แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์...

(1/5) > >>

อินทาเนีย:
อยากทราบบทที่เหลือ (จนถึงคำว่า เอย) ของกลอนบทที่ว่า "แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์..." กับคำประพันธ์อีกสองบท คือบทที่มีท่อนที่ว่า "อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว..." กับ "อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์ อย่าประมาทหมั่นคำนับลงกับหมอน" (อันหลังนี้จำได้ว่าเคยเรียนในวิชาวรรณวิจักษณ์ของ ม.๔)

มีใครจำท่อนที่เหลือได้บ้างครับ? ขอบคุณครับ :-)

นกข.:
จากความจำนะครับ
มาจากพระอภัยมณี ตอนสุดสาครถูกชีเปลือยหลอกผลักตกเหว แล้วลักเอาไม้เท้ากับม้ามังกรไป แต่พระเจ้าตามาช่วยไว้ได้
...เสียงระฆังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว
สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ่งพุ่งออกมา
ประคองพาขึ้นไปบนบรรพต
... แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักมีสองสถาน
บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้คือกายตน
เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
แม้ใครรักรักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีฯ
เจ้าจงไปเอาไม้เท้าเถิด... (จำไม่ได้แล้วครับ)

นกข.:
นึกไม่ออกว่าจะไปถึงคำว่า เอย ตอนไหน เห็นจะอีกนานมากกว่าจะไป เอย ตอนจบเรื่องเอาโน่นเลย
คำกลอนพระอภัยตอนนี้ ทำให้มีโจ๊กนักเรียนไทยสมัยก่อน 2 เรื่อง
ถาม - ฤาษีในพระอภัยมณีมีความประหลาดผิดกับฤาษีในเรื่องอื่นๆ ยังไง
ตอบ - ฤาษีในเรื่องอื่นๆ มักจะผอม แต่ในพระอภัยมณีเล่มของผม ฤาษีอ้วน ผิดกว่าฤาษีทั้งหลาย
ถาม  - ???? เธอรู้ได้ยังไง
ตอบ - ก็ในเล่มของผม "เห็นโยคีขี่รุ้งพุงออกมา" นี่ครับ
*******************
ถาม - ไม้เท้าของสุดสาครชื่ออะไรครับ
ตอบ - ???? ไม่มีชื่อนี่
ถาม - มีครับ ชื่อเถิด พระเจ้าตาบอกให้ "เจ้าจงไปเอา ไม้เท้าเถิด ..."

หนิง USA:
อันที่สองจำได้แค่ท่อนที่ว่า มีประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน จงพากเพียรไปเถิดจะเกิดผล ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย เท่านี้แหละค่ะ

อินทาเนีย:
ขอบคุณมากครับคุณพี่ นกข. ...
ว่าแต่ว่าคุณพี่จำได้แค่นั้นเองง่ะ?...
น่าจะจำให้ได้จนถึงจบด้วยคำลงท้ายว่า เอย (จบเล่ม) เลยนะ!... ฮ่าฮ่าฮ่า... ^_^

ขอบคุณคุณหนิง USA เช่นกันครับ...
ผมคิดว่ามีบทก่อนหน้าที่คุณหนิงว่ามานิดเดียว..ก็ได้ครบแล้วหละครับ...

ว่าแต่ว่าแถวนี้มีคุณครูสอนภาษาไทยไหมครับเนี่ย?  :-)

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป