เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 ... 8
  พิมพ์  
อ่าน: 27797 หนังสือน่าอ่าน ใครเคยอ่านบ้างคะ
Nuchana
สุครีพ
******
ตอบ: 979


ความคิดเห็นที่ 45  เมื่อ 22 ธ.ค. 05, 13:01

 ขอบคุณ คุณถาวภักดิ์ สำหรับ ค.ห. 38
เคยอ่าน Johnathan Livingston Seagull เป็นหนังสือนอกเวลาค่ะ ช่วงนั้นติดอันดับ best seller ด้วย
ทางรีดเดอร์ไดเจสท์ได้เอามาตีพิมพ์เป็นชอร์ทเวอร์ชัน เจ้าเพื่อนรักไอเดียกระฉูด ยุให้เราอ่านรีดเดอร์ ไดเจสท์
แทน ส่วนฉบับเต็มพึ่งมาได้อ่านจริงๆเมื่อไม่นานนี้ค่ะ สำหรับ Illusions ยังไม่เคยอ่านค่ะ

ตอนนี้กำลังอ่าน My Life: Bill Clinton ค้างอยู่ อยากรู้ว่าเวลานักเขียนเขาเล่าเรื่องตัวเองในอัตชีวประวัติ
เขามีเทคนิกอย่างไรในการนำเสนอเรื่องฉาว ตอนอุบของหลวงให้ออกมาแล้วเจ้าตัวไม่อินทิมิเดทมากนัก
ปี  1999 ตอนนั้นดิฉันกำลังทำรีเสริ์ชอยู่ ข่าว CNN ออกทั้งวัน หนังสือพิมพ์ทุกฉบับช่วยกันประโคม
หนำซ้ำในทีวี เห็นนางฮิลารีต้องมายืนตากหน้า ทำหน้าชื่นอกตรมเคียงข้างสามี เกิดมาดิฉันไม่เคยสงสารใคร
จากก้นบึ้งหัวใจเท่านี้มาก่อน

ตอนทานข้าวกลางวันกับเพื่อนๆ ชาวยุโรปเขาก็งงว่าในประเทศเสรี เช่น อเมริกา ไม่น่าจะให้
ความสำคัญของเรื่องฉาวระหว่างเด็กฝึกงานกับประธานาธิบดีมากขนาดนี้ ถ้าเป็นยุโรป
อย่างมากก็ปรบมือให้ แล้วชมประธานาธิบดีว่า “What a guy (ทำเสียงสูง), what a guy!!” ก็จบ
ไม่ต้องจ้างคณะอิสระมาไต่สวนให้หมดเงินเป็นสิบๆล้านดอลลาร์  ถ้าดิฉันเป็นฝ่ายหญิงคงกระโดดหน้าต่าง
ให้รู้แล้วรู้รอดไปแล้ว

Bill เขียนหนังสือได้สนุก แต่สู้  A Living History: Hilary Rodham Clinton ของเมียไม่ได้
คาดว่าเธอคงจะลงสมัครประธานาธิบดีสมัยหน้าค่ะ
บันทึกการเข้า
ถาวภักดิ์
พาลี
****
ตอบ: 240


ความคิดเห็นที่ 46  เมื่อ 22 ธ.ค. 05, 13:41

 เหลียวซ้ายแลขวา ย่องเข้ามาอย่างวัวสันหลังแหวะ  เฮ้อ โล่งไปที อ.เทาแสนน่ารักดังเคย  ทำหางเสียงเขียวๆหน่อย งามน่ารักไปอีกแบบ  ไม่เมตตาให้กราบตัก  จะขอเพียงปลายเล็บชมพูงามก็ได้ครับ  ส่วนตักคุณป๋า  พูดถึงแล้วนึกภาพขนหมูแทงแทรกเนื้อผ้าออกมาหร็อมแหร็มแล้ว รู้สึกสยดสยอง  ไม่รบกวนท่านป๋าละครับ

ภาพยนต์และละครทีวีทำให้ชาวต่างชาติมองคนอเมริกาเพี้ยนจากความจริงในหลายๆเรื่อง  แต่ความจริงคนอเมริกันก็คน มีดีมีเลว มีสำนึกในศีลธรรมพอควร  มิได้ว่ากันเปรอะไปเหมือนฝูงสัตว์ดังที่หลายคนอาจมีความเข้าใจ  ส่วนที่เขามีความเคร่งครัด อยู่ในกรอบของศีลธรรม มีความรักใคร่ใกล้ชิด อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ คอยเป็นห่วงเป็นใย ช่วยเหลือกันและกันก็ยังมีมากมาย

