มาร่วมกันเขียนเรียงความพ่อของฉัน เนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พระบาทสมเด็จพร

<< < (4/5) > >>

verMouth:
 คนข้างหลัง

ในชีวิตหนึ่งๆของคนเรา จะมีสักกี่คนที่จะรัก และทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตให้กับเรา ห่วงใยเรา ดูแลเรา ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่เรา ให้ชีวิตแก่เรา&#133;&#133;

ยามที่เราเกิดมาใครเล่าคอยให้กำลังใจให้เรามีชีวิตรอดออกมา ใครเล่าคุยกับเราแม้จะฟังเราพูดไม่รู้เรื่อง ใครเล่าที่คอยปลอบโยนเรายามที่เราร้องไห้หวาดกลัว ใครเล่าคอยป้อนน้ำป้อนข้าวให้เรายามที่เราหิว ใครเล่าต้องตื่นมายามดึกดื่นเพื่อดูว่าเราหลับดีหรือเปล่า ใครเล่าต้องทำงานตรากตรำเพื่อหาเงินมาให้แก่เรา ใครเล่าต้องตื่นแต่เช้ากลับบ้านดึกเพื่อเรา ใครเล่าต้องทำตามสิ่งที่เราบอกเราต้องการ ใครเล่าหาทุกสิ่งทุกอย่างมาให้แก่เรา ใครเล่าคอยต้องรับส่งเราไปโรงเรียนทุกวัน ใครเล่าที่คอยดุว่าเราตีเรายามที่เราดื้อดึง ใครเล่าที่ร้องไห้อยู่ในใจยามที่ดุว่าเรา ใครเล่าดูแลเอาใจใส่เราทุกอย่าง ใครเล่าแม้ยามป่วยก็ยังห่วงใยเรา ใครคนนั้น&#133; ที่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่เรา&#133; &#147;พ่อ&#148;

คนเราทุกคนไม่ว่าใครเกิดมาย่อมมีพ่อ แต่พ่อของแต่ละคนล้วนแล้วก็แตกต่างกันออกไป แต่สิ่งหนึ่งที่พ่อของทุกๆคนไม่ว่าใคร ก็ย่อมมีเหมือนกันก็คือ ความรักที่มีให้แก่ลูก พ่อทุกคนย่อมรักลูกเป็นธรรมดาอยู่แล้ว เพราะลูกนั้นเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ เสมือนแก้วที่เปราะบางที่แม้สัมผัสเพียงเล็กน้อยก็อาจแตกร้าวได้ พ่อแม่จึงต้องคอยดูแล เลี้ยงดู เอาใจใส่ อย่างทะนุถนอมเพื่อให้แก้วบางนั้น แข็งแกร่งขึ้นเป็นแก้วเจียรไนให้ได้

พ่อผู้ซึ่งเป็นผู้นำของครอบครัว ผู้ซึ่งเป็นบุคคลที่จะต้องนำพาครอบครัวฝ่าฟันอุปสรรค ภยันตราย ให้รอดพ้นไปให้ได้ ผู้ซึ่งคอยโอบอุ้มครอบครัวให้มั่นคง อุ้มชูฟูฟักครอบครัวให้ปลอดภัย ทั้งยังต้องคอยให้กำลังใจแก่ครอบครัวยามที่ครอบครัวท้อแท้ ยามพ่อกังวลพ่อก็ต้องทำเป็นปกติ ยามพ่อกลุ้มพ่อก็ต้องแอบไปนั่งคิดคนเดียว ยามพ่อทุกข์พ่อก็ต้องฝืนยิ้ม ยามพ่อป่วยพ่อก็ต้องทำเป็นสบาย ทั้งหมดนี้พ่อไม่ได้ทำเพื่อใครอื่น พ่อทำเพื่อเราทั้งสิ้น เพื่อไม่ให้เราไม่สบายใจไปกับท่าน เพื่อให้เรามีความสุข  แต่แล้วท่านล่ะ?

ขณะที่เราไปโรงเรียน เรียนหนังสือหาความรู้ วิ่งเล่น พูดคุย สนทนาเฮฮา นั่งคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเป็นชั่วโมงๆ หรือขณะที่เราไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ แต่งตัวอย่างสวยงาม ใช้ของหรูๆ ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า เบื้องหลังความรู้ ความสวยงาม ความสนุกนั้น ใครสักคนกำลังตรากตรำทำงานเพื่อหาเงินมาให้แก่เรา ใครคนนั้นต้องเหน็ดเหนื่อย ใครคนนั้นต้องลำบาก ใครคนนั้นต้องเสียหยาดเหงื่อแรงงาน  ทั้งหมดก็เพื่อความสุขของเรา เพื่อความรู้ของเรา แล้วเราจะยังไม่เห็นใจท่านหรือ? จะไม่คอยดูแลท่านเลยหรือ? ในวันหยุดจะไม่อยู่กับท่านหรือ? ยามว่างจะไม่คุยเล่นกับท่านแทนคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเลยหรือ?

