีจะคลอดโอรสา
                                  พระจึงอวยให้ลูกไคลคลา                                                 รีบเดินทั้งทิวาราตรี
                                  จะว่าไปก็ในลูกผิดเอง                                                      เหมือนไม่เกรงเบื้องบาทบทศรี
                                  ถึงประหมันมิให้อัญชลี                                                     แม้นมิฟังใช่ที่จะทำไม
                                  ตกแต่งเกรงผู้อื่นนั้นยิ่งกว่า                                                พระบิตุเรศมมารดาเป็นใหญ่
                                  ลูกได้พลั้งผิดคิดเบาใจ                                                    ขอพระองค์จงได้เมตตา
                                  แล้วทูลถวายของขวัญ                                                     สองประหมันประทานขนิษฐา
                                  พระพินิจพิศโฉมวิยดา                                                     เสนหาพ่างเพียงดวงใจ
                                  พลางดูทำนองสองกษัตริย์                                               เห็นค่อยคลายเคืองขัดอัชฌาศรัย
                                  จึงบังคมลาคลาไคล                                                        เสด็จไปที่อยู่พระภูมี
                                                                            ฯ ๑๔ คำ ฯ เสมอ
                           

บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 10 ก.ย. 09, 12:03

เก็บเข้าตู้หนังสือแล้วครับ ขอบคุณมากครับ

 ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 7  เมื่อ 11 ก.ย. 09, 09:53

                                                        ท้าวดาหาขอตุนาหงันนางวิยดาให้สียะตรา
                                                                                            ช้า
                                               