อาจารย์หม่อมเขียนคำนำหนังสือแปลโจนาธานนางนวลไว้ว่าตั้งใจแปลอย่างรักษาอรรถรสเดิมไว้ให้สมบูรณ์ที่สุด  ไม่รู้ว่าจะเป็นด้วยอคติที่ใจนิยมอาจารย์ 120% หรือเปล่า  แต่อ่านแล้วก็เห็นจริงว่าเหมือนเด๊ะเลย  คนอะไรก็ไม่รู้ ทำอะไรก็ยอดเยี่ยมไปหมด
บันทึกการเข้า
Nuchana
สุครีพ
******
ตอบ: 979


ความคิดเห็นที่ 47  เมื่อ 22 ธ.ค. 05, 20:00

 ตอบคุณถา หลายชีวิตของ อ. หม่อมยังไม่เคยอ่าน ดีไหมค่ะ
*************
วันนี้โต๊ะข้างๆเอาหนังสือมาทิ้งให้สองเรื่องค่ะ ต้นส้มแสนรัก 2 เล่มจบ ไม่หนาเท่าไรค่ะ
ค่อนวันก็น่าจะจบ

อีกเรื่องหนึ่ง กาชิโกกิ แปลมาจากภาษาเกาหลี ปกเขียนว่าพ่อเป็นมะเร็ง หนูเป็นลิวคีเมีย
เรื่องนี้เขาบอกว่ามีแต่ความเศร้าอย่างเดียว แล้วทำไมจึงเป็น best seller ได้ ใครเคยอ่านบ้างคะ

ได้ยินชื่อนิยายเกาหลี ต้องงขอถามอีกเรื่องหนึ่งค่ะ Autumn in My Heart นอกจากพระเอกหล่อ
แบบตาหยีๆ แล้ว ความดีอย่างอื่นของเรื่องนี้คืออะไร ใครเคยอ่าน ช่วยกรุณาวิจารณ์สั้นๆให้หน่อยค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้า
บันทึกการเข้า
Karine!!
ชมพูพาน
***
ตอบ: 130

กำลังค้นหาทางสว่างของชีวิต


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 48  เมื่อ 22 ธ.ค. 05, 22:31

 สัวสดีค่ะ...อ่านบทสนทนาของคุณเทาชมพู คุณNuchan และคุณถาวรภักดิ์แล้ว สนุกๆมากๆเลย เหมือนละครฉากหนึ่งทีเดียว

Autumn in My Heart
นอกจากพระเอกตาหยีๆ (และดูหล่อเหลาดี ในสมัยนี้) แล้ว
เรื่องนี้ ทำให้คนอ่านร้องไห้หูตาแดงได้เป็นวันๆเลยล่ะค่ะ
ทั้งยังรู้สึกไปถึงความรักล้นใจของตัวละครทั้งหลายด้วยนะค่ะ
จำเนื้อเรื่องไม่ได้เท่าไหร่ แต่ที่จำได้ ก็คือ น้ำตาที่ไหลลงมาเป็นทาง นี่ล่ะคะ
 
บันทึกการเข้า

การศึกษาก้าวไกล ประเทศไทยรุ่งเรือง (แต่ตอนนี้ตูรุ่งริ่งชอบกล)
Nuchana
สุครีพ
******
ตอบ: 979


ความคิดเห็นที่ 49  เมื่อ 22 ธ.ค. 05, 23:01

 คุณ Karine!! ไม่ค่อยได้เข้ามาห้องนี้นะคะ ช่วยแวะมาบ่อยๆก็ดีคะ เป็นเพื่อนกันหน่อย
ผู้ชายแถวเรือนไทยมีทั้งปากหวาน ปากจัด ปากแข็งและปากเปราะ ลองกลับไปอ่าน ค.ห. 38
ดูสิคะ เห็นอุ้งเล็บ คุณถาเฉี่ยวหลังอาจารย์ไปนิดเดียว แฮ่ๆ ไม่ได้พูดเองนะคะ