กว่าเราจะได้มาเรียนหนังสือ กว่าเราจะได้ชุดสวยๆ กว่าเราจะเล่นดนตรีได้เก่งๆ กว่าเราจะมีคนชม กว่าที่จะมาเป็นตัวเราในขณะนี้ เบื้องหลังนั้น มีคนที่ต้องเหน็ดเหนื่อยอยู่ ความรู้ที่แลกมาด้วยความเหนื่อยอ่อน เสื้อผ้าที่แลกมาด้วยแรงงาน ความสนุกสนานที่แลกมาด้วยสุขภาพ ของผู้ที่ย่างเข้าวัยชรา พ่อ&#133; แม้ท่านจะเหนื่อยอ่อนท่านก็ไม่ปริปากพูดสักคำ แม้ท่านจะย่างเข้าวัยชรา ท่านก็ยังต้องทำงาน ท่านก็ยังต้องคอยดูแลเรา นั่นก็เพราะท่าน&#133;เป็นพ่อ และเพราะเรา&#133;เป็นลูกของท่าน

คำว่าพ่อจึงมีความหมายที่ยิ่งใหญ่ เพราะท่านเป็นผู้เสียสละ เป็นผู้ให้ ไม่ว่าท่านจะเป็นพ่อแท้ๆของเรา หรือพ่อแผ่นดิน ท่านก็ยังเป็นพ่อ พ่อที่มีหน้าที่ที่จะต้องดูแลลูกๆ ให้ลูกๆของท่านมีความสุข สมบูรณ์ที่สุด ซึ่งที่ท่านทำไปนั้นไม่ใช่เพียงเพราะเป็นหน้าที่ของพ่อ แต่ยังเป็นเพราะ&#133;ความรักของพ่อ&#133;ที่มีให้แก่ลูก

พ่อผู้ให้กำเนิดแก่ตัวเรา    พ่อผู้เฝ้าดูแลเอาใจใส่
พ่อผู้คอยอุ้มชูเราด้วยใจ           พ่อผู้ไม่เคยเหินห่างจากเราไป
พ่อผู้คอยปลอบโยนยามเราเศร้า   พ่อผู้คอยขัดเกลาไม่ไปไหน
พ่อผู้คอยดูแลอยู่ใกล้ใกล้   พ่อผู้มอบดวงใจให้แก่เรา

verMouth:
 http://72.14.203.104/search?q=cache:jqcNhiFRVH0J:www.geocities.com/Tokyo/Flats/4295/poem/book/9b.html+%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%2B%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1&hl=th&gl=th&ct=clnk&cd=18









แอบวางดอกไม้ไว้บนหัวเตียง ที่อยู่ข้างเคียงคือการ์ดแสนสวย (ช่วยกันทำทั้งบ้าน) อาหารเช้าวันนี้เป็นเมนูที่ "เค้า" โปรดปราน และวันนี้ชุดทำงาน แอบความพิศดารไว้ข้างใน "เค้า" ตื่นมาคงแปลกตา ตอนแรกคงสงสัย ว่าใครเอาดอกไม้มาวางไว้ทำไม ยิ่งเข้าห้องน้ำต้องงใหญ่ ใครเอารูปหัวใจ มาติดไว้กำแพง พอออกมาเปิดตู้เสื้อผ้า "เค้า" จะพบว่า ถูกกลั่นแกล้ง ทั้งตู้เหลือชุดเดียวแขวนไว้โดดเดี่ยวต่องแต่ง แถมในชุดมีเสื้อกล้ามปักตัวหนังสือสีแดง ไว้หนึ่งแห่ง ที่อกซ้าย เขียนคำว่า "พวกเรารักพ่อ" คราวนี้ "เค้า" คงหัวร่อออกมาได้ และรู้ว่าหลายวันมานี้ ที่ลูกๆแปลกๆไป ก็เพราะซุ่มซ่อนเซอร์ไพร้ส์ ที่ตั้งใจจะทำให้ "เค้า" คนเดียว



 พ่อ" ผู้สอนให้เรารู้สึกสำนึกบุญคุณของผู้มีพระคุณ และตอบแทนทุกครั้งที่มีโอกาส แต่พ่อ ไม่เคยบอกเลยว่า คนแรกที่ควรจะทดแทนในพระคุณนั้น คือ พ่อเอง



