เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 [2] 3
  พิมพ์  
อ่าน: 34669 ร้อยกรองวันแม่
agree
ชมพูพาน
***
ตอบ: 114


แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี


ความคิดเห็นที่ 15  เมื่อ 27 ส.ค. 07, 17:04

ขออภัยนะครับ ขอนอกเรื่องหน่อย

"จะกล่าวถึงเรือนไทยใครรู้บ้าง
 สิ่งต่าง ๆ ล้วนได้มาคัดสรร
 อ่านมาก ๆ อ่านดี ๆ อ่านไปพลัน
 แล้วใครกันได้ไปสู่ประตูชัย"
บันทึกการเข้า

Some dream of worthy accomplishments, while others stay awake and do them.
บางคนฝันที่จะประสบความสำเร็จอย่างสวยหรู ในขณะที่บางคนกำลังลงมือกระทำ
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 16  เมื่อ 12 ส.ค. 08, 11:26

       ผ่านไปหนึ่งปี วันที่ ๑๒ ส.ค. เวียนมาอีกครั้งครับ

คำประพันธ์เกี่ยวกับ “แม่” จาก สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ

http://www.culture.go.th/study.php?&YY=2548&MM=7&DD=9


         
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 17  เมื่อ 12 ส.ค. 08, 11:28

"The hand that rocks the cradle is the hand that rules the world."
 
William Ross Wallace (1819-1881)


Blessings on the hand of women!
Angels guard its strength and grace,
In the palace, cottage, hovel,
Oh, no matter where the place;
Would that never storms assailed it,
Rainbows ever gently curled;
For the hand that rocks the cradle
Is the hand that rules the world.

Infancy's the tender fountain,
Power may with beauty flow,
Mother's first to guide the streamlets,
From them souls unresting grow--
Grow on for the good or evil,
Sunshine streamed or evil hurled;
For the hand that rocks the cradle
Is the hand that rules the world.

Woman, how divine your mission
Here upon our natal sod!
Keep, oh, keep the young heart open
Always to the breath of God!
All true trophies of the ages
Are from mother-love impearled;
For the hand that rocks the cradle
Is the hand that rules the world.

Blessings on the hand of women!
Fathers, sons, and daughters cry,
And the sacred song is mingled
With the worship in the sky--
Mingles where no tempest darkens,
Rainbows evermore are hurled;
For the hand that rocks the cradle
Is the hand that rules the world.


What Rules The World

They say that man is mighty;
He governs the land and sea,
He wields a might scepter
O'er lesser powers that be.


But a mightier  power and stronger       ถึงชายได้กวัดแกว่งแผลงจากอาสน์
Man from his throne has hurled,           ซึ่งอำนาจกำแหงแรงยิ่งกว่า
And the hand that rocks the cradle       อันมือไกวเปลไซร้แต่ไรมา
Is the hand that rules the world.          คือหัตถาครองพิภพจบสากล 
     
                                                                                                      อะไรครองโลก?- พระราชธรรมนิเทศแปล
 
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 18  เมื่อ 12 ส.ค. 08, 11:32

  O Love above all other loves                   รักใดชูไว้เหนือรักอื่น
  Love free from worldly dross;                  เป็นรักรื่นไร้ราคีโลกียวิสัย
  Without a taint of selfishness                 รักมิใช่เพื่อตนหรือสนใจ
  Or thought  of gain or loss:                     คำนึงถึงกำไรหรือขาดทุน     
  The love so staunch when all else fails,    รักใดหยัดยืนเมื่ออื่นล้ม
  Love pure and undefiled,                         รักน่าชมสุกใสไม่ข้นขุ่น
  It is the love a mother gives                    รักนั้นคือรักแท้แม่การุญ
  So freely to her child.                              มอบแก่กุลบุตรธิดาผู้ยาใจ
     
                                          บทประพันธ์ของ ฟ. ว. โบเชต /พระราชธรรมนิเทศแปล

  They say there is no other                      เขากล่าวว่าหาใครในโลกนี้
  Can take the place of mother.                 เข้าแทนที่มารดาหาได้ไม่
     
                                          บทประพันธ์ของ เบอร์นาร์ด ชอ /พระราชธรรมนิเทศแปล


     Dear Mother.
   
