เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1] 2 3 ... 5
  พิมพ์  
อ่าน: 13141 โฆษณาไหน.. ใครเสพ
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



 เมื่อ 13 ต.ค. 07, 09:27

สืบเนื่องมาจากกระทู้หนึ่งในเรือนไทยค่ะ
....
ที่ตั้งแยกออกมาเพื่อจะเขียนเป็นวิชาการหน่อย ซึ่งต้องใช้ความตั้งใจและพยายามค่ะ เพราะดิฉันมองตัวเองว่า ไม่ค่อยจะเป็นนักวิชาการสักเท่าไหร่
เรื่องนี้ เกี่ยวกับการจินตนาการกลุ่มเป้าหมาย
สมมุตว่า ดิฉันเป็นครีเอทีฟสาว ระดับต้องทำงานระดับกลางๆในเอเจนซี่หนึ่งก็แล้วกัน
ให้ชื่อเอเจนซี่นี้ว่า กุ้งแห้งและพอลตามแนวทางของบริษัทโฆษณาในต่างประเทศก็จะกลายเป็นว่า ดิฉันกับคุณพอลเป็นเจ้าของ
เอาเป็นว่าเอเจนซี่นี้ชื่อ เขียวขาว ..นะคะ
ดิฉันมีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆ ระดับดิฉันถือว่าตำแหน่งเป็น senior copywriter แล้วกัน
ตำแหน่งนี้ต้องเขียนเอง คิดเอง มีเพื่อนคู่คิดกับเขาอยู่คน เป็นsenior art director ชื่อว่าคุณพอล
เมื่อได้สินค้ามาตัวหนึ่ง ก่อนจะคิด เราก็ต้องเข้าใจตัวสินค้า หลังจากนั้น
เราก็ต้องเอาหัวมาชนกัน เพื่อตีโจทย์ค่ะ
(ภาพประกอบ เฮเลน ฮันท์จาก "what woman want?")


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 10:19

สินค้าไหนที่เราอยากทำ เราไม่ได้เสมอไป
สินค้าพวกแฟชั่น เครื่องดื่ม อาหาร พวกเบาๆอย่างนี้ เราจะชอบ อยากจะแย่งตบตีกระชากเพื่อให้ได้มาทำ
พวกกลางๆเช่น ปูน หมู่บ้าน ซุปไก้ ไส้กรอก นม ครีม กาแฟ จัดอยู่ในครีเอทได้บ้างก็พอแหวกกรอบได้หน่อย
แต่พวกอุปโภคบริโภคแบรนด์ดังๆอย่าได้หวัง ประชุมเช้า ประชุมเย็นได้ทุกวัน ถี่ที่สุด เวลาคิดน้อย
โจทย์บ้าๆที่ขัดแย้งในตัวประเภทจะเอาแนวอีโมชันนึ่ลอารมณ์เลิศล้ำ แต่ ขายของแรงๆจะมีมาตลอด
และคำว่าโฆษณาต้องมอเดิร์นน่ะ เป็นสูตรมีกำหหนดไว้ทุกแบรนด์

เอาเป็นว่าวันนี้ได้รองเท้ายี่ห้อหนึ่งมาทำโฆษณาแล้วกันนะคะ
ฝ่ายการตลาดของลูกค้าเขาก็หาข้อมูลมาให้ว่าตลาดเมืองไทย มีแบรนด์อะไรบ้างที่ยอดขายสูง ลดหลั่นกันมา
แบรนด์ของเรามาใหม่ สมมุตว่าเป็น Le Coq Sportif แล้วกัน
...
เคยได้ยินไหมคะ แบรนด์นี้ หรือว่ารู้จักแต่ ไนกี้ อาดิดาส?
...
ในชีวิตจริง ถึงข้อมูลลูกค้ายังไม่มาว่าแบรนด์มันหน้าตาเป็นอย่างไร เราก็หาเองเพื่อมาจัดเรียบเรียงในสมองแล้ว