ตั้งแต่กระทู้ "กางเกงใน" มาแล้ว จะโพสต์อะไรทีต้องดูแล้ว ดูอีก พลาดไปละตายทีเดียว
เขาจะตามมาเอาคืนทั้งต้นทั้งดอก
ขอบคุณสำหรับความเห็นค่ะ ดิฉันไม่ค่อยได้ดูโทรทัศน์ เคยเห็นฉายที่ไอทีวีแวบๆ ในเรื่อง
มีแต่ร้องไห้ตลอดทั้งเรื่อง แต่คนก็ติดทั้งเมือง จะหาอ่านดูบ้างค่ะ  
บันทึกการเข้า
ถาวภักดิ์
พาลี
****
ตอบ: 240


ความคิดเห็นที่ 50  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 09:44

 คราย ครายทำคุณพี่ Nuchan ของเรา บอกน้อง  สรรพปากที่คุณพี่เอ่ยมายังขาดปากสำคัญไป คือ ปากหมานะครับ สรุปรวมคุณสมบัติได้ดีนักแล ไม่ต้องเขียนยาว  มีคุณประโยชน์มหาศาล  ใช้เลียถึงใบหูก็ได้  ขู่ป้องปรามมิให้คนร้ายเข้าบ้านก็ได้  แม้เข้ามาแล้วยังเห่าไล่จนออกได้  ครั้นไม่ยอมออกก็กัดซะเลย  เห็นสาวๆก็ทำลิ้นห้อย น้ำลายยืด น่ารักน่าเอ็นดูไปอีกแบบ  โอ๊ย  เจียรนัยไม่หมด

ลงชื่อ สมาชิกชมรมปากหมา
บันทึกการเข้า
Nuchana
สุครีพ
******
ตอบ: 979


ความคิดเห็นที่ 51  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 12:25

 และแล้วก็มีผู้ร้อนตัวย่องออกมาสารภาพ ให้ตายเถิด พระเจ้า...ดิฉันไม่เคยมโนทุจริต คิดเลยเถิด
ไปถึงปากหมานจริงๆ สมัยก่อนอาจร่วมขบวนการปากมหากับคุณถาก็ได้ แต่หลังจากไม่ได้ฝึก
วิทยายุทธด้านนี้มานานเลยปล่อยให้คุณถาแซงหน้า สำหรับคุณ paganini เข้าข่ายปากมืด ไม่ว่า
จะหว่านล้อมอีท่าไหน มารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนงัดขึ้นมาใช้ แกซิปปากสนิท พิกุลไม่ร่วงเลยค่ะ

ชาวสีชมพูบนบอร์ดนี้ ที่ยังไม่เสียเด็ก ก็เห็นมีคุณติบอ (คนอื่นที่แอบอ่าน...ช่วยให้เสียงบ้าง) ก็ดี
เสียดายนึกไม่ออกว่าสามแยกปากหมาอยู่ตรงไหน  ว่างๆจะให้คุณติบอพาทัวร์ และปิดท้ายด้วยการ
กินก๋วยเตี๋ยวเล็กน้ำที่อักษรเสียหน่อย (ยังขายอยู่หรือเปล่าคะ หรือรวยแล้วเลิก)  
บันทึกการเข้า
ถาวภักดิ์
พาลี
****
ตอบ: 240


ความคิดเห็นที่ 52  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 13:35

 แหม เสียดายไม่มีอมยิ้มท่าค้อน มิฉะนั้นจะส่งให้คุณพี่สัก 2 วงงามๆ เปิดช่องให้ไม่ได้เชียวนะ อย่างนี้เขาเรียกว่า ได้ทีขี้หมาไหล  เวลาเอ่ยลอยๆก็สะดุ้งสะเทือนกันเป็นแถบ  ยืดอกมารับซะเอง ก็ตื้บซ้ำ ฮือๆ คุณพี่คนสวยใจร้าย

ออกตัวซะก่อนนะครับ เดี๋ยวเจ้าของถิ่นสามแยกปากหมาท่านจะเดือดร้อนเสียชื่อเสียงไปด้วย  ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกะท่านๆผู้ทรงคุณวุฒิเหล่านั้นนะครับ  ผมมันประเภท mid-road หัวเดียวกระเทียบลีบ  ไม่มี pedigree  เป็นประเภท...นกน้อยคล้อยบินมาเดียวดาย....  น่าสงสารออก นะคุณพี่คนสวยจ๋า

ส่วนหนังสือหลายชีวิต ผมก็เชียร์สุดตัวไปแล้วในไม่กี่กระทู้ก่อน   ยังนึกถึงอยู่เรื่องหนึ่งในนั้น เกี่ยวกับหญิงโสดที่เริ่มเข้าวัยกลางคน มีความเครียดสะสมจากภาระที่ต้องดูแลมารดา

