เรือนไทย
ยินดีต้อนรับ ท่านผู้มาเยือน
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ข่าว: การแนบไฟล์ กรุณาใช้ชื่อไฟล์ภาษาอังกฤษเท่านั้นครับ
หน้า: [1] 2 3 ... 10
 1 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 14:32 
เริ่มโดย share - ความคิดเห็นล่าสุด โดย share
ขอแสดงความคิดเห็นครับ

ผมคิดว่า คงเป็นประเด็นเรื่อง “เสียง” เช่นเดียวกับร้อยกรองประเภทอื่น ๆ ครับ
(เหตูผลคือ คนสมัยก่อนสื่อสารผ่าน “เสียง” เป็นสำคัญ)

แล้วทำไม บังคับรูป เอกโท ? ผมว่า
ทำให้ไม่ต้อง “ลงรายละเอียด” ครับ
ด้วยเหตุ ไม่ว่าอักษรใด ไม่ว่า คำเป็นคำตาย ครุลหุ จะมีเสียงได้แค่ เอก โท ตรี เท่านั้น
ผู้รู้ท่านคงว่า ตำแหน่งที่กำหนด ควรมีแค่ สามเสียง จึงฟังไพเราะ


เพื่อน ๆ เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยครับ

 2 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 14:30 
เริ่มโดย share - ความคิดเห็นล่าสุด โดย share
วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

...หนูน้อย นะขอ คุรุถนอม............แนะตะล่อม กมลงาม
เรียนรู้ สงบ สติ ผละทราม............ขณะซึ่ง สนุกเรียน

...เด็กน้อย นะคอย คุรุประคอง......จิตปอง ขยันเพียร
ทางธรรม จะมุ่งมุ ลุ บ่เบียน...........ปฏิบัติ ขจัดเข็ญ


ตะล่อม = ว. ลักษณะการพูดหว่านล้อมหรือรวบรัดให้เข้าสู่จุดหมายหรือเข้าประเด็น
เบียน = ก. รบกวน, ทําให้เดือดร้อน

 3 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 13:13 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย CrazyHOrse
แค่พิกัดแรกๆ ก็มึนแล้วครับ เกาะมันอยู่จันทบุรี แถมด้วยอำเภอเกาะขวางอีก ถ้าตีความว่าพุทไธมาศคือเมืองพุทไธมาศฮาเตียนก็คงไม่ได้ไปถึงไหนกันเลยล่ะครับ ครั้งแรกที่ผมหยิบนิราศกวางตุ้งขึ้นมาอ่านเมื่อหลายปีที่แล้วก็ไปไม่รอด ติดอยู่แค่สามร้อยยอดนี้เอง

คนที่ช่วยไขปริศนานี้ก็คือหมอแกมป์เฟอร์เจ้าเก่าของเรานี่เองครับ

ผมคุ้นเคยกับบันทึกเรื่องกรุงศรีอยุธยาของแกมปเฟอร์ จนแทบลืมไปเลยว่าบันทึกเรื่องกรุงศรีอยุธยาเป็นแค่ส่วนหนึ่งของการเดินทางสู่ญี่ปุ่นของแกมป์เฟอร์ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1690 (พ.ศ. 2233) หลังจากเสร็จธุระที่อยุธยา เรือของแกมป์เฟอร์ก็มุ่งหน้าไปสู่ปลายทางคือประเทศญี่ปุ่น และเส้นทางที่ใช้ในช่วงแรกก็เป็นเส้นทางเดียวกับที่พระยามหานุภาพใช้ในการเดินทางไปจีนในนิราศกวางตุ้งครับ

 4 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 11:16 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย siamese
จากบันทึกพระภักดีวานิจ พระสุนทรวานิจ พระไมตรีวานิจ หลวงจำเริญวานิช ไปไซ่ง่อน บรรยายว่า

"...ปากน้ำเจ้าพระยา แต่ปากน้ำเมืองไซ่ง่อนเรือใหญ่จะเดินทางนอก ๒ วัน ถึงเกาะมัน  ออกจากเกาะมันมาวันครึ่งถึงขวางใหญ่ แต่ขวางใหญ่มาวันหนึ่งถึงขวางน้อย.."