คลิกที่รูปเพื่อขยาย/ย่อ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30486

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 10:51

น่าสนใจมากค่ะ   มาเกาะขอบเวทีฟังใจจดใจจ่อ


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 14:05

ชอบสีดอกทิวลิปค่ะ อาจารย์.......
ความที่สนใจเรื่องรองเท้าสปอร์ทแฟชั่นอยู่แล้ว ทำให้ดิฉันและคุณพอล ช่วยกันหาความเป็นมาของแบรนด์กัน
ในขณะที่ดิฉันค้นข้อมูลจากเน็ต คุณพอลก็แยกไปเดินตามห้าง เพื่อหาว่า เมืองไทยใครนำเข้ามาขายบ้าง
เป็นธรรมดาที่ลูกค้าจะถามว่า คุณเคยใช้แบรนด์นี้หรือเปล่า
ในความเป็นจริง เคยแต่เสื้อผ้า หลายสิบปีมาแล้วหัดเล่นเทนนิส ไปดูตามร้านและห้างเครื่องกีฬา เห็นแบบและสไตล์สวยสะอาด จึงซื้อ
และเดี๋ยวนี้ก็ยังชอบใช้ เพราะเลอค็อค จะมีแบบไหนก็ตาม เนื้อผ้าสีขาวจะสวยที่สุด
แต่รองเท้า ไม่เคยเห็นเลยค่ะ







บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 14:09

แล้วถ้าเรานำเข้ามา คุณคิดว่า ใครจะซื้อ..
เขาถามต่อ หมายถึงว่า ใครจะเป็นกลุ่มเป้าหมายนั่นเอง
ดิฉันด่าในใจ จะนำเข้าแล้วยังมาถามเราอีกว่าใครจะซื้อ..มันจะบ้าหรือเปล่าหว่า..

...


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 14:47

เป็นเรื่องปวดหัวที่คนนำเข้าไม่ทราบว่าจะขายใคร แต่กรณีนี้ เดาว่า ลูกค้าอยากรู้มากกว่าว่าเราคิดอย่างไร การทีดิฉันจะตอบได้ ต้องมีตัวเลขยอดขายทั่วไป และข้อมูลการตลาดมาแบ็คก่อน
เอาเป็นว่าลูกค้าติดไว้ก่อน
ไม่เป็นไร้.. งัดเวิร์บทูเดามาใช้ก็เสียภาพพจน์ครีเอทีฟสาวเจ้าปัญญา(ใครๆเขาตั้งฮ่ะ ไม่ได้ยกตัวเอง เขาประชดแน่นอน...)
...
ดิฉันย้อนถามลูกค้ากลับไปตามประสาคนไม่มีวันจนเรื่องคำพูด
แล้วคุณจะขายปลีกสักเท่าไหร่ล่ะ บอกไพรซ์เรนช์หน่อยได้ไหม
ฮ่าๆ ถามกลับง่ายๆอย่างนี้ มีรึ ลูกค้าจะตอบไม่ได้



บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 16:09

พอเรารู้ราคาปลีก และสไตล์รองเท้า เราก็ยังเดาไม่ได้อยู่ดีว่า เราจะหาช่องทางโฆษณาอย่างไร ต้องไปหาข้อมูลสินค้าและประวัติ จนถึงเอกลักษณ์และความฮิตของแบรนด์นี้ในตลาดโลก ซึ่งแน่นอนหละ ใครล่ะ จะมีอิทธิพลกับแฟชั่นในซีกโลกนี้...

ญี่ปุ่นค่ะ..

และรองเท้าตราไก่ออกกำลังนี่มันก็กำลังฮิตไม่เบาด้วย

...




บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 7  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 16:43

พอเห็นไก่ ประเทศที่นึกถึงก่อนอื่นก็คือ ฝรั่งเศส
หนังสือพิมพ์หน้ากีฬา ชอบให้ฉายานักบอลฝรั่งเศสว่า นักเตะตราไก่ นะคะ เอ มันมีที่มาอย่างไรนะ ฝรั่งเศสไปเกี่ยวกับไก่ได้อย่างไร
เรื่องมันยาว.. ไหนๆก็ไหนๆ รักจะวิชาการผสมสาระบันเทิง ก็ต้องบอกกัน..
สัญลักษณ์ไก่ มาจากคำเรียกในภาษาละติน ถึงชนผู้ครอบครองดินแดนฝรั่งเศสปัจจุบันในยุคโน้น ว่าชาวโกล หรือ Gallus ความหมายอีกอย่างคือไก่ ซึ่งชาวโรมันก็ถือเป็นเรื่องตลกล้อเลียนอยู่เรื่อย ซึ่งแรกๆ ก็ไม่มีใครชอบให้ตัวเองไปเชื่อมโยงกับไก่หรอก ทนมาสองพันปี
แต่หลังๆ จากยุคกลางจนถึงยุคเรอเนสซองส์ กษัตริย์องค์หนึ่งก็รับตรานี้มาเสียเลยในภาพเขียนบ่าง เหรียญบ้าง พอยุคประชาชนเป็นใหญ๋ในแผ่นดิน คศ.1789 ผู้นำการปฏิวัติ ก็เอาไก่นี่แหละมาใช้เป็นสัญลักษณ์ประเทศเสียเลย
พอถึงยุคนโปเลียน ซึ่งมีเชื้อสายอิตาลี่ ก็คิดว่า ไก่น่ะ ไม่เข้าท่าเลย เปลี่ยนเป็นนกอินทรี ดูแล้วเป็นพญา สลักสำคัญ สง่างามสมเป็นราชากว่า ก็เปลี่ยน..
เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก...อนิจจา..ไก่ไม่ตายค่ะ แต่นโปเลียนตาย..


บันทึกการเข้า
ติบอ
นิลพัท
*******
ตอบ: 1906


Smile though your heart is aching.


ความคิดเห็นที่ 8  เมื่อ 13 ต.ค. 07, 21:04

เห็นกระทู้นี้แล้วอยากซื้อ Le Coq มาใช้อีกซักคู่จังครับ คุณกุ้งแห้ง
ทั้งเรื่องเล่า ทั้งภาพที่คุณกุ้งแห้งนำมาลง เห็นแล้วน่าใส่มักๆ

ทั้งๆที่โดยปกติผมมักจะขยาดรองเท้ายุโรป อย่าง Clark หรือ Le Coq ครับ
เพราะเกือบทุกยี่ห้อพี่แกทำสำหรับคนยุโรปจ๋า ปลายเท้าแหลมเฟี๊ยวนิ้วชี้ยาวเลยนิ้วโป้ง
แต่ผมมันลูกเจ๊กอ่ะคับ ปลายเท้าตัด ซื้อมาใช้ทีไรโดนรองเท้าบีบจนเล็บก้อยฉีกทุกที

สามปีก่อนมีผู้ใหญ่ท่านนึงใจดีให้ Kibworth ผมมาหนึ่งคู่.... โอว ถูกใจเหลือหลาย
ใส่จนเขรอะหัวถลอกก็ยังใส่ครับ ยิ่งใส่กับกางเกงยีนส์ปลายขาขาดๆนี่ล่ะ วินเทจ์ดี
จนสมัครฟิตเนสไปวิ่งอกกำลังกานก็ยังใส่ไปด้วย.... อนิจจา ใส่ไปใส่มาเล็บก้อยฉีก
เลือดไหลเปื้อนรองเท้าคู่สวย จำใจต้องไปซื้อคู่ใหม่มาใส่วิ่งแทนแล้วครับ



หลังๆผมก็เลยซื้อรองเท้ามะกันดีกว่า อย่างน้อยเขาก็ยังทำเผื่อนิโกรปลายเท้าบานๆบ้างอ่ะครับ แหะๆ
บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 9  เมื่อ 14 ต.ค. 07, 18:08