    มาจะกล่าวบทไป                   ถึงท้าวดาหากรุงศรี
                                               แจ้งว่าพระเชษฐาธิบดี                                 มีราชบุตรีโสภา
                                               จึงให้จัดของขวัญทันใด                               ตามในสุริย์วงศ์อสัญหยา
                                               ทั้งของตุนาหงันกัลยา                                 ให้อะหนะสียะตราลูกรัก
                                               ตำมะหงงจงนำสารไป                                 กราบทูลภูวไนยให้ประจักษ์
                                               ว่าเรากับขนิษฐาสามิภักดิ์                             คิดถึงพระทรงศักดิ์เป็นพ้นไป
                                                                                    ฯ ๖ คำ ฯ
                                                                                        ร่าย
                                                               บัดนั้น                                    ตำมะหงงรับสั่งบังคมไหว้
                                               ออกมาจัดของขวัญทันใด                           ใส่ในราชรถเรียงรัน
                                               ตำมะหงงทั้งสี่นั้นขึ่ม้า                                 รีบยกโยธาผายผัน
                                               นอนทางค้างแรมมาหลายวัน                        ตรงไปกุเรปันธานี
                                                                                  ฯ ๔ คำ ฯ เชิด
                                                     พอพบเสนาเมืองกาหลัง                        อีกทั้งสิงหัดส่าหรี
                                               สามนายก็พากันจรลี                                  เข้าในบุรีกุเรปัน
                                               ไปหายาสาตำมะหงง                                  จึ่งส่งบรรณาการของขวัญ
                                               เวลาเฝ้าองค์พระทรงธรรม์                           ก็พากันเข้าสู่พระโรงชัย
                                                                                  ฯ ๔ คำ ฯ เสมอ
                                                    ต่างประนมก้มเกล้าเคารพ                      พระปิ่นภพกุเรปันเป็นใหญ่
                                               ตำมะหงงมหาเสนาใน                                ทูลไปให้แจ้งกิจจา
                                               บัดนี้พระอนุชาทั้งสาม                                มีความโสมนัสเป็นหนักหนา
                                               ให้เสนีนำบรรณาการมา                              ทำขวัญพระนัดดายาใจ
                                               แต่ศรีปัตหราดาหานั้น                                 ตุนาหงันพระบุตรีศรีใส
                                               ให้สียะตราโอรสยศไกร                              ตามในสุริย์วงศ์เทวา
                                                                                  ฯ ๖ คำ ฯ
                                                              เมื่อนั้น                                    พระผู้ผ่านกุเรปันนาถา
                                               จึงมีพระราชบัญชา                                    ปราศรัยเสนาทั้งสามคน
                                               ซึ่งมาท่าทางทุรัศสถาน                              เทศกาลเป็นห้าฟ้าฝน
                                               กันดารโดยมรคาอารญ                              ไพร่พลยังพร้อมมูลกัน
                                               อันพระอนุชาทั้งสามองค์                            ยังดำรงไอสูรย์เกษมสันต์
                                               อยู่เย็นเป็นสุขทุกนิรันดร์                            ฤาโรคันอันตรายสิ่งใด
                                                                                  ฯ ๖ คำ ฯ
                                                              บัดนั้น                                    สามเสนาทูลสนองไข
                                               เดชะพระเดชปกเกศไป                              มรคามาได้สะดวกดาย
                                               อันสามสมเด็จพระอนุชา                            กับพระญาติวงศาทั้งหลาย
                                               มิได้มีไภยันอันตราย                                 กราบถวายบังคมด้วยภักดี
                                                                                ฯ ๔ คำ ฯ 
                                                             เมื่อนั้น                                    พระปิ่นกุเรปันกรุงศรี
                                              จึงหันพักตรามาพาที                                  กับประไหมสุหรีนงเยาว์
                                              อันระเด่นบุษบาดาหานั้น                             ได้ไปตุนาหงันให้อิเหนา
                                              บัดนี้วิยะดาลูกเรา                                      ฝ่ายเขามาขอให้สียะตรา
                                              ถ้อยทีมีใจจำนง                                        มิให้เสียสุริย์วงศ์อสัญหยา
                                              จะโอนอ่อนผ่อนตามอนุชา                           กัลยาจะเห็นประการใด
                                                                                  ฯ ๖ คำ ฯ
                                                            เมื่อนั้น                                     องค์ประไหมสุหรีศรีใส
                                             เคารพอภิวันท์แล้วทูลไป                              ตามแต่ภูวไนยจะโปรดปราน
                                             มิใช่ว่าอื่นไกลหาไหนมา                              สียะตราหนึ่งหรัดก็เป็นหลาน
                                             น้องมิได้แข็งขัดทัดทาน                              ให้เคืองบทมาลย์พระผ่านฟ้า
                                                                                 ฯ ๔ คำ ฯ
                                                          เมื่อนั้น                                      พระผ่านภพกุเรปันหรรษา
                                             จึงดำรัสตรัสสั่งเสนา                                  จงบอกแก่อนุชาทั้งสามเมือง
                                             ว่าเราอำนวยอวยชัย                                   ทุกข์โศกโรคภัยจงปลดเปลื้อง
                                             อย่ารู้มีอันตรายระคายเคือง                         ให้รุ่งเรืองเดชากฤษฎาการ
                                             ซึ่งพระอนุชาดาหานั้น                                 ให้มาตุนาหงันว่าขาน
                                             ก็ชอบตามระบอบโบราณ                             มิให้เสียวงศ์วานเทวา
                                             ครั้นเสร็จเสด็จยุรยาตร                                จากอาสน์สุวรรณเลขา
                                             ชวนประไหมสุหรีลีลา                                  ไปปราสาทวิยดานารี
                                                                              ฯ ๘ คำ ฯ
                                                          บัดนั้น                                        เสนาทั้งสามกรุงศรี
                                             ครั้นเสด็จขึ้นแล้วก็จรลี                                ออกไปจากที่พระโรงคัล
                                             ต่างคนต่างขึ้นอาชา                                    รีบเร่งโยธาผายผัน
                                             มาจากกรุงไกรกุเรปัน                                  แยกกันไปยังพารา
                                                                              ฯ ๔ คำ ฯ เชิด
                                             
                                                   
บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 8  เมื่อ 12 ก.ย. 09, 10:49

เก็บเข้าตู้แล้วครับ  ยิ้ม
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 9  เมื่อ 19 ก.ย. 09, 09:43