 
    Dear Mother please make my bed,
Know that I have this pain in my head.
I have had it now for a number of days,
When moving around I am in a daze.

    Dear Mother make me a soothing brew,
Of one of your teas that you do stew.
Perhaps it will settle the pain in my head,
And stop my vision from being blood red.

    Dear Mother hold my hand tight,
See me through another long night.
In the morning gently awaken me,
With another cup of your freshly brewed tea.

    Dear Mother lay me to rest,
In my suit that is of the best.
For the tea that you lovingly brew,
Has not helped me see the night through.

    Dear Mother place flowers on my grave,
Do not sorrow that you could me not save.
Know that I am in a better place,
Since my tea you did with arsenic lace.

Bernard Shaw
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 19  เมื่อ 12 ส.ค. 08, 11:34

Somebody's Mother

    The woman was old and ragged and gray
    And bent with the chill of the Winter's day.

    The street was wet with a recent snow
    And the woman's feet were aged and slow.

    She stood at the crossing and waited long,
    Alone, uncared for, amid the throng

    Of human beings who passed her by
    Nor heeded the glance of her anxious eyes.

    Down the street, with laughter and shout,
    Glad in the freedom of "school let out,"

    Came the boys like a flock of sheep,
    Hailing the snow piled white and deep.

    Past the woman so old and gray
    Hastened the children on their way.

    Nor offered a helping hand to her -
    So meek, so timid, afraid to stir

    Lest the carriage wheels or the horses' feet
    Should crowd her down in the slippery street.

    At last came one of the merry troop,
    The gayest laddie of all the group;

    He paused beside her and whispered low,
    "I'll help you cross, if you wish to go."

    Her aged hand on his strong young arm
    She placed, and so, without hurt or harm,

    He guided the trembling feet along,
    Proud that his own were firm and strong.

    Then back again to his friends he went,
    His young heart happy and well content.

    "She's somebody's mother, boys, you know,
    For all she's aged and poor and slow,

    "And I hope some fellow will lend a hand
    To help my mother, you understand,

    "If ever she's poor and old and gray,
    When her own dear boy is far away."

    And "somebody's mother" bowed low her head
    In her home that night, and the prayer she said

    Was "God be kind to the noble boy,
    Who is somebody's son, and pride and joy!"

Mary Dow Brine (1816-1913)

   
       She’s somebody mother, boys, you know,   
       For all she’s aged and poor and slow.   
 
       เด็กเอ๋ยเด็กรู้ไหมยายคนนั้น       ถึงงกงันงุ่มง่ามตามประสา
       ถึงยากจนเข็ญใจวัยชรา           แกก็เป็นมารดาของบางคน
     
                                          แม่ของใครคนหนึ่ง - พระราชธรรมนิเทศแปล
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 20  เมื่อ 12 ส.ค. 08, 11:38

                A Mother's Love

A Mother's love is something                             
that no on can explain,             
It is made of deep devotion               
and of sacrifice and pain,
It is endless and unselfish
and enduring come what may
For nothing can destroy it
or take that love away . . .
It is patient and forgiving
when all others are forsaking,
And it never fails or falters
even though the heart is breaking . . .
It believes beyond believing
when the world around condemns,
And it glows with all the beauty
of the rarest, brightest gems . . .
It is far beyond defining,
it defies all explanation,
And it still remains a secret
like the mysteries of creation . . .
A many splendoured miracle
man cannot understand
And another wondrous evidence
of God's tender guiding hand.