จำประทับใจมาจนทุกวันนี้ ว่าอาจารย์หม่อมเข้าอกเข้าใจแม้ปมปัญหาที่ซ้อนเร้นอยู่ก้นบึ้งของหัวใจได้ยอดเยี่ยมเหลือเกิน  และเป็นสิ่งที่จะเกิดได้ก็แต่ในสังคมแบบเอเซีย หรือแบบไทยในยุคสมัยหนึ่ง  ยากที่จะปรากฎออกมาให้รู้เห็นได้ทั้งภาพแก่สาธารณชน เพราะเป็นปมที่ทั้งซ่อนอยู่ลึกในจิตใจคนและยังต้องถูกกลบฝังไว้ด้วยการแสดงออกตามค่านิยมของวัฒนธรรมประเพณีที่แรงมากๆ

อาจารย์งัดออกมาได้อย่างไรหนอ น่าทึ่งจริงๆ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30985

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 53  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 14:24

 คุณถาฯคะ   อย่าลำบากยืนยันเรื่องกราบเลยค่ะ  ไม่ว่าจะกราบที่ตัก หรือเล็บ หรือหน้าแข้ง ก็ไม่กล้ารับทั้งนั้น  
ใครจะกล้าให้จอมยุทธมาคารวะ  เกรงลมปราณตัวเองย้อนกลับ ไฟธาตุแตกทำลาย  
อดได้ยินพลังฝีปากขั้นสุดยอดจากสำนักสามแยก ต่อคำกับคุณ Nuchan
มันยิ่งกว่าฟังลำตัดแม่ประยูรเสียอีก

เรื่องหลายชีวิต ตอนที่คุณยกมาโดยไม่ระบุชื่อ คือ "ละม่อม "
เป็นเรื่องมาตุฆาต   ฝีมือหนึ่งเดียวในประเทศของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ทำให้ดิฉันสงสารฆาตกรจับใจ และเห็นด้วยว่าแม่ตัวแสบนั้นตายไปเสียก็ไม่น่าพุทโธเลยเชียว
ทั้งที่สิ่งที่ทำ ถือเป็นอนันตริยกรรม

ดิฉันยังไม่เคยเห็นนักเขียนคนไหนทั้งในอดีตและปัจจุบัน โน้มน้าวอารมณ์อันมืดดำให้เรามองเห็นเป็นขาวได้ถึงเพียงนี้เลย
บันทึกการเข้า
Nuchana
สุครีพ
******
ตอบ: 979


ความคิดเห็นที่ 54  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 15:20

 วันนี้พึ่งแข่งกีฬาสีปีใหม่กลับมา ในฐานะโค้ชเชียร์ลีดเดอร์ อะ แฮ้ม...อย่างพึ่งติดคอซิคะ ไม่มีแรง
ขยับริมฝีปาก แม้แต่จะยกนิ้วจิ้มดีดแป้นคีย์บอร์ดที่ใช้ได้เพียงนิ้วชี้ 2 นิ้ว พิมพ์  วันนี้ขอยกให้คุณถา
เป็นพระเอกไปคนเดียวก่อนค่ะ ดิฉันต้องถนอมเสียง เวทีเย็นนี้ถึงเที่ยงคืน... อะ แฮ้ม

อาจารย์เทาชมพูกับคุณถา ท่าทางเป็นแฟนหนังสืออาจารย์หม่อมตัวยงนะคะ หากทั้ง 2 ท่าน
การันตีอย่างนี้ ดิฉันจะได้มั่นใจว่าอ่านแล้วจะได้อรรถรสเต็มที่คะ

อยากรู้จังคุณถาจบคณะอะไรมา ใครเข้าใกล้ถึงเนื้อตัวขาดเป็นวิ่นๆ

อาจารย์คะ อุตสาห์ปิดหูปิดตาไม่ให้ใครมา provoke ต่อมอยากรู้ แต่มี sms ปลิวมา จากเจ้าเก่าบอกใบ้
เพิ่มเติมอีกข้อหนึ่งว่าอาจารย์เทาฯไม่ใช่แฟนเพชรพระอุมาธรรมดา แต่เป็นระดับพระกาฬด้วย