ช้า
เมื่อนั้น                         พระโฉมยงวงศ์อสัญแดหวา
แต่จากเยาวมาลย์ช้านานมา            ไม่วายถวิลหาอาลัย
ยามเข้าไสยาในราตรี                    ยิ่งทวีทุกข์ทนหม่นไหม้
บรรทมชมเชยแต่สไบ                   แทนองค์อรทัยทุกเวลา
โอ้ว่ายิหวาของพี่เอ๋ย                     เมื่อไรเลยจะได้เห็นหน้า
ยังมิทันสู่สมภิรมยา                      เวราสิ่งใดให้ไกลกัน
แม้ช้าอีกสักห้าราตรี                     เห็นทีจะได้ดังใฝ่ฝัน
พระรำลึกตรึกตราจาบัลย์              แสนวิโยคโศกศัลย์ไม่เสื่อมคลาย
                              ฯ ๘ คำ ฯ
ร่าย
จึงทรงกำศรดสลดรัก                   อุตส่าห์หักฤทัยเสียให้หาย
แสร้งทำสุขเกษมเปรมปราย          มิให้คนทั้งหลายสงกา
                             ฯ ๒ คำ ฯ
ครั้งรุ่งรางสร่างแสงสุริยง              พระแต่งองค์ทรงเครื่องโอ่อ่า
เสด็จทรงมโมยไคลคลา               ขึ้นเฝ้าพระบิดาด้วยพลัน
                            ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ
ช้า
เมื่อนั้น                                     พระปิ่นภพลบโลกเป็นใหญ่
แสนสวาทสองราชดนัย                พระนิ่งนึกตรึกไตรไปมา
อันองค์อิเหนาเยาวเรศ                 รักดังดวงเนตรเบื้องขวา
อันอะหนะระเด่นวิยดา                  เพียงดวงนัยนาเบื้องซ้าย
พลางพินิจพิศพักตร์พระโอรส        เห็นกำศรดสร้อยเศร้าไม่เหือดหาย
เหตุที่ทุกข์ใจไม่สบาย                 เพราะมุ่งหมายจินตะหราวาตี
จำจะให้ไปนัดอนุชา                    กำหนดการวิวาห์ภิเษกศรี
เหมือนเอาเสี้ยนบ่งหนามเห็นงามดี  คิดแล้วจึงมีพระบัญชา
                               ฯ ๘ คำ ฯ
ร่าย
จึงสั่งดะหมังเสนาใน                   พรุ่งนี้จงไปเมืองดาหา
ทูลแจ้งแก่พระอนุชา                  จะแต่งการวิวาห์เดือนหกนี้
                              ฯ ๒ คำ ฯ
บัดนั้น                                    ดะหมังรับสั่งใส่เกศี
ถวายบังคมคัลอัญชลี                 ออกมาจากที่พระโรงคัล
จึงบอกบ่าวไพร่ให้พร้อมเพียง      ลูกเมียหาเสบียงขมีขมัน
ครั้นรุ่งก็รีบจรจรัล                     ขึ้นม้าพากันคลาไคล
                             ฯ ๔ คำ ฯ เชิด
รอนแรมนอนทางกลางอรัญ         สิบห้าวันถึงดาหากรุงใหญ่
พอเวลาเฝ้าเข้าไป                      ยังท้องพระโรงชัยฉับพลัน
                              ฯ ๒ คำ ฯ
จึงถวายอภิวาทบาทบงสุ์              พระผู้พงศ์เทวากระยาหงัน
ทูลว่าพระเชษฐากุเรปัน               มีบัญชาใช้ให้มา
กำหนดนัดการสยุมพร                ให้ตกแต่งพระนครไว้ท่า
เดือนหกจะยกยาตรา                  มาแต่งการวิวาห์พระบุตรี
                              ฯ ๔ คำ ฯ
เมื่อนั้น                                    ท้าวดาหาปรีดิ์เปรมเกษมศรี
จึงตรัสแก่ดะหมังเสนี                  ว่าเรานี้ถวายบังคมไป
งดสักสามเดือนจึงยกมา              จะตกแต่งพาราเสียใหม่
ท่านจงไปทูลพระภูวไนย              ให้ทราบใต้ละอองบาทา                               
                             ฯ ๔ คำ ฯ
บัดนั้น                                     ดะหมังกุเรปันหรรษา
รับสั่งแล้วบังคมลา                     มาขึ้นม้ารีบกลับไปฉับไว
                            ฯ ๒ คำ ฯ
ครั้นถึงจึงเข้าไปเฝ้า                   พระปิ่นเกล้ากุเรปันเป็นใหญ่
ทูลแถลงแจ้งความทั้งปวงไป       ให้ทราบใต้ฝ่าละอองบาทา
                     
                           ฯ ๒ คำ ฯ                 
เมื่อนั้น                                   พระทรงภพลบโลกไม่มีสอง
ได้ฟังก็ดำริตริตรอง                   ซึ่งพระน้องกำหนดนัดผลัดไป
จำเป็นจะหย่อนผ่อนผัน              จะทำเมือนนนึกนั้นเห็นไม่ได้ 
คิดแล้วเสด็จคลาไคล                 เข้าในปราสาทแก้วแพรวพรรณ
                       
   ฯ ๔ คำ ฯ เสมอ
บันทึกการเข้า
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 10  เมื่อ 19 ก.ย. 09, 09:50

 ลังเล ขออภัยในความผิดพลาดนะคะ ดิฉันลองพิมพ์เรียงมาด้านซ้ายสุดแต่เวลาส่งทำไมถึงไม่ออกมาเป็นรูปแบบคำกลอนเลย
กรุณาแนะนำด้วย อ่านแล้วขายขี้หน้ามาก เพิ่งหัดเล่น Internet ใหม่ ยังไม่ชำนาญนะคะ
พรพรรณ วัฑฒนายน
บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 11  เมื่อ 19 ก.ย. 09, 14:35