เห็นกระทู้นี้แล้วอยากซื้อ Le Coq มาใช้อีกซักคู่จังครับ คุณกุ้งแห้ง
ทั้งเรื่องเล่า ทั้งภาพที่คุณกุ้งแห้งนำมาลง เห็นแล้วน่าใส่มักๆ

ทั้งๆที่โดยปกติผมมักจะขยาดรองเท้ายุโรป อย่าง Clark หรือ Le Coq ครับ
เพราะเกือบทุกยี่ห้อพี่แกทำสำหรับคนยุโรปจ๋า ปลายเท้าแหลมเฟี๊ยวนิ้วชี้ยาวเลยนิ้วโป้ง...
คุณติบอคะ รูปเท้าของฝรั่งกับเอเชียนนั้นผิดกันมากค่ะ ฝรั่งเท้าลีบ ยาว เรียว จึงใส่พวกรองเท้าเว้าโค้งต่างจากเรา หุ่นรองเท้าจะดูสวย
เบอร์รองเท้าตัวอย่างหรือต้นแบบผู้หญิงที่สวยงาม จะเป็นเบอร์ 4 และของผู้ชายจะเป็นเบอร์ 8 หรือ 9
ชนชาวเอเชียเท้าป้าน แบะ และหน้าเท้าสูง จึงใส่รองเท้าของฝรั่งแล้วจะสังเกตว่าถ้าข้างๆพอดี หัวจะเหลือเสมอ!!!


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 10  เมื่อ 15 ต.ค. 07, 07:02

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลฝรั่งเศส ก็นำตราไก่นี้มาใช้เป็นสัญลักษณ์อีกครั้งในความหมายของความกล้าหาญ เราจึงเห็นตรานี้ทั่วไปทั้งสะพาน ประตูวัง
บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 11  เมื่อ 15 ต.ค. 07, 09:55

ขอย้อนไปก่อนสงครามนิดหนึ่งเพื่อให้ดูรูปค่ะ
ในศตวรรษที่ 19 ธง เครื่องแบบ และกระดุมของNational Guardฝรั่งเศส ตราของประเทศ เหรียญทอง 20 ฟรังค์ซึ่งเป็นเหรียญที่นักสะสมให้ราคามาก รวมถึงหัวเสาของสะพาน และประตูวังเอลิเซ่ ซึ่งเป็นที่พักรับรองเป็นทางการของประธานาธิบดีฝรั่งเศสปัจจุบัน กลับมาใช้สัญลักษณ์ไก่นี้อีก


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 12  เมื่อ 15 ต.ค. 07, 10:18

ไก่นักกีฬาหรือไก่ออกกำลังเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐไปโดยปริยาย เราจึงเห็นทั่วไป สะพานที่ท่านเห็น อยู่ที่เมืองลียง(Lyon) ข้ามแม่น้ำโรน นับเป็นไก่สวยสง่ายืนเด่นบนยอดเสาทั้งสองด้าน
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1914-1918) ความหมายของไก่เปลี่ยนไป กลายเป็นความกล้าหาญ และพร้อมที่จะสู้ตายเมื่องเผชิญหน้ากับสงคราม
พอมาถึงศตวรรษที่ 20 มีการนำสัญลักษณ์นี้มาใช้ในกีฬา กลายเป็นเครื่องหมายของทีมชาติ ตัวแทนแห่งความภาคภูมิ ความทรหด และแกร่งกล้า
และใช้ในตราไปรษณียากรดั่งเป็นไอค่อนของฝรั่งเศสของแท้
ในเมื่อกลายเป็นชื่อของเสื้อผ้าและรองเท้า..คนฝรั่งเศสมีหรือจะไม่อุดหนุนในเบื้องต้น


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 13  เมื่อ 15 ต.ค. 07, 14:26