 5 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 10:29 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย siamese
แล้วใช้ใบบากข้ามไปตามเข็ม      ค่อยเก็บเล็มลมไปด้วยใบผ้า
ได้สองวันแต่สัญจรคลา             ครั้นถึงกึ่งกลางมหาสมุทรไท
จึงบูชาตรงหน้าพุทไธมาศ           เซ่นสาดลงท้องทะเลใหญ่
กระดาษเผารินเหล้าแล้วลอยไป     เขาว่าไหว้ผีน้ำในท่ามกลาง
แต่จากนั้นสองวันก็ไปเห็น           พระสุริย์หย่อนแสงเย็นถึงเกาะขวาง
ชะโงกเงื้อมเอื้อมแอบอยู่แทบทาง   กระเด็นโดดอยู่กลางวารี
แต่ตราบค่ำย่ำรุ่งจนเรืองแสง       ก็แล่นแซงเสียดพ้นคิรีศรี 
ถึงเกาะมันคิดว่ามันยังมากมี       ได้ถามถี่ว่าบุราณประมาณมา 


พุทไธมาศในที่นี้ ตีความว่าอยู่ที่ไหนหรือครับ

ก็คงเหมือนกับหันบูชาไปทางทิศที่เมืองเมกกะตั้งอยู่ หรือ หันทิศไปทางนครเยรูซาเล็ม

 6 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 09:33 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย NAVARAT.C
แล้วใช้ใบบากข้ามไปตามเข็ม      ค่อยเก็บเล็มลมไปด้วยใบผ้า
ได้สองวันแต่สัญจรคลา             ครั้นถึงกึ่งกลางมหาสมุทรไท
จึงบูชาตรงหน้าพุทไธมาศ           เซ่นสาดลงท้องทะเลใหญ่
กระดาษเผารินเหล้าแล้วลอยไป     เขาว่าไหว้ผีน้ำในท่ามกลาง
แต่จากนั้นสองวันก็ไปเห็น           พระสุริย์หย่อนแสงเย็นถึงเกาะขวาง
ชะโงกเงื้อมเอื้อมแอบอยู่แทบทาง   กระเด็นโดดอยู่กลางวารี
แต่ตราบค่ำย่ำรุ่งจนเรืองแสง       ก็แล่นแซงเสียดพ้นคิรีศรี 
ถึงเกาะมันคิดว่ามันยังมากมี       ได้ถามถี่ว่าบุราณประมาณมา 


พุทไธมาศในที่นี้ ตีความว่าอยู่ที่ไหนหรือครับ

 7 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 08:01 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย siamese
อ่านนิราศแล้วเรือใช้ใบไปยังเขาสามร้อยยอด จ.ประจวบคีรีขันธ์ แล้วแล่นกลับข้ามอ่าวไทย ไปยังเกาะขวาง กับ เกาะมัน ซึ่งเกาะมันอยู่จันทบุรี



แต่ที่แถวแหลมสิงห์ จ.จันทบุรีก็มี อ.เกาะขวาง  ฮืม

 8 
 เมื่อ: วันนี้ เวลา 00:11 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย CrazyHOrse

ครั้นถึงวันภุมเชษฐมาสี          กาฬปักษ์ดิถีสิบสามค่ำ
เมื่อโมงสองบาทเช้าพอเงาง้ำ    สิบเอ็ดลำบังคมลาแล้วคลาไคล 