ขอบคุณมากครับ เก็บเข้าตู้หนังสือแล้วครับ

เรื่องจัดรูปแบบ ไม่ต้องกังวลมากครับ เพราะเวลาจะเอาลงในตู้หนังสือก็ต้องจัดรูปแบบอีกครั้งหนึ่งอยู่แล้วครับ

 ยิ้ม
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 12  เมื่อ 19 ก.ย. 09, 21:49

เมื่อนั้น                                  ระเด่นมนตรีเฉิดฉัน
แจ้งว่าบิตุรงค์ทรงธรรม์                           ใช้ให้ดะหมังนั้นไปนัดการ
จัดแจงที่จะแต่งสยุมพร                           พระเร่งร้อนหฤทัยดังไฟผลาญ
แต่โศกาครวญคร่ำรำคาญ                       จะคิดอ่านผ่อนผันฉันใดดี
                                   ฯ ๔ คำ ฯ
อย่าเลยจะทูลลาไปเล่นไพร                    แต่พอได้ออกจากกรุงศรี
แล้วจะไปหมันหยาธานี                          ให้สมที่จินดาอาวรณ์
                                    ฯ ๒ คำ ฯ
คิดแล้วอ่าองค์ทรงเครื่อง                       ย่างเยื้องจากแท่นบรรจถรณ์
มาทรงกัณฐัศว์อัสดร                             บทจรเข้ายังวังใน
                                    ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ 

ครั้นถึงจึงถวายอัญชลี                           พระชนกชนนีเป็นใหญ่
เห็นท่วงทีชอบช่องจึงทูลไป                   ว่าลูกไม่สบายมาหลายวัน
ขอพระองค์จงโปรดปรานี                       พรุ่งนี้จะลาไปไพรสัณฑ์
เที่ยวไล่มฤคาในอารัญ                          เจ็ดวันจะกลับมาเวียงชัย
                                  ฯ ๔ คำ ฯ
เมื่อนั้น                                               พระองค์ทรงภิภพสบสมัย
ฟังโอรสลาไปเล่นไพร                           ภูวไนยไม่พะวงสงกา
จึงตริตรึกปรึกษามเหษี                          อิเหนานี้คะนึงถึงจินตะหรา
เศร้าหมองไม่หายหลายเดือนมา              จะต้องตามวิญญาณ์ให้คลายใจ
ว่าพลางทางมีพจนารถ                           อนุญาตโดยดังอัชฌาสัย
ลูกรักจักลาไปเล่นไพร                          ก็ตามใจแต่อย่าอยู่ช้า
แล้วดำรัสตรัสสั่งตำมะหงง                      ท่านจงไปด้วยโอรสา
เป็นผู้ใหญ่ต่างใจต่างตา                         อย่าให้พระลูกยาอยู่นาน
กำชับให้กลับในเจ็ดวัน                          ถึงกรุงกุเรปันราชฐาน
สั่งเสร็จเสด็จจากพระโรงธาร                  ภูบาลเข้าสู่ปราสาทชัย
                              ฯ ๑๐ คำฯ เสมอ
เมื่อนั้น                                             ระเด่นมนตรีศรีใส
ชื่นชมสมจิตที่คิดไว้                             ก็คลาไคลไปปราสาทวิยดา
                         
     ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ
บันทึกการเข้า
CrazyHOrse
Moderator
นิลพัท
*****
ตอบ: 1866



เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 13  เมื่อ 22 ก.ย. 09, 14:06

เก็บเข้าตู้หนังสือแล้วครับ ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า

"Postel's Law": "be conservative in what you do, be liberal in what you accept from others"
pornpan Vaddhanayon
อสุรผัด
*
ตอบ: 27


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 14  เมื่อ 24 ก.ย. 09, 08:57