Helen Steiner Rice (1900 - 1981)
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 21  เมื่อ 13 ส.ค. 08, 11:04

            นึกถึงกลอนนางวันทองกับพลายงามแล้วเลยนึกถึงนางเงือกกับสุดสาครขึ้นมา
ลองค้นในกูเกิ้ลพบดังนี้ครับ
         
นางเงือกเจ็บครรภ์จวนคลอดลูกอย่างเดียวดายไร้สามีเคียงข้าง

      จะกล่าวถึงเงือกน้อยกลอยสวาท           ซึ่งรองบาทพระอภัยเมื่อไกลสถาน
อยู่วนวังหลังเกาะแก้วพิสดาร                     ประมาณกาลสิบเดือนไม่เคลื่อนคลา
ให้เจ็บครรภ์ปั่นป่วนจวนจะคลอด                 ระทวยทอดลงกับแท่นที่แผ่นผา
จะแลเหลียวเปลี่ยวใจนัยนา                       ไม่เห็นหน้าผู้ใดที่ไหนเลย   
โอ้องค์พระอภัยก็ไปลับ                           ไม่เห็นกลับคืนมานิจจาเอ๋ย     
จะคลอดบุตรสุดใจเมียไม่เคย                     ที่ไหนเลยจะตลอดรอดชีวา

ท่านฤๅษีมาดู มาเป่าคาถาและกล่าว(อย่างมีเหน็บ)ว่า

       พระดาบสอดปากมิอยากได้          ใครใช้ให้มึงรักกันหนักหนา
ส่วนลูกไม่ออกสิบอกตา                     สมน้ำหน้าปวดท้องร้องเบยเบย
แล้วจับยามสามตาตำราปลอด              จวนจะคลอดแล้วละหวาสีกาเอ๋ย
กูถูกต้องท้องไส้ไม่ได้เลย                   ยังไม่เคยพบเห็นเหมือนเช่นนี้
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 22  เมื่อ 13 ส.ค. 08, 11:13

เมื่อคลอดออกมาเป็น  - กุมารคลานได้มิใช่ปลา  (พัฒนาการเกินคน ออกจากท้องก็คลานได้) 
นางจำต้องมอบลูกรักให้ท่านฤๅษีดูแลเพราะ

   โอ้เกิดมาอาภัพอัปภาคย์              จะจำจากมารดานิจจาเอ๋ย
อย่าเศร้าสร้อยน้อยใจอาลัยเลย          บุญแม่เคยครองเลี้ยงเจ้าเพียงนั้น
ไปชาติหน้ามาเกิดกับอกแม่               อย่าห่างแหเสน่หาจนอาสัญ
ในชาตินี้วิบากจะจากกัน                   เพราะต่างพันธุ์ผิดเพศสังเวชใจ

กาลผ่านไป นางเงือกแสนห่วงแสนอาลัยเมื่อลูกน้อยลาไปสู่โลกกว้างตามลำพัง
เพื่อตามหาเสด็จพ่อพระอภัยมณี

     นางเงือกน้ำกำสรดสลดจิต          สุดจะคิดคับทรวงดวงสมร         
จะทานทัดขัดใจมิให้จร                   สุดสาครของแม่จะแดดาล
นางดูหน้าอาลัยใจจะขาด                ดังฟ้าฟาดทรวงแยกให้แตกฉาน
สะอื้นอั้นตันใจอาลัยลาน                 แสนสงสารโศกาแล้วว่าพลาง
โอ้ทูนหัวตัวแม่นี้ไม่ห้าม                  สุดแต่ตามใจปองอย่าหมองหมาง
แต่ปรานีที่ไม่แจ้งรู้แห่งทาง              จะอ้างว้างวิญญาในวารี
เคยกินนมชมชื่นระรื่นรส                  พ่อจะอดนมหมองละอองศรี
ทั้งย่อมเยาว์เบาความได้สามปี           เล็กเท่านี้จะไปกระไรเลย
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 23  เมื่อ 13 ส.ค. 08, 11:17

นางเงือกสั่งความลูกรักจากดวงใจแม่ผู้ประเสริฐ   

      นางรู้ว่าอาจารย์บอกหลานน้อย            ที่เศร้าสร้อยสร่างเสื่อมเพราะเลื่อมใส
ฤๅษีช่วยด้วยแล้วเห็นไม่เป็นไร                   ค่อยวางใจจึงว่าแม่ก็แก่กาย
พ่อไปปะพระบิดาแล้วอย่ากลับ                   จงอยู่กับภูวนาถเหมือนมาดหมาย
แม้นลูกยาผาสุกสนุกสบาย                       ถึงแม่ตายเสียก็ไม่อาลัยตัว
ถ้าเที่ยวไปไม่พบตลบหลัง                       มาเหมือนสั่งอย่าให้สูญนะทูนหัว
แม่อยู่นี่มิเป็นไรดอกไม่กลัว                      จะฝากตัวดาบสจนปลดปลง
พ่อไปถึงจึงทูลมูลเหตุ                            ให้ทรงเดชทราบความตามประสงค์
ว่าชาตินี้มิได้ปะกับพระองค์                       ขอดำรงรองบาททุกชาติไป
แล้วเงือกน้ำอำนวยอวยสวัสดิ์                    อย่าเคืองขัดขุ่นข้องให้ผ่องใส
ให้พบปะพระบิดาดังอาลัย                        อรินภัยคลาดแคล้วอย่าแผ้วพานฯ
บันทึกการเข้า
UP
แขกเรือน
องคต
*****
ตอบ: 516


ความคิดเห็นที่ 24  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 08:27

"ความหมายของดอกมะลิ"

                                        “ไร้ตำหนิขาวสะอาดชวนมาดหมาย    
บริสุทธิ์ผุดผ่องละอองกาย   จวบกระจายกลิ่นโรยรารักษานวล
ระรวยรินกลิ่นออมอบหอมหวาน   ตลอดกาลทานทนสุคนธ์หวน
แต่แรกแย้มกลิ่นตรลบอยู่อบอวล   มิผันผวนสุคนธ์รื่นทุกคืนวัน
สรรพคุณสมค่าดอกมะลิ      เมื่อแรกผลิสลับร้อยมาลัยขวัญ
ลอยอบน้ำปรุงบุหงาสารพัน   เหี่ยวแห้งแล้วยังสรรค์สร้างความดี
เป็นกระสายแรกยารักษาไข้   ดับร้อนในชื่นวิญญาพาสุขี
จึงขอยกขึ้นขั้นชั้นมาลี      ประดับกายหมายแม่ที่เราบูชา”

ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ร้อยกรอง เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ ซึ่งเป็นปีที่มีการกำหนดดอกมะลิให้เป็นสัญลักษณ์วันแม่เป็นปีแรกครับ
บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 25  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 11:49

     สวัสดีครับ คุณUP

      วันนี้ท่องเน็ทแล้วดีใจได้พบกลอน My Mother (ซึ่งได้แสดงไว้แล้ว) พร้อมภาพประกอบสวยงามครับ

"My Mother" a Victorian Poem
 
http://www.mamalisa.com/blog/?p=691

     ภาพประกอบฝีมือของ Walter Crane ซึ่งได้เขียนข้อความไว้ด้วยในปี ๑๙๑๐ ว่า

   “My Mother? is mid-Victorian—just after crinolines had gone out—
but mothers are always in fashion, bless them…


บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 26  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 11:52

My Mother

Who fed me from her gentle breast,
And hush’d me in her arms to rest,
And on my cheek sweet kisses prest?
My Mother.

When sleep forsook my open eye,
Who was it sung sweet hushaby,
And rock’d me that I should not cry?
My Mother.

Who sat and watched my infant head,
When sleeping in my cradle bed,
And tears of sweet affection shed?
My Mother.


บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 27  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 11:53

When pain and sickness made me cry,
Who gazed upon my heavy eye,
And wept for fear that I should die?
My Mother.

Who dress’d my doll in clothes so gay,
And taught me pretty how to play.
And minded all I had to say?
My Mother.


บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 28  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 11:55

Who taught my infant lips to pray,
And love God’s holy book and day.
And walk in Wisdom’s pleasant way?
My Mother.

And can I ever cease to be
Affectionate and kind to thee,
Who was so very kind to me?
My Mother.



บันทึกการเข้า
SILA
หนุมาน
********
ตอบ: 6210


ความคิดเห็นที่ 29  เมื่อ 20 ส.ค. 08, 11:56

Ah, no! the thought I cannot bear;
And if God please my life to spare,
I hope I shall reward thy care,
My Mother.

Who ran to help me when I fell,
And would some pretty story tell,
Or kiss the place to make it well?
My Mother.



บันทึกการเข้า
หน้า: 1 [2] 3
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.036 วินาที กับ 19 คำสั่ง