กองเรือนิราศกวางตุ้งเริ่มออกเดินทางในวันภุม (วันอังคาร) เดือนเชษฐมาส (เดือน ๗) กาฬปักษ์ (ข้างแรม) ๑๓ ค่ำ ส่วนปีระบุไว้ในตอนที่ไปถึงกวางตุ้งแล้วว่า "ปีอุศุภศก” อุศุภศก คือปีฉลู วันเริ่มออกเดินทางตรงกับวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. ๒๓๒๔   

ครั้นเรือล่องคล้อยคลองตลาดเลี้ยว ตลึงเหลียวแล้วชลนัยน์ไหล จะจากเรือนจากเพื่อนภิรมย์ไกล ดังสายใจนี้จะขาดจากอาตมา 

เรือออกจากกรุงธนบุรี (ท่าหน้าพระราชวังเดิม?) ผ่านหน้าคลองตลาด


ครั้นถึงเมืองปากน้ำพอย่ำฆ้อง     ดุเหว่าร้องเพลาประจุสสมัย
ทอดสมอรอรั้งประทังใจ           อยู่ที่ปากชลาลัยนั้นสองวัน 
ต่อน้ำขึ้นจึงได้ถอยออกลอยล่อง   จำเพาะร่องสำเภาผายผัน
แต่ฉุดชากลากเข็นอยู่เป็นควัน     หวังให้ทันมรสุมสำเภาไป 


เรือไปถึงเมืองปากน้ำ จอดรอน้ำขึ้นอยู่อีก 2 วันจึงออกเดินทางต่อ ถึงระดับน้ำจะไม่สูงพอ ต้องถึงกับลากเข็นอยู่ แต่ฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้จะอยู่แค่ช่วงเดือน 6 ถึงเดือน 8 จำเป็นต้องอาศัยลมมรสุมนี้เดินทางไกล (จะได้เห็นต่อไป) ยังไงก็ต้องออกเรือตอนนี้ล่ะครับ

ครั้นข้ามโขดหลังเต่าออกตกลึก          ก็ตั้งตรึกตรมจนกมลไหม้
เขาผูกจัดเชือกเสาแลเพลาใบ            แล้วคอยลมที่จะได้ไคลคลา
ครั้นเขาชักใบฉุดขึ้นสุดเสา               ก็ปลาบเปล่าทรวงโทรมมนัสสา
คลื่นทุ่มกลุ้มทิ้งเทมา                     เภตรากลิ้งกลอกกระฉอกกาย
กระทบปัดฟัดปั่นที่ฟันคลื่น               แลฟูฟื้นฟูมฟ่องนองสาย
แสนทเวศแต่ซบเซาเมามาย              ระกำกายไม่ได้กินโภชนา
แต่ก้าวเสียดค่อยละเลียดด้วยลมขัด     พระพายพัดสลาตันตรานหน้า
แต่แล่นก้าวกลับใบไปมา                แล้วลอยคอยท่าลมดี
สุดคิดจึงอุทิศถึงพระบาท                แล้วยอกรอภิวาทเหนือเกศี
ขอเดชะตะบะบุญพระบารมี              จะแทนที่วรพุทธโพธิญาณ
กับอนึ่งซึ่งพระองค์ได้ทรงศีล            อันผ่องภิญโญยอดพระกรรมฐาน
มาช่วยป้องลมขัดอย่าพัดตราน         ขอบันดาลลมส่งให้ตรงไป
อนึ่งเขาในชลามัจฉาชาติ               ทั้งปีศาจพวกพรากอย่ากรายใกล้
ให้ปลอดเหตุสารพัดกำจัดภัย          จำเริญชัยชมชื่นจนคืนมา
ครั้นสิ้นคำบรรยายพระพายพัด        พอคำสัตย์ส่งท้ายก็ย้ายหา
ได้เป็นเหตุในพระเดชเดชา             ก็แล่นไปได้ทวาทสวัน
จึงถึงที่ว่าสามร้อยยอด                 เขาหยุดทอดไหว้เทวทำขวัญ
ตามเคยสังเวยแก่เทวัญ                ที่สำคัญหลักตามเคยมา 