 เมื่อวาน คุณครูสั่งให้เขียนเรียงความเรื่อง 'คุณพ่อของฉัน' เพื่อนคนนั้นคนนี้ก็พูดถึงคุณพ่อคนดีของกันและกัน ฉันกังวลทั้งวันเพราะคุณพ่อของฉัน เป็นเพียงรูปถ่าย 1 ใบ แม่ครับ รูปถ่ายใบนั้นน่ะ พ่อผมใช่ไหม รูปถ่ายใบนั้นน่ะ พ่อผมใช่ไหม บอกหน่อยสิแม่ พ่อผมเป็นใคร ใครก็ได้แม่ ใครก็ได้ ผมขอแค่มีเรียงความไปส่งครู แม่ยิ้มน้ำตาคลอเบ้า ลูบหัวฉันเบาๆ แล้วบอกว่า 'พ่อของลูกเป็นนักสู้' เป็นทหารหาญ เป็นผู้ต่อต้านศัตรู ถึงจะไม่โก้หรู ถึงจะฝังร่างอยู่นิจนิรันดร์ แม่ครับ.. ผมควรจะภูมิใจใช่ไหม แม้ความดีของพ่อจะเหลือให้ แค่รูปถ่ายใบนั้น แม่พยักหน้า ฉันยิ้มให้ ด้วยหัวใจที่ตื้นตัน รับปากแม่ว่า เรียงความ 'คุณพ่อของฉัน' จะไม่น้อยหน้าใครทั้งนั้น แน่นอน



 อยากบอกพ่อว่าขอบคุณมากจริงๆ สำหรับทุกๆสิ่งที่พ่อมีให้ ตั้งแต่เล็ก จนเติบใหญ่ พ่อให้ทุกสิ่ง ด้วยรักแท้ ขอให้รู้ว่าลูกรักพ่อจริงๆ และไม่ทอดทิ้งพ่อแม่ เมื่อลูกยังเล็ก พ่อเอาใจใส่ดูแล และเมื่อถึงวันที่พ่อแก่ ลูกจะดูแลพ่อเอง



 นอนซมอยู่กับบ้าน ไม่มีนางพยาบาลมาอยู่ใกล้ ก็ได้ผู้ชายคนนี้แหละ ไม่ใช่ใคร มาคอยดูแลเอาใจใส่ จนหายดี ขอบคุณงามๆค่ะ 'คุณพ่อที่รัก' ที่คอยฟูมฟักลูกอย่างนี้ ปกป้องคุ้มครองลูกมาตังหลายปี จะไม่ลืมพระคุณที่มีอย่างแน่นอน ไว้ตอนคุณพ่อไม่สบายบ้าง จะคอยปรนนิบัติเคียงข้าง ไม่ถ่ายถอน สัญญาค่ะ จะเป็นนางพยาบาลที่ดีแน่นอน ให้สมกับที่คุณพ่อสั่งสอน มากับมือ



 มือที่คอยจูงฉัน ไปโรงเรียนทุกวันยังจำได้ โยเย ร้องไห้ จะเป็นจะตาย ไม่เอา ยังไงก็ต้องกลับบ้านพร้อมกัน พ่อต้องคอยโอ๋ อย่าร้องไห้ ลูกคนเก่งต้องอยู่ได้ พ่อเชื่ออย่างนั้น เอาไว้ตอนเย็นพ่อมารับ แล้วเรากลับบ้านด้วยกัน นิ่งเสียนะ เด็กไม่ดีเท่านั้นเค้าถึงได้งอแง คิดถึงวันเก่าๆที่เยาว์วัย วันที่ไปโรงเรียนวันแรกกลัวแทบแย่ น้ำตาเป็นเผาเต่า กลายเป็นเด็กขี้แย ก็จะมีพ่อคนดีดูแล ห่วงใย จนมาถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ดี ไม่เคยเลือนหาย มือของพ่อที่คอยปกป้อง คุ้มครองภัย มือที่มีแต่ให้ โดยไม่หวังอะไรตอบเลย



 ด้วยสองมือที่พ่อสร้าง ก่อเส้นทางที่หวังวาด สรรหา ทุกสิ่งขาด ด้วยหมายมาดให้ลูกมี หยาดใสจากเหงื่ออุ่น ก็เกื้อหนุนในวันนี้ ค้ำจุนหนึ่งชีวี ให้ได้ดี ไม่รองใคร ของใดไม่มีค่า พอจะมา เทียบทันได้ หนึ่งนี้ ลมหายใจ ขอมอบให้ ทนแทนคุณ