 
พอประสบองค์มะเดหวี                                       สถิตที่ห้องทองขนิษฐา
พระลดองค์ลงถวายวันทา                                      ทำทีกิริยาเปรมปรีดิ์
แล้วโอบอุ้มประคองพระน้องรัก                               มาใส่ตักเชยชมมารศรี
ชันษายังไม่ถึงกึ่งปี                                              อนิจาพี่นี้จะจากไป
พระสะท้อนถอนจิตจาบัลย์                                    สุดที่จะกลั้นกันแสงได้
ชลเนตรคลอเนตรภูวไนย                                      ผินไปทรงซับเสียฉับพลัน
                                          ฯ ๖ คำ ฯ
  เมื่อนั้น                                                           มะเดหวีมีศักดิ์เฉิดฉัน
เห็นอิเหนาลูกยาจาบัลย์                                       จึงตรัสถามไปพลันทันใด
เจ้าอุ้มน้องเชยชมภิรมย์รัก                                    เป็นไรนั่นผันพักตร์ไปร้องไห้
เห็นผิดทีเที่ยวป่าพนาลัย                                      เหมือนจะไปอยู่ช้าสักห้าปี
                                         ฯ ๔ คำ ฯ
  เมื่อนั้น                                                         ระเด่นมนตรีเรืองศรี
เสแสร้งแกล้งทูลพระชนนี                                   เมื่อกี้ผงปลิวเข้าตา
ก้มกรีดชลเนตรจะให้หาย                                    ยังระคายเคืองเนตรเป็นหนักหนา
อย่ากินแหนงแคลงใจพระมารดา                           ใช่ว่าจะโศกศัลย์ด้วยอันใด
ซึ่งลูกจะลาไปอารัญ                                           เจ็ดวันก็จะกลับกรุงใหญ่
ว่าพลางวางองค์พระน้องไว้                                  บังคมไหว้มะเดหวีแล้วลีลา
                                      ฯ ๖ คำ ฯ เสมอ
  ครั้นถึงประเสบันทันที                                       นั่งเหนือแท่นมณีที่ข้างหน้า
จึงสั่งสี่พี่เลี้ยงให้ตรวจตรา                                    โยธาสำหรับทัพชัย
จงจัดคนนำทางที่สันทัด                                       ดั้นดัดมรคาป่าใหญ่
พอย่ำยามสามจะยกไป                                       อย่านอนใจให้ทันเวลา
                                     ฯ ๔ คำ ฯ
  บัดนั้น                                                          ประสันตารู้นัยแต่ไม่ว่า
ทำนับนิ้วจับยามสามตา                                      เงยหน้าทูลองค์พระทรงชัย
เสด็จในยามนี้เถิดดีจริง                                      จะเกิดลาภสักสิ่งเป็นแม่นมั่น
ถ้ามิได้สมจิตที่คิดนั้น                                        ขอถวายชีวันประสันตา
                                  ฯ ๔ คำ ฯ
  เมื่อนั้น                                                        พระโฉมยงวงค์อสัญแดหวา
ยิ้มพลางทางเขม้นนัยนา                                    แล้วตรัสว่าช่างทำนายทายเดา
นี่ใครใช้ให้เจ้าเป็นหมอดู                                    อวดรู้พูดโป้งไปเปล่าเปล่า
จะได้ลาภมิได้ก็ทำเนา                                       มิใช่การอย่าเอามาพาที
ไม่สบายวิญญาณ์จะคลาไคล                              ก็ย่อมรู้อยู่แก่ใจของพี่
รำคาญวานอย่าเฝ้าเซ้าซี้                                    จงไปจัดโยธีให้พร้อมไว้
                                 ฯ ๖ คำ ฯ
  บัดนั้น                                                        ยะรุเดะผู้มีอัชฌาสัย
แย้มยิ้มในหน้าแล้วว่าไป                                   เจ้าพูดไยอย่างนั้นประสันตา
ถึงได้ลาภอย่างไรก็ไม่ชื่น                                 ไม่เหมือนคืนเขตขัณฑ์หมันหยา
ว่าพลางทางถวายบังคมลา                                 ออกมาหน้าจักวรรดิ์จัดพล
                                 ฯ ๔ คำ ฯ เจรจา
                                        ยานี
   ตั้งกองท้องสนามตามอย่าง                            ขุนช้างผูกช้างระวางต้น
แต่ละตัวห้าวหาญชำนาญตน                              ชนะศึกฝึกฝนมาหลายคราว
ขุนม้าผูกม้าพาชี                                             แซมสีเหลืองกระเลียวเขียวขาว
เลือกล้วนตัวดีมีฝีเท้า                                       ประดับเครื่องกุดั่นดาวนากทอง
ขุนรถเร่งเตรียมรถา                                         อาชาฉุดชักเคล่าคล่อง
สารถีขึ่ขับตามทำนอง                                      เหน็บกริชฝักทองถือธนู
ขุนพลจัดพลพร้อมพรั่ง                                     คับคั่งโยธีทั้งสี่หมู่
กรมวังนั่งคอยไขประตู                                     เตรียมท่าพระโฉมตรูจะยาตรา
                                  ฯ ๘ คำ ฯ เจรจา
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.061 วินาที กับ 20 คำสั่ง