เมื่อทราบเรื่องราวที่มาของสัญลักษณ์หลายพันปี ก็มาถึงแบรนด์ค่ะ ตราเจ้ารูสเตอร์ตัวนี้ มีอายุ125ปีแล้วค่ะ เหลือเชื่อนะคะ  การรุ่งหรือล้มลุกคลุกคลานของแบรนด์ก็น่าติดตาม
ช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรมศตวรรษที่19 อังกฤษเป็นเจ้าของธุรกิจเสื้อผ้ากีฬา
แต่เมืองโตรยส์ นอกปารีสไปไม่กี่สิบไมล์ เป็นศูนย์กลางแห่งถุงน่องใยบัว
ที่มาของตรานี้เกิดในเมืองเล็กๆนอกปารีสไป 98.5 ไมล์ ชื่อว่าเมืองรอมีย์ ซูร์ เซน นายเอมิล กามูเซ่ต์ นักกีฬาสมัครเล่นตัวยง ทั้งจักรยาน และฟุตบอล เกิดได้งานต้องทำเสื้อผ้าให้ทีมเมืองนี้ คิดค้นผ้าใยเจอร์ซีย์รัดแนบเนื้อ และชุดกีฬาให้ทีมเมืองของตัว เรียกช่างฝีมือดีมาหนึ่งทีม ทำการ ทอไปทอมาได้เสื้อระบายเหงื่อออกมา ลูกค้าสวมก็ติดใจ ปากต่อปากลือไปถึงปารีส และข้ามฝั่งไปอังกฤษ ได้ลูกค้าประจำเพียบ
ในปี 1930ก็คิดค้นวิธีย้อม หาวัตถุดิบใหม่ๆในเรื่องของผ้ามาทำ จนสามารถได้สิทธิ์ทำเสื้อนักฟุตบอล บาส รักบี้ ลู่และลาน จักรยานได้ เมื่อทีมชาติใส่ หรือผู้ชนะใส่ แบรนด์ก็แพร่หลายไปทั่วโลก
ร่วมทุนกับอาดิดาส ขยายขอบข่ายไปทำรองเท้า จนแปรเปลี่ยนจากธุรกิจครอบครัวมาเป็นมีเงินทุนกองโตจากสวิสหนุนหลังในปัจจุบัน


บันทึกการเข้า
กุ้งแห้งเยอรมัน
แขกเรือน
สุครีพ
******
ตอบ: 1573



ความคิดเห็นที่ 14  เมื่อ 15 ต.ค. 07, 14:38

ช่วงหนึ่งที่ถูกเทคโอเวอร์โยฝรั่งเศสด้วยกัน เลอก็อคก็เฟื่องฟูอีกครั้งด้านสไตล์ มีการปฏิรูปใหม่ เปลี่ยนแนวการตลาดจากกีฬามาเป็นกึ่งแฟชั่น ก็ฝรั่งเศสเสียอย่างนี่คะ จะไปสู้แบรนด์ยักษ์มันก็อาจจะสายไป แต่ไม่ทำตลาดเสียเลยก็จะสูญเสียตราไปง่ายๆ ใครๆไม่ได้เห็นเสื้อผ้าตรานี้ตามสเตเดี้ยม นอกจากที่ดีไซเนอร์ชอปเท่านั้น
ดังสุดขีดเมื่อนักเทนนิสชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแคมะรูน ชื่อยานนิค โนอา ชนะเลิศเดวิสคัพ และนักแข่งแรลลี่ ซบาสเตียน เลิบมาเป็นฑูตแบรนด์ให้
ไม่นับในอดีตที่นักฟุตบอลดังๆเช่นโยฮัน ครัฟท์ และทีมอาแจกซ์ อัมสเตอร์ดัม รวมถึงทีมชาติฝรั่งเศสอย่างมิเชล พลาตินี่ มาดึงแบรนด์ขึ้นฮวบฮาบในช่วงหนึ่ง



บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 3 ... 5
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.045 วินาที กับ 19 คำสั่ง