 อย่างน้อยในโลกที่เงียบเหงา ก็ไม่ว่างเปล่า ยังมีใครคนหนึ่ง คิดถึง และรักกัน ใครคนนั้น คือ พ่อ ผู้ที่ฉันมั่นใจได้ว่า ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด "พ่อยังคงรักฉันเสมอ"



 เกเรไปหน่อย หาเรื่องปวดหัวอยู่บ่อยๆอย่างนี้ เรียนหนังสือก็เกือบบ๊วยทุกที ท่าทางไม่น่าเอาดี ได้เหมือนใครๆ ไปทางไหน เขาก็เมินหน้า บอกกันว่า เด็กคนนี้เลี้ยงไม่ไหว ดื้อรั้นแถมยังเอาแต่ใจ ทำตัวไร้สาระอยู่ได้ ทั้งวี่ทั้งวัน แต่ก็จะมีอยู่คนหนึ่งที่ยอมเข้าใจ รักและให้อภัยเสมอ ในตัวฉัน ห่วงใยอาทร เป็นทุกข์เป็นร้อนแทนกัน ใครอื่นอีกหมื่นพัน ไม่เทียบทันความจริงใจ พระคุณพ่อ สิ่งใดก็ไม่อาจพอทดแทนได้ อยากจะเป็นลูกของพ่ออย่างนี้ตลอดไป โอมเพี้ยง! ชาติไหนๆ ก็ขอให้ได้เกิดมาเป็น พ่อลูกกัน



 เป็นเพียงชายที่ไร้เงินทองท่วมฟ้า เป็นเพียงคนทำมาหากินทุกเช้าค่ำ วันทั้งวันต้องเหนื่อยยากและตรากตรำ เพียงเพื่อนำครอบครัวไปในทางดี มีเพียงสองมือหนึ่งใจใช้ต่อสู้ ไม่เคยหดหู่ ทดท้อ หรือถอยหนี เพื่อทุกคนได้อยู่สุขสบายทุกนาที ตัวพ่อนี้ เหนื่อยยากเข็ญ มิเป็นไร เป็นเพียงคนที่หัวใจไม่เคยแพ้ ยามลูกเมียอ่อนแอก็เป็นหลักให้ยึดได้ หากไม่ใช่พ่อเราก็คงไม่มีใคร ที่จะให้อย่างพ่อให้ได้ทุกวัน

verMouth:
 คือห่วงใย.. คืออบอุ่น คือบุญคุณเหนือสิ่งไหน คือดวงตะวัน ดวงใหญ่ อยากบอกว่า... ลูกภูมิใจที่ได้เป็นลูกพ่อ



 ถึงเค้าจะไม่ใช่ซุปเปอร์แมน แต่อ้อมแขนเค้าก็อบอุ่นเสมอ ถึงไม่ใช่ชายในฝันที่เคยพร่ำเพ้อ แต่เค้าก็เป็นยอดมนุษย์เสมอ ในดวงใจ ยามใดที่ทุกข์ท้อ กำลังใจมากมายเกินพอ เค้ามีให้ อาจไม่เคยได้รางวัล 'พ่อดีเด่น' จากใคร แต่เค้าคือ "ฮีโร่ในดวงใจตลอดกาล"



 วันพิเศษวันนี้ อยากจะทำอะไรให้คุณพ่อแสนดีสักอย่าง อย่างน้อยก็เพื่อให้ท่านรับรู้บ้าง ว่าเรารักท่านไม่จืดจาง ตลอดมา ว่าจะซื้อของขวัญให้ แต่ก็ไม่มีของถูกใจให้ซื้อหา ไม่รู้จะซื้ออะไร ให้ถูกใจถูกตา ไปๆมาๆทำเองดีกว่า มีความหมายดี เลยซื้อกระดาษแผ่นใหญ่ วาดรูปลงไป แล้วระบายสี ตรงกลางเป็นรูป ผู้ชายใจดี กำลังให้เด็กตัวเล็กๆขี่คอ คงจะเพียงพอ ถ้าจะสื่อว่าหนูรักพ่อที่สุดเลย



 ถึงไม่มีบ่าใหญ่ให้ขี่คอ ไม่มีเวลามาพะเน้าพะนอเหมือนพ่อคนอื่นเค้า พ่อทำแต่งาน ไม่มีเวลามาสอนการบ้านเรา ออกจากบ้านแต่เช้า กลับถึงบ้านก็ดึกดื่นทุกที แต่ผมเข้าใจพ่อ เข้าใจว่าทุกอย่างที่พ่อสร้างพ่อก่อ ก็เพื่อลูกคนนี้ ศรัทธา ภูมิใจ และอบอุ่นในสิ่งที่พ่อมี สำหรับชีวิตนักเรียนแบบนี้ คำเดียวที่พอจะทดแทนได้ดี "ผมรักพ่อครับ"