ฝรั่งพูดว่า "See Angor Wat and die" ฮือ..ฮือ อาจารย์น่าจะกรุณาบอกๆให้รู้แล้วรู้รอด
ดิฉันสัญญาว่า "Know who you are and die" รู้แล้วจะไปให้พ้นๆบอร์ด ไม่มาหลอกมาหลอน
กวนใจ อีกต่อไปค่ะ  
บันทึกการเข้า
ถาวภักดิ์
พาลี
****
ตอบ: 240


ความคิดเห็นที่ 55  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 15:56

 ซี้ด...ดาบนั้นคืนสนอง สะกิดเล็บแต่เจ็บลึก อย่างไรก็ยอมทุกอย่างขอรับ  จะลงโทษเฆี่ยนตีอย่างไรก็ยอม  นึกภาพเล็บชมพูโค้งมนบนปลายนิ้วเรียวขาวงามกรุ่นกลิ่นหอมยวนใจ ถึงเหน็บเนื้อจนเลือดซิบ คงลืมเจ็บลืมตาย

น่าน้อยใจแทนหมาทั้งหลาย ที่มักถูกนำมานิยามเปรียบเปรยแต่ในทางลบ ทั้งที่มีแต่ความสัตย์ซื่อจริงใจ ภักดีไม่ผันแปร และจะหาปากที่ไหน ปากกับใจตรงกันไปกว่าปากของหมาเป็นไม่มี จะเลียและครางงี้ดง้าดจากหัวใจที่ภักดีให้แต่เจ้าของอย่างสุดหัวใจจนวันตาย  คนไม่รู้จักหรือมุ่งร้าย หรือเข้าบ้านมาผิดเวลา ก็เห่ากระโชก ขับไล่ถึงขบกัด อย่างไม่เลือกชั้นวรรณะ

ถึงเจ้าของจะตกอับ ยากจนอย่างไร ไม่เคยเห็นหมาวิ่งเต้นขอย้ายบ้าน เปลี่ยนเจ้าของสักครั้ง  ไม่ว่าเจ้าของจะดำรงตำแหน่งใด ท่ากระดิกหาง ส่ายก้นของหมาที่แสดงต่อเจ้าของ ก็จะออกมาจากทั้งหัวใจทุกครั้งไปไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

ในหนังสือคนรักหมา (รวมเล่มเรื่องหมาๆ เช่นเรื่องมอม เป็นต้น) มีหลายๆตอนที่อาจารย์หม่อมได้พรรณนานิสัยสันดานของหมาได้อย่างถึงแก่น โดยยกตัวอย่างทั้งจากเรื่องจริง ไปต้นจนถึงวรรณคดีคลาสสิกอย่างมหาภารตยุทธ์  ประทับใจจำได้ไม่รู้ลืมหลายตอน

อย่างเช่นที่อาจารย์หม่อมเล่าถึงกริยาอาการของเจ้าสามสี(ถ้าจำไม่ผิด)ที่มายกขาปล่อยฉี่ทับของอาจารย์ แล้วมองหน้า ประหนึ่งจะบอกว่า ไปไหนไปกัน เราเป็นเพื่อนตายกันนะ (อะไรทำนองนี้)  ทั้งน่ารัก น่าขันและน่าชมความช่างสังเกตของอาจารย์

หรือที่หมาเดินตามพระเจ้าอะไรนะครับ...จำพระนามไม่ได้  ชนิดจะไปตายที่ไหน อย่างไรก็ไม่ยอมทิ้ง ไม่ยอมห่าง  ที่สุดเมื่อราชรถสวรรค์มารับ  พระองค์ถึงกับยื่นคำขาดว่าถ้าไม่ให้หมาไปด้วย สวรรค์ก็ไม่ดีพอสำหรับพระองค์  สวรรค์ยังต้องยอมให้คุณหมาขึ้นนั่งหูปลิวบนราชรถทิพย์  นึกถึงสำนวนเล่าของอาจารย์แล้วหน้าเปื้อนยิ้มทุกที
บันทึกการเข้า
ถาวภักดิ์
พาลี
****
ตอบ: 240


ความคิดเห็นที่ 56  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 19:02

 ลืมตอบข้อสงสัยคุณพี่ Nuchan แสนสวย
ขอตอบด้วยบทประพันธ์ของอาจารย์หม่อม
คนพี่นะครับ

Born men are we all............and one.
Brown, black by the sun.......culture.
Knowledge can be won........alike.
Only heart differs.................from man to man.
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30985

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 57  เมื่อ 23 ธ.ค. 05, 20:32