การเดินเรือช่วงนี้ จากปากน้ำเจ้าพระยาไปสามร้อยยอดเป็นการแล่นใบแทบจะทวนลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ “พระพายพัดสลาตันตราหน้า” ในกลอนคือลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้นี่แหละครับ ต้องใช้วิธี “แล่นก้าวกลับใบไปมา” จึงไปได้ช้ามากครับ ระยะทางเพียงเท่านี้จึงต้องแล่นเรือถึง 12 วัน

แล้วใช้ใบบากข้ามไปตามเข็ม      ค่อยเก็บเล็มลมไปด้วยใบผ้า
ได้สองวันแต่สัญจรคลา             ครั้นถึงกึ่งกลางมหาสมุทรไท
จึงบูชาตรงหน้าพุทไธมาศ           เซ่นสาดลงท้องทะเลใหญ่
กระดาษเผารินเหล้าแล้วลอยไป     เขาว่าไหว้ผีน้ำในท่ามกลาง
แต่จากนั้นสองวันก็ไปเห็น           พระสุริย์หย่อนแสงเย็นถึงเกาะขวาง
ชะโงกเงื้อมเอื้อมแอบอยู่แทบทาง   กระเด็นโดดอยู่กลางวารี
แต่ตราบค่ำย่ำรุ่งจนเรืองแสง       ก็แล่นแซงเสียดพ้นคิรีศรี 
ถึงเกาะมันคิดว่ามันยังมากมี       ได้ถามถี่ว่าบุราณประมาณมา 


จากสามร้อยยอดมาคราวนี้สบายขึ้นเยอะแล้วครับ เพราะเป็นการแล่นใบทิศทางตั้งฉากกับทิศทางลม เรือแล่นสองวันไปถึง “กึ่งกลางมหาสมุทรไท” ไปอีกสองวันก็ถึงเกาะขวาง พ้นจากเกาะขวางก็ไปถึงเกาะมัน

เกาะขวางกับเกาะมันอยู่ที่ไหน?

น่าสนใจว่าในปี พ.ศ. ๒๒๓๓ มีนักเดินทางอีกคนหนึ่งบรรยายประสบการณ์เดินทางจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปเมืองจีน โดยใช้เส้นทางที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นเส้นทางเดียวกับกองเรือนิราศกวางตุ้ง บันทึกการเดินทางช่วงต้นนี้คล้ายคลึงกันอย่างไม่น่าเชื่อเชียวครับ

 9 
 เมื่อ: 24 ก.ค. 14, 18:21 
เริ่มโดย CrazyHOrse - ความคิดเห็นล่าสุด โดย CrazyHOrse
เส้นทางเดินเรือในนิราศกวางตุ้ง ผ่านสถานที่ต่างๆมากมาย บางที่ผมอ่านแล้วเคยงงว่าคือที่ไหน จึงได้หาข้อมูลประกอบจนได้พอจะภาพที่ค่อนข้างชัดเจน เก็บไว้นานเป็นปีๆ ไม่มีเวลาเขียนออกมาเป็นเรื่องเป็นราว จะค่อยๆ ลงในกระทู้นี้นะครับ หากอ่านแล้วปุปะไปบ้าง ต้องขออภัยล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ครับ

 10 
 เมื่อ: 24 ก.ค. 14, 15:51 
เริ่มโดย ประกอบ - ความคิดเห็นล่าสุด โดย Naris
หนังสือขำๆหนะครับ ชื่อเฉลยข้อสอบ Onet ในอีก 100 ปีข้างหน้ากระมังครับ
ก็เข้าใจว่าเป็นหนังสือล้อเลียนครับ แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยขำ ผมเคยหยิบๆ มาอ่านแต่ไม่ได้ซื้อครับ

หน้า: [1] 2 3 ... 10
Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006, Simple Machines LLC
XHTML | CSS | Aero79 design by Bloc หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.132 วินาที กับ 16 คำสั่ง