 ครั้งนั้นมือใหญ่ จูงมือน้อย เดินตามกันต้อยๆไปไหนต่อไหน มีกันสองคน สองหัวใจ ให้หนทางไกลเท่าไกล ก็ไม่เหนื่อยล้า คนตัวใหญ่ อุ้มคนตัวน้อย ดาวไกลเกินสอย อยู่ข้างหน้า เขย่งเข้า เขย่าเข้า จะเอามา คนตัวน้อยร้องไห้จ้า ไม่ได้ดังใจ ไม่เอาดาวเดือน ได้ไหมลูก แล้วพ่อจะหาทุกสิ่งทุกอย่าง มาทดแทนให้ คนตัวน้อย พยักหน้าเข้าใจ แล้วจากนั้น คนตัวน้อยก็ไม่เคยอยากได้อะไรแล้วไม่ได้ อีกเลย



 มาซื้อของให้พ่อ มองดอกไม้หลายช่อ "ไม่รู้ว่าจะเลือกดอกไหน ตอนวันแม่ก็ซื้อมะลิแล้วส่งไป แต่วันพ่อไม่รู้จะซื้อดอกอะไร" กลุ้มใจจริง คิดว่าจะซื้อตุ๊กตา กลัวพ่อว่า นิสัยเด็กไม่ยอมทิ้ง เลยซื้อการ์ดมาเขียน "รักพ่อจริง-จริง" หวังว่าคงแทนได้ทุกสิ่งที่อยู่ในใจ อยากให้พ่อรู้ ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ตรงไหน พ่อจะเป็นความศรัทธาตลอดไป ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ ไม่เปลี่ยนแปลง



 เช้านี้ ก็เหมือนทุกๆวัน พ่อใส่ชุดเก่ง ถือกระเป๋าหนังใบเก่า ออกไปทำงาน ฉันรักเสื้อผ้าของพ่อชุดนี้ ดูอบอุ่น กล้าหาญ และฉันรู้ว่า ภายในกระเป๋าหนังใบนั้น พ่อจะนำอนาคตอันสดใสมาให้กับฉัน ในยามที่พ่อกลับมา



 ฝ่ามือหนาหยาบกร้าน ตรากตรำทำงาน เหนื่อยยาก ไม่ยอมให้ลูกเมียอดอยาก ถึงลำบากอย่างไรก็สู้ทน ยอมสละความสุขทุกอย่าง เพื่อจะสร้างชีวิตให้หลุดพ้น เพื่อลูกเมียอยู่สบายไม่ร้อนรน เพื่อทุกคนในครอบครัวทั่วถึงกัน คือผู้ชายคนนี้ที่เป็นพ่อ ไม่เคยท้อหมดทางจะสร้างฝัน เพียงอยากให้ลูกเมียมีหลักประกัน เหนื่อยแค่ไหนพ่อไม่หวั่นฝ่าฟันไป บุญคุณพ่อเปรียบฟ้า มหาสมุทร เป็นที่สุดแห่งรักอันยิ่งใหญ่ ยกคุณพ่อ บูชา ไว้ในใจ สัญญาไว้ลูกจะกตเวที



 ถูกใครๆล้อว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ บางครั้งก็ท้อจนร้องไห้ ไม่โทษพ่อหรอกจ้ะ ที่ด่วนจากไป เพราะไม่ว่าจะยังไง ก็รักพ่ออยู่ดี พ่อเป็นคนเก่ง เป็นที่หนึ่ง เป็นผู้ชายคนเดียวที่ลูกคิดถึงตราบทุกวันนี้ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง ลูกรู้ว่าพ่ออยู่ใกล้ ทุกนาที พ่อยังรักและอยู่ใกล้ ลูกรู้ดี ลูกมั่นใจ



 นิทาน ดวงดาว เคยมีคนเล่ากล่อมฉัน ความอบอุ่น ในวานวัน ผูกพันสองหัวใจ "หลับเสียนะ คนดี" สองแขนพ่อนี้จะกอดไว้ แทนผืนผ้าห่ม อุ่นไอ แทนความห่วงใย แทนความรัก

verMouth:
 เขียนถึงทุกความประทับใจ ที่พ่อให้ตั้งแต่ยังไร้เดียงสา จนเราเติบโตมา พ่อก็ยังไม่วางตา เพราะห่วงใย พระคุณนี้ทดแทนไม่หมด เกินกว่าทั้งชาติจะชดใช้ หวังเพียงว่า ยามเมื่อพ่อแก่ชราลงไป ลูกจะคอยดูแลเอาใจใส่ เหมือนกับที่พ่อเคยให้มา