 ใครจะไปใจร้ายปล่อยให้คุณ Nuchan ตาย  หรือไปพ้นเว็บบอร์ด
อยากให้อยู่คุยกันในเว็บบอร์ดไปนานๆ
เลยขอไม่บอกดีกว่าค่ะ
เจ้าเก่าที่ชอบใบ้หวยอยู่เรื่อยๆ  คุณ Nuchan อย่าไปฟังมากนัก    เจ้าสำนักนี้ชอบใบ้หวยแบบไม่ให้แทงเลขถูก

ถ้าคุณถาฯเป็นหนึ่งในเจ้าถิ่นสามแยกปากหมา ก็มีอยู่คณะเดียวละค่ะที่มีสิทธิ์ครอบครองถิ่นนั้นตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมาจนทุกวันนี้
คณะที่ผลิตบัณฑิตออกไปคุมการสร้างถนนหนทาง  คุมเรื่องไฟฟ้า เครื่องยนต์  ฯลฯ พวกนี้

หมาที่ขึ้นสวรรค์  มีเจ้าของชื่อพระเจ้ายุธิษเสฐียร  เป็นพี่คนโตในบรรดากษัตริย์ปาณฑพทั้งห้าในมหาภารตะ
เป็นสามีหนึ่งในห้าของนางกฤษณา ค่ะ  
บันทึกการเข้า
Karine!!
ชมพูพาน
***
ตอบ: 130

กำลังค้นหาทางสว่างของชีวิต


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 58  เมื่อ 24 ธ.ค. 05, 00:22

 คงต้องขอฝาดเนื้อฝากตัวใหม่ล่ะมั้งค่ะ...เพิ่งเข้าวิชาการดอทคอมมาไม่นานเอง...ไอ้ที่เข้ามาก็ไม่มีมีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ แต่ที่จะมาทำให้เข้ากันบ่อยๆ เห็นจะเป็นเพราะคำตอบตามกระทู้ต่างๆนี่ล่ะมั้งค่ะ ที่ทำให้เข้ามาติดตาม...แต่
เห็นจะเป็นด้วยขี้เกียจอ่านมั้งค่ะ...เข้ามาทีไร ความรู้ที่น่าจะได้กลับกลายเป็นกระท่อนกระแท่น รู้บ้างไม่รู้บ้าง เพราะขี้เกียจอ่านนี่ล่ะตัวดี
นี่ก็พยายามอ่านที่ทั้งคุณถาวภักดิ์ คุณNuchan คุณเทาชมพูโต้ตอบกัน ก็สนุกดี แต่พอเข้าเรื่องหนังสือของท่านคึกฤทธิ์ทีไร เป็นงงทุกที เห็นทีจะต้องไปหาอ่านมาประดับสมองบ้างแล้วมั้งค่ะ
...
แล้วจะเข้ามาหาความรู้เพิ่มบ่อยๆค่ะ    
บันทึกการเข้า

การศึกษาก้าวไกล ประเทศไทยรุ่งเรือง (แต่ตอนนี้ตูรุ่งริ่งชอบกล)
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 30985

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 59  เมื่อ 24 ธ.ค. 05, 23:06

 ถ้าคุณKarine!! อ่านผลงานของม.ร.ว. คึกฤทธิ์  ไม่ว่าเรื่องไหน   แล้วเข้ามาแลกเปลี่ยนความเห็นกันในนี้
ก็จะได้รสชาติการอ่านเพิ่มขึ้นมากกว่าอ่านคนเดียว
แต่ถ้าขี้เกียจอ่าน   จะเข้ามาฟัง  ก็เชิญตามสบายค่ะ

ป๋าถาฯ หายไปไหนไม่ทราบหมู่นี้ คงไปฉลองคริสต์มาส
อยากจะเสนอข้อคิดว่า การที่ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ท่านเขียนอะไรต่อมิอะไรได้แปลก ลงลึกและมีมุมมองไม่เหมือนกัน
อย่างที่เขียนถึงละม่อม ในหลายชีวิต  
ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะท่านได้ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมตะวันตกมาตั้งแต่รุ่นหนุ่ม
มีโอกาสเห็นวัฒนธรรมและวิธีคิดแบบอื่นนอกเหนือจากแบบไทย
จึงทำให้มุมมองของท่านแตกต่างไปจากนักเขียนร่วมสมัยอื่นๆ
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 ... 8
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
Simple Audio Video Embedder

XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.053 วินาที กับ 19 คำสั่ง