เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1] 2
  พิมพ์  
อ่าน: 32984 แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์...
อินทาเนีย
บุคคลทั่วไป
 เมื่อ 08 พ.ย. 00, 20:00

อยากทราบบทที่เหลือ (จนถึงคำว่า เอย) ของกลอนบทที่ว่า "แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์..." กับคำประพันธ์อีกสองบท คือบทที่มีท่อนที่ว่า "อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว..." กับ "อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์ อย่าประมาทหมั่นคำนับลงกับหมอน" (อันหลังนี้จำได้ว่าเคยเรียนในวิชาวรรณวิจักษณ์ของ ม.๔)

มีใครจำท่อนที่เหลือได้บ้างครับ? ขอบคุณครับ :-)
บันทึกการเข้า
นกข.
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1  เมื่อ 24 ต.ค. 00, 00:00

จากความจำนะครับ
มาจากพระอภัยมณี ตอนสุดสาครถูกชีเปลือยหลอกผลักตกเหว แล้วลักเอาไม้เท้ากับม้ามังกรไป แต่พระเจ้าตามาช่วยไว้ได้
...เสียงระฆังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว
สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ่งพุ่งออกมา
ประคองพาขึ้นไปบนบรรพต
... แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักมีสองสถาน
บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้คือกายตน
เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
แม้ใครรักรักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีฯ
เจ้าจงไปเอาไม้เท้าเถิด... (จำไม่ได้แล้วครับ)
บันทึกการเข้า
นกข.
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 2  เมื่อ 24 ต.ค. 00, 00:00

นึกไม่ออกว่าจะไปถึงคำว่า เอย ตอนไหน เห็นจะอีกนานมากกว่าจะไป เอย ตอนจบเรื่องเอาโน่นเลย
คำกลอนพระอภัยตอนนี้ ทำให้มีโจ๊กนักเรียนไทยสมัยก่อน 2 เรื่อง
ถาม - ฤาษีในพระอภัยมณีมีความประหลาดผิดกับฤาษีในเรื่องอื่นๆ ยังไง
ตอบ - ฤาษีในเรื่องอื่นๆ มักจะผอม แต่ในพระอภัยมณีเล่มของผม ฤาษีอ้วน ผิดกว่าฤาษีทั้งหลาย
ถาม  - ฮืม? เธอรู้ได้ยังไง
ตอบ - ก็ในเล่มของผม "เห็นโยคีขี่รุ้งพุงออกมา" นี่ครับ
*******************
ถาม - ไม้เท้าของสุดสาครชื่ออะไรครับ
ตอบ - ฮืม? ไม่มีชื่อนี่
ถาม - มีครับ ชื่อเถิด พระเจ้าตาบอกให้ "เจ้าจงไปเอา ไม้เท้าเถิด ..."
บันทึกการเข้า
หนิง USA
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 3  เมื่อ 24 ต.ค. 00, 00:00

อันที่สองจำได้แค่ท่อนที่ว่า มีประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน จงพากเพียรไปเถิดจะเกิดผล ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย เท่านี้แหละค่ะ
บันทึกการเข้า
อินทาเนีย
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 4  เมื่อ 26 ต.ค. 00, 00:00

ขอบคุณมากครับคุณพี่ นกข. ...
ว่าแต่ว่าคุณพี่จำได้แค่นั้นเองง่ะ?...
น่าจะจำให้ได้จนถึงจบด้วยคำลงท้ายว่า เอย (จบเล่ม) เลยนะ!... ฮ่าฮ่าฮ่า... ^_^

ขอบคุณคุณหนิง USA เช่นกันครับ...
ผมคิดว่ามีบทก่อนหน้าที่คุณหนิงว่ามานิดเดียว..ก็ได้ครบแล้วหละครับ...

ว่าแต่ว่าแถวนี้มีคุณครูสอนภาษาไทยไหมครับเนี่ย?  :-)
บันทึกการเข้า
ทิด
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 5  เมื่อ 26 ต.ค. 00, 00:00

บท "อันความรู้รู้กระจ่างฯ" นี่ ถ้าจำไม่ผิดจะอยู่ในบท "อย่าเกียจคร้าน..." นะครับ
เป็นบทอาขยานสำหรับท่องจำสมัยเรียนอยู่ประถมสาม หน้าปกสีน้ำตาล

อย่าเกียจคร้านการเรียนเร่งอุตส่าห์
มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
จะตกถิ่นฐานใดคงไม่แคลน
ถึงคับแค้นก็พอยังประทังตน

อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว
แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
..............(จำไม่ได้).................
ถึงคนจนคนไพร่ยังได้ดี

เกิดเป็นชายชาวสยามตามวิสัย
หนังสือไทยถ้าไม่รู้ดูบัดสี
ต้องอับอายขายหน้าทั้งตาปี
ถึงผู้ดีก็คงด้อยถอยตระกูล

จะต่ำเตี้ยเสียชื่อว่าโฉดช้า
จะชักพายศลาภให้สาบสูญ
..............(จำไม่ได้).................
จะเพิ่มพูนติฉินคำนินทา

(จะมีอีกบทหนึ่งคั่นอยู่ครับ แต่จำไม่ได้)

ได้ประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน
จงพากเพียรไปเถิดจะเกิดผล
ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน
เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย
.........................................................................
ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ด้วยนะครับ
บันทึกการเข้า
นกข.
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 6  เมื่อ 26 ต.ค. 00, 00:00

ของพระศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจริยางกูร) ?
ขอเติมเท่าที่จำได้เลาๆ ดังนี้
ฯลฯ... แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
(อาจช่วยชักเชิดชูฟูสกนธ์ ?)
ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี
เกิดเป็นชายชาวสยามตามวิสัย ฯลฯ
....จะเพิ่มพูนติฉินคนนินทา
หนึ่งหนังสือหรือตำรับฉบับบท
(...จำไม่ได้อยู่ 1 บาท...)
บิดาปู่สู้เสาะสะสมมา
หวังให้บุตรนัดดาได้เล่าเรียน
 (..จำไม่ได้อยู่ 1 บาท...)
ปะบุตรโฉดหยาบช้าก็พาเหียร
ไม่สมหวังดังบิดาปู่ตาเพียร
เนิ่นจำเนียรแพลงพลัดกระจัดกระจาย
แล้วอะไรอีกไม่รู้- -
แต่แสดงว่าสมัยก่อนไม่มีครุสภาพิมพ์แบบเรียนขาย แค่หนังสือเรียนจะเรียนก็ต้องสะสมมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นปู่
บันทึกการเข้า
ภูมิ
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 7  เมื่อ 26 ต.ค. 00, 00:00

ผมรู้สึกว่าจะเป็น
บัดเด๋ียวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว
ไม่ทราบว่าจะจําผิดหรือเปล่า
บันทึกการเข้า
หมูสยาม
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 8  เมื่อ 28 ต.ค. 00, 00:28

ขออภัยจริง ๆ ที่หายหน้าหายตาไปนานมาก ทุก ๆ ท่านสบายดีนะครับ
มาวันนี้เลยเอาบทกลอนที่ครบถ้วนมาให้ครับ
อย่าเกียจคร้านการเรียนเร่งอุตส่าห์
มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
จะตกถิ่นฐานในคงไม่แคลน
ถึงคับแค้นก็พอยังประทังตน
อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว
แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดคงเกิดผล
อาจจะชักเชิดชูฟูสกนธ์
ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี
เกิดเป็นชายชาวสยามตามวิสัย
หนังสือไทยก็ไม่รู้ดูบัดสี
ต้องอับอายขายหน้าทั้งตาปี
ถึงผู้ดีก็คงด้อยถอยตระกูล
จะต่ำเตี้ยเสียชื่อว่าโฉดช้า
จะชักพายศลาาภให้สาบสูญ
ทั้่งขายหน้าญาติวงศ์พงศ์ประยูร
จะเพิ่มพูนติฏินคำนินทา
หนึ่งหนังสือหรือตำรับฉบับบท
เป็นของล้วนควรจดจำศึกษา
บิดาปู่สู้เสาะสะสมมา
หวังให้บุตรนัดดาได้ร่ำเรียน
จะได้ทราบบาปบุญทั้งคุณโทษ
ปะบุตรโฉดต่ำช้าก็พาเหียร
ไม่สมหวังดังบิดาปู่ตาเพียร
เนิ่นจำเนียรแพลงพลัดกระจัดกระจาย
จากหนังสือนิติสารสาธร ของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร)
บันทึกการเข้า
อินทาเนีย
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 9  เมื่อ 29 ต.ค. 00, 08:52

ขอบคุณมากครับ :-)

แล้วบทที่เหลือ (อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์...) พอจะทราบไหมครับ

บันทึกการเข้า
อินทาเนีย
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 10  เมื่อ 29 ต.ค. 00, 08:56

เอ...สงสัยว่าบทประพันธ์ที่ว่า "พฤษภกาสรอีกกุญชรอันปลดปลง ฯ" นี่มาจากเรื่องกฤษณาสอนน้องหรือเปล่าครับ?
บันทึกการเข้า
คุ้นๆ
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 11  เมื่อ 30 ต.ค. 00, 13:29

แล้วท่อนที่เหลือต่อจาก 'พฤษภกาสรอีกกุญชรอันปลดปลง' เขาว่ายังไงครับ
บันทึกการเข้า
อินทาเนีย
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 12  เมื่อ 31 ต.ค. 00, 13:12

"พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา"


ถ้าจำไม่ผิด คิดว่ามาจากเรื่อง "กฤษณาสอนน้องคำฉันท์" ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ กรมพระยาปรมานุชิตชิโณรส (ก่อนทรงออกผนวช ทรงพระนามเดิมว่า "พระองค์เจ้าชายวาสุกรี" เป็นพระเจ้าลูกยาเธอในรัชกาลที่ ๑)
บันทึกการเข้า
นกข.
บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 13  เมื่อ 31 ต.ค. 00, 16:48

เสน่ง แปลว่า เขาสัตว์ นะครับ ความหมายก็เหมือนอีกบทในโคลงโลกนิติที่ว่า วัวควายวายชีพได้ เขาหนัง (บทพฤษภฯ แถมช้างให้อีกตัว) เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้ คนเด็ดดับชีพสัง- ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดีฯ
บันทึกการเข้า
เทาชมพู
เจ้าเรือน
หนุมาน
*****
ตอบ: 25932

ดูแลเรือนไทย วิชาการ.คอม


เว็บไซต์
ความคิดเห็นที่ 14  เมื่อ 01 พ.ย. 00, 15:35

อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์
อย่าประมาทหมั่นคำนับลงกับหมอน
เป็นนิรันดร์สรรเสริญเจริญพร
คุณบิดรมารดาคุณอาจารย์

จาก สวัสดิรักษา  ของ สุนทรภู่
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006, Simple Machines LLC
XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.279 วินาที กับ 19 คำสั่ง