 อยากกลับไปฟังพ่อเล่านิทาน แล้วฟังเสียงเพลงกล่อมเพลงหวาน ก่อนหลับไหล เหมือนเมื่อครั้งหนึ่งที่อ่อนวัย ที่พ่อคอยห่มผ้าให้ ทุกคืน มาอยู่ไกลบ้านอย่างนี้ คิดถึงพ่อแต่ละที น้ำตารื้น อยากกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของวันคืน ที่มีความอาทรของพ่อหยิบยื่น อยู่เต็มใจ เอาเถอะนะ แล้วสอบเสร็จคราวนี้ จะรีบกลับไปฟังนิทานที่พ่อมี ไม่เถลไถล กลับไปหาบ้าน ที่มีแต่ความอบอุ่นข้างใน กลับไปหาที่มีแต่ความรักความห่วงใย ไม่จืดจาง



 พ่อจ๋า... เราไม่เคยบอกกันว่า 'รัก' แต่ลูกสามารถประจักษ์ได้ เพราะทุกสิ่งที่พ่อทำลงไป มันชัดเจนกว่าคำพูดใดๆทั้งๆมวล



 จากวันนั้น.. วันที่ฉันจะเอื้อมดาว อยากให้มาสุกสกาว อยู่ที่หลังคาบ้าน เพราะยังอ่อนเยาว์ ไร้ปฏิภาณ อยากได้ตามต้องการ ทุกครั้งไป เสียงหนึ่งที่คอยสอนและบอก ให้ฉันคิดออก ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ดาวเดือนที่อยู่ห่างกล ไม่เคยมีใครได้มันมา จนวันนี้.. ฉันเริ่มเข้าใจทุกอย่าง คนนั้นก็ยังเคียงข้าง ในยามเหว่ว้า คอยอบรมสั่นสอนด้วยความเมตตา แม้ว่าฉันจะเป็นผู้ใหญ่กว่า วันวาน แต่ฉันยังคงเป็นเด็ก สำหรับเขา เป็นห่วงเราทุกฝีก้าว เมื่ออกจากบ้าน จะกี่เดือน กี่ปี ที่เนิ่นนาน ความรักเขา ยังคงขับขานอยู่ในหัวใจ ฉันพบเขาทั้งยามตื่นและยามฝัน ฉันผูกพันกับเขา มากกว่าใครคนไหน ฉันเรียกเขาว่า 'พ่อ' อย่างมั่นใจ ว่าในโลกนี้ไม่มีใครแทนได้เลย



 ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน ลูกยังจำได้ถึงคำที่พ่อสั่ง แม้จะได้กลับบ้านนานๆครั้ง ลูกก็ยังคิดถึงพ่อ ตลอดเวลา 'อย่าเกเรนะลูก อย่าเหลวไหล' ขอให้เอาใจใส่ในการศึกษา วันที่ลูกกลับบ้านมา พ่อหวังว่า ลูกพ่อคงได้ดี ถึงลูกจะจากบ้านมาไกล ก็เหมือนพ่อมาอยู่ใกล้ๆที่นี่ ขอสัญญาว่าจะทำแต่สิ่งที่ดี ให้สมกับที่พ่อหวัง และตั้งใจ



 พ่อกับลูก ไม่จำเป็นต้องอยู่ร่วมกันเสมอ บางครั้ง เพื่อความสมบูรณ์แห่งชีวิต เราต้องห่างกันไป บนเส้นทาง ฉันไปเพื่อความฝัน และเรียนรู้ที่จะเติบโต พ่อ.. ก็ไปเพื่อชีวิต อาจห่างเหินกันบ้าง แต่จริงๆแล้ว ฉันกับพ่อ เราผูกพันกัน และยังเคียงข้างกัน ในความคำนึงเสมอ



 พ่อจะอยู่ตรงไหนนะ ในฟากฟ้า แล้วพ่อจะรู้บ้างมั๊ยว่า ลูกคิดถึง แต่ก่อนเคยมีพ่อเป็น hero เก่งที่หนึ่ง แต่วันนึงจู่ๆ พ่อจากไป พ่อจ๋า.. อยู่บนโน้นมองเห็นลูกหรือเปล่า ลูกเข้มแข็งไม่เหมือนเก่า พ่อเห็นไหม ถ้าพ่อเห็น ขอให้ช่วยเป็นแรงใจ มองอยู่บนฟ้าดูลูกก้าวไป จนถึงจุดหมายปลายทาง



 ความรัก มีทั้งความสุข ความทุกข์ มีสมหวัง ผิดหวัง มีชนะ มีพ่ายแพ้ เราอาจต้องแก่งแย่งแข่งขัน เพื่อให้ได้มาซึ่งความรักที่ปรารถนา แต่ความรักของพ่อ คือความรักที่อบอุ่น ดื่มด่ำ และมั่นคงที่สุด ตราบจนนิรันดร์



 พ่อครับ.. ผมคือลูกชายของพ่อ ผมจะสานต่อสิ่งที่พ่อใฝ่ฝัน ถึงจะมีอุปสรรคร้อยพัน ผมก็จะฝ่าฟัน ไม่ยอมแพ้ รับรองครับ ผมจะไม่ท้อ เพราะลูกชายของพ่อ ต้องแน่ เป็นชายชาตรี ที่ไม่มีคำว่าอ่อนแอ ไม่มีคำว่าท้อแท้ อยู่ในใจ พ่อเป็นอย่างไร ผมจะเป็นอย่างนั้น สักวัน ผมจะต้องยิ่งใหญ่ พ่อครับ ขอให้พ่อวางใจ เชื่อมั่นในลูกชาย ว่าลูกพ่อทำได้แน่นอน



 หอมไอดิน ถิ่นเกิด ที่ๆเคยถือกำเนิด อาศัย พกพาความช้ำ มาเต็มใจ หวังให้ลมชโลมไล้ เบาบาง มานอนหนุนตักพ่อ เติมเต็มใจที่กำลังอ่อนท้อ อ้างว้าง เหนื่อยล้าเหลือเกิน บนหนทาง พ่อบอก ลูกจงก้าวย่าง อย่าอ่อนแอ ทางข้างหน้ายังมีอีกไกล ลูกจงก้าวไป อย่าพ่ายแพ้ โชคดีที่ยังมีพ่อ คอยดูแล ต่อไปลูกจะไม่อ่อนแอ ไม่แพ้ใคร

verMouth:
 เราอยู่ภายใต้ต้นไม้ใหญ่อันอบอุ่น แผ่กิ่งก้านปกคลุมคุ้มเราให้สุขสันต์ คอยปกป้องผองภัยไม่ให้มาทำร้ายกัน คอยดูแลอยู่ทุกวัน ไม่ห่างไกล แทบทุกอย่างที่ครอบครัวปรารถนา พ่อก็จะพยายามหามาให้ได้ พ่อรู้จักแต่คำว่า เสียสละอยู่เรื่อยไป จึงเป็นที่รักในใจของทุกคน สำหรับลูกขอตั้งใจอธิษฐาน อยากจะเกิดมาพบพาน เป็นพ่อลูกในทุกหน แม้จะต้องลำบากและยากจน ก็สุขล้น ถ้าได้เป็นลูกพ่ออยู่เหมือนกัน



 ชีวิตของฉันเปลี่ยนแปลงไป วันต่อวัน ปีต่อปี ฤดูต่อฤดู แต่ความรักของพ่อ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง คงเดิม มากเหมือนเมื่อวาน มั่นคง เสมอนาน และมั่นคง เสมอไป



 พอพ่อเตือน ชอบทำหน้าเบ้ ทำเป็นเสไปมองนี่มองนั่น พ่อพูดทีไร ไม่เคยตั้งใจฟังซักวัน เข้าหูนี้ ทะลุหูนั้น แย่จังเรา พอเกิดเรื่องเหมือนที่พ่อเคยเตือนไว้ เป็นไงล่ะ เป็นไง ตีหน้าเศร้า เห็นสายตาพ่อผิดหวัง ต้องแอบร้องไห้เบาๆ พ่อจ๋า ขอโทษที่หนูโง่เง่า พ่อจะด่าจะว่าก็เอา แต่อย่าโกรธเลยนะพ่อนะ



 เพียงสัมผัสอันอบอุ่น จากมือที่ไม่นุ่มละมุน แต่หยาบกร้าน ที่บ่งบอกถึงความรู้สึกมาช้านาน ก็ทำใจให้ได้ผ่าน ความทุกข์ตรม ด้วยสองมือที่คอยสร้าง ปูหนทาง ที่ห่างไกลความขื่นขม รอวันหน้าจะได้มา ซึ่งความชื่นชม ความสำเร็จสุขสมของลูกยา ยามใดที่โลกนั้นโหดร้าย ทุกๆอย่างจะคลี่คลายไปต่อหน้า เพียงได้รับคำปลอบใจจากผู้เป็นบิดา ซึ่งน้ำใจกว้างกว่า มหาสมุทรใด พ่อเป็นพ่อผู้ประเสริฐและเพริศแพร้ว มากกว่าแหวนแก้ว เพชรนิลจินดาที่หาค่าไม่ได้ มีแต่ให้ ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนใด และเป็นเสมือนพ่อพระในหัวใจ ตลอดกาล



 พ่อจ๋า รู้ไหมว่า ความในใจลูกมีอะไรซ่อนอยู่ ที่วันนี้จะเปิดเผยให้พ่อรู้ พ่อเอียงหูมาสักนิดสิค๊ะ จะว่าให้ฟัง "ดีใจที่เป็นลูกพ่อ" เป็นสิ่งที่พอใจมากกว่าทุกอย่าง ความรักของพ่อ คุ้มภัยลูกไปทุกทาง และความดีที่พ่อสร้าง ก็เป็นแนวทางให้ลูกก้าวไป พ่อจ๋า ขอบคุณที่ให้ชีวิตลูกเกิดมาในโลกใบใหญ่ ขอบคุณที่สอนลูกให้รู้จักรักใครๆ กับชีวิตนี้ที่ลูกพอใจ ขอหอมแก้มพ่อทีได้ไหม เพราะลูกไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ จะมาขอบคุณ



 เธออาจมีความฝันมากมาย เธออาจทำความฝันของเธอให้เป็นจริงได้ และในเมื่อเธอมีความสุขกับทุกๆสิ่ง ขอให้เธอเหลียวกลับไปมอง ผู้ให้กำเนิดแก่เธอบ้าง เพราะแท้จริงแล้ว พ่อคือผู้ให้ทุกสิ่ง.. แม้ชีวิตของเธอ



 เขียนถึงทุกความประทับใจ ที่พ่อให้ตั้งแต่ยังไร้เดียงสา จนเราเติบโตมา พ่อก็ยังไม่วางตา เพราะห่วงใย พระคุณนี้ทดแทนไม่หมด เกินกว่าทั้งชาติจะชดใช้ หวังเพียงว่า ยามเมื่อพ่อแก่ชราลงไป ลูกจะอยู่คอยดูแลเอาใจใส่ เหมือนกับที่พ่อเคยให้มา



 แด่.. พระผู้ให้ ก่อกำเนิดเรือนกายเป็นรากฐาน กล่อมเกลาจิต ชีวิต และวิญญาณ เพื่อให้ลูกได้พบพาน สิ่งที่ดี ขอฝ่าเท้าของพ่อ โปรดรับคำวอนขอจากลูกนี้ ลูกขอวานสิ่งศักดิ์สิทธิ์และกรรมดี ตอบสนองให้พ่อมีแต่สุขเทอญ



 จะไปเรียนก็พ่อจ๋าของตังค์ เพื่อนชวนไปดูหนังก็พ่อจ๋าหนูบ่จี๊ อยากได้อะไรก็พ่อหามาให้ทุกที ตั้งแต่เด็กจนโตป่านนี้ ไม่ต่างอะไร รอให้เรียนจบก่อนนะ พ่อจ๋า รับรองว่าจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่ จะเลี้ยงพ่อแม่ให้มีแต่สุขใจ แต่พ่อจ๋า.. วันนี้ตังค์จะไปมหา'ลัย ยังไม่มี (ขอหน่อย!)



 ระหว่างพ่อกับฉัน จากวัยวันที่ประคับประคองกันมา เราเป็นให้กันทั้งความอ่อนโยน และเป็นให้กันในสิ่งตรงกันข้าม ก่อเกิดวีรกรรมมากมาย ทั้งร้าย เลว และสวยงาม ฉันไปถึงที่ไหน พ่อก็ไปถึงที่นั่น แต่เราให้อิสระแก่กันและกัน ฉันยังโตขึ้นเท่าไหร่ พ่อก็ยิ่งแก่ลงเท่านั้น ระหว่างพ่อกับฉัน เราจึงผูกพันกัน ด้วยเรื่องราวเหล่านั้น พูดคุยกัน บางครั้ง ถึงเรื่องราวความฝัน และความหวาดหวั่นแห่งชีวิต เราต่างเป็นแรงใจให้กัน ฉันชื่นชมและศรัทธาในตัวพ่ออยู่ลึกๆ แต่ไม่บ่อยครั้งที่จะบอกให้พ่อรู้ ลูกผู้ชาย รักก็เก็บไว้ ไม่ชอบก็เก็บไว้ ระหว่างพ่อกับฉัน รับรู้กันด้วยหัวใจ อยู่แล้